II SA/Po 974/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 02 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A. A.K. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Brychcy Skarżący A. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii utrzymującą w mocy Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] czerwca 2017 r. wymierzającą grzywnę w kwocie [...]- zł i w kwocie [...]- zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 §2 pkt. 1 P.p.s.a., cytując treść tego przepisu. Wskazano także ,że nie zachodzą podstawy nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Wskazano także, że działalność skarżącego jest w pełni legalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 poz.1369 , ze zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04, LexPolonica nr 1926375; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251; z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004, LexPolonica nr 420585; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005, LexPolonica nr 409861; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, LexPolonica nr 1394742). Odnosząc powyższe uwagi do badanej sprawy trzeba stwierdzić, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawiera nader ogólnikowe sformułowania niepozwalające na stwierdzenie, że zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazuje bardzo ogólnie, na podstawy z art. 61 §2 pkt.1 p.p.s.a , które są podstawą prawną dla organu, który wydał zaskarżoną decyzje lub postanowienie do wstrzymania wykonania. Brak wskazania przez skarżącego konkretnych argumentów, które wskazywałyby na grożącą mu niepowetowaną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki nie pozwala Sądowi na uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazał na żadne konkretne okoliczności dotyczące jego sytuacji materialnej i nie przedstawił żadnych dokumentów, które miałyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przekonanie strony o wadliwości wydanego rozstrzygnięcia, czy poczucie krzywdy spowodowane jego wykonaniem nie stanowią zaś przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy oddalić należy wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 61 § 3 i §5 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy