II SA/Po 980/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. B., K. B., B. S., M. S., M. S., K. W., D. W., H. S., A. R., W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Burmistrz W. decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych dla Gminy W., obręb W. Skarbowy, gmina W.. Rozstrzygnięcie swoje organ oparł o art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 84 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz 1397 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) oraz zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] Burmistrza W. z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie upoważnienia Zastępcy Burmistrza W. do wydawania decyzji administracyjnych. Ze względu na większą niż 20 liczbę stron postępowania zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – dalej ustawy ooś, oraz w związku z art. 49 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: K.p.a., strony były zawiadamiane o toczącym się postępowaniu administracyjnym przez umieszczenie informacji w publicznie dostępnym wykazie danych prowadzonym przez Burmistrza W. na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w W., Sołectwa W. Skarbowy. Organ wyjaśnił, że inwestor, Z. .", reprezentowany przez P. G. [...] - Biuro Rzeczoznawstwa i Ekonomii Środowiska [...] [...] i Wspólnicy Spółka Jawna, zwrócił się do Burmistrza W. z wnioskiem z dnia [...] lipca 2015 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych dla Gminy W.. Teren, na którym ma być prowadzona inwestycja posiada plan zagospodarowania przestrzennego. Ustalono, iż ww. inwestycja zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko kwalifikuje się jako planowane przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dalej w uzasadnieniu decyzji wskazano, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. wydał Opinię znak WOO- [...], w której stwierdził, iż dla powyższego przedsięwzięcia me ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. zaopiniował powyższe przedsięwzięcie opinią sanitarną z dnia [...] grudnia 2015 r., znak [...], w której odstąpiono od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Burmistrz wskazał, że wziął pod uwagę uwarunkowania wymienione w art. 63 ust. 1 ustawy ooś i na tej podstawie dokonał analizy przedsięwzięcia. Punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych zostanie zlokalizowany na działce o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 1,0898 ha, całość przedsięwzięcia obejmie obszar do powierzchni około 3000 m2 z czego 2500 m2 stanowić będzie powierzchnia utwardzona. Obecnie działka inwestycyjna jest wykorzystywana na cele rolne. Poza przygotowaniem odpadów do ponownego użycia inwestor wyklucza prowadzenie innych procesów odzysku, w tym: ciecia, zginania, przesypywania i belowania odpadów. W ramach funkcjonowania punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych przyjmowane będą odpady o następujących kodach: 15 01 10*, 15 01 11*, 20 01 13*, 20 01 14*, 20 01 15*, 20 01 17*, 20 01 19*, 20 01 21*, 20 01 23*, 20 01 26*, 20 01 27*, 20 01 29*, 20 01 31*. 20 01 33*, 20 01 35*, 20 01 37*, 15 01 01, 15 01 02, 15 01 03, 15 01 04, 15 01 05, 15 01 07, 15 01 09, 16 01 03, 17 01 01, 17 01 02, 17 01 03, 17 01 07, 17 01 82, 17 02 01, 17 02 02, 17 02 03, 17 03 02, 17 04 01, 17 04 02, 17 04 03, 17 04 04, 17 04 05, 17 04 06, 17 04 07, 17 04 11, 17 05 08, 17 06 04, 17 08 02, 17 09 04, 20 01 01, 20 01 02, 20 01 10, 20 01 11, 20 01 25, 20 01 28, 20 01 30, 20 01 32, 20 01 34, 20 01 36, 20 01 38, 20 01 39, 20 01 40, 20 01 80, 20 01 99, 20 02 01, 20 03 07 oraz 20 03 99. Odpady będą selektywnie magazynowane w pojemnikach i kontenerach dostosowanych do właściwości i składu poszczególnych frakcji. Ponadto, odpady zostaną zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych. Odpady będą dostarczane przez mieszkańców we własnym zakresie. Planuje się zabezpieczenie środowiska gruntowo-wodnego poprzez utwardzenie i uszczelnienie terenu przedsięwzięcia folią PEHD. Ponadto, planowany do utworzenia punkt będzie wyposażony w sorbenty na wypadek ewentualnych wycieków. Ścieki z miejsc magazynowania odpadów będą podczyszczane w osadniku i separatorze, a następnie odprowadzane do kanalizacji sanitarnej lub miejskiej oczyszczalni ścieków znajdującej się w sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia. Wody opadowe i roztopowe z parkingów oraz placu manewrowego będą odprowadzane do gruntu poprze system rozsączania, po ich wcześniejszym podczyszczeniu w separatorze z osadnikiem. Wody opadowe z powierzchni poza obszarem magazynowania i rozładunku odpadów będą odprowadzane powierzchniowo do gruntu. Ścieki bytowe powstałe w ramach funkcjonowania zaplecza socjalnego dla pracowników będą odprowadzane do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Nie przewiduje się negatywnego wpływu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo - wodne w rejonie zainwestowania. W odniesieniu do art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. a i d ustawy ooś stwierdzono, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało negatywnego wpływu na ww. obszary. Nie przewiduje się jego negatywnego oddziaływania na Jednolite Części Wód Powierzchniowych i Jednolite Części Wód Podziemnych. W związku z powyższym należy uznać, że realizacja inwestycji nie będzie miała negatywnego wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry. Organ wskazał, że planowana działalność będzie wiązała się z niezorganizowaną emisją substancji do powietrza. Na etapie realizacji inwestycji źródłem tym będą pojazdy dowożące materiały budowlane, natomiast na etapie eksploatacji źródłem niezorganizowanej emisji będzie ruch samochodowy związany z dowozem i wywozem odpadów. Dalej organ stwierdził, iż zgodnie z treścią karty informacyjnej przedsięwzięcia w ramach eksploatacji punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych nie będą zbierane odpady mogące powodować emisję o charakterze odorowym, tj. m.in.: odpady kuchenne ulegające biodegradacji, zmieszane odpady komunalne i osady ściekowe. Nie przewiduje się jego istotnego wpływu na stan jakości powietrza w rejonie zainwestowania. Planowane przedsięwzięcie może wykazywać jedynie zwiększoną wrażliwość na skrajnie wysokie i intensywne opady atmosferyczne. W odniesieniu do art. 63 ust. 1 pkt. 3 lit. c ustawy ooś, uwzględniając zakres planowanego przedsięwzięcia stwierdzono, że w wyniku jego realizacji nie zwiększy się znacząco poziom hałasu w środowisku. Najbliżej położone tereny podlegające ochronie akustycznej zlokalizowane są w odległości ok. 60 m na północ oraz ok. 100 m. na północny - wschód od granicy przedmiotowej działki. Natężenie ruchu pojazdów na etapie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia obejmować będzie maksymalnie 30 samochodów osobowych i 5 samochodów ciężarowych na dobę. Inwestor oszacował, że łączny ruch pojazdów w związku z planowanym przedsięwzięciem oraz pojazdów związanych z funkcjonowaniem pobliskiej oczyszczalni ścieków, obejmować będzie 40 pojazdów osobowych i 20 pojazdów ciężarowych na dobę. Ruch pojazdów ciężarowych realizowany będzie od ul. [...], co dodatkowo będzie minimalizowało ewentualne uciążliwość dotyczące zwiększenia ilości samochodów ciężarowych poruszających się w obrębie działki przeznaczonej do realizacji planowanego przedsięwzięcia. Przedsięwzięcie eksploatowane będzie wyłącznie w porze dnia. Zakłada się, że planowany do uruchomienia punkt selektywnej zbiórki odpadów komunalnych będzie czynny 2-4 dni w tygodniu. Okresowe uciążliwości w zakresie emisji hałasu do środowiska mogą być związane z załadunkiem odpadów i poruszaniem się pojazdów obsługujących planowane przedsięwzięcie. W związku z zapisami art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. c i e ustawy ooś stwierdzono, że eksploatacja przedsięwzięcia nie będzie związana z ryzykiem wystąpienia poważnej awarii, ani z nadmiernym wykorzystaniem zasobów naturalnych. Z uwagi na zakres i charakter planowanego przedsięwzięcia, odnosząc się do zapisów art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy ooś stwierdzono, że inwestycja nie będzie powodowała transgranicznego oddziaływania. Organ wskazał także, że nie zostanie naruszony art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy ooś. Stwierdzono, że teren przeznaczony pod przedsięwzięcie zlokalizowany jest na obszarze chronionego krajobrazu o nazwie [...], który obecnie nie ma obowiązujących zakazów, a najbliżej położonym obszarem Natura 2000 jest obszar oddalony o 150 m od przedsięwzięcia. W odległości około 250 m od przedsięwzięcia przepływa rzeka Ł. . Mając na względzie lokalizację przedsięwzięcia na gruncie rolnym oraz brak konieczności wycinki drzew, nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, w tym na różnorodność biologiczną, rozumianą jako liczebność i kondycję populacji występujących gatunków, w szczególności gatunków chronionych, rzadkich lub ginących oraz ich siedliska. Realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie także na obszary chronione, a w szczególności na siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt oraz ich siedlisk, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000 [...], ani pogorszenia integralności obszaru Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami. Ponadto przedsięwzięcie nie spowoduje utraty i fragmentacji siedlisk oraz nie wpłynie na funkcję ekosystemu. Organ podsumował wskazując, że po uwzględnieniu rozmiaru i stopnia złożoności oddziaływania, a także rodzaju i skali inwestycji stwierdzono, iż dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się D. Ł. będąca stroną postępowania. Decyzję zaskarżyła w całości zarzucając jej naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 11, w zw. z art. 33 ust 1 pkt 5 i ust. 2 ooś i art. 10 § 1 K.p.a. poprzez brak podania do publicznej wiadomości zmiany karty informacyjnej przedsięwzięcia, uniemożliwiającej społeczeństwu ustosunkowanie się do niego; naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art.80 K.p.a., poprzez oparcie decyzji na stanie faktycznym sprzecznym ze stanem rzeczywistym i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego w oparciu o wadliwe postanowienie Burmistrza W. z dnia [...] lutego 2016 roku w niniejszej sprawie (znak sprawy jw.) stwierdzające brak potrzeby przeprowadzenia oceny przedsięwzięcia na środowisko, które na podstawie art, 142 K.p.a. zaskarżyła w całości, a które to postanowienie zostało oparte na wadliwych postanowieniach Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2015 r (znak [...]) oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...]grudnia 2015 r. WOO- [...], które to zostały wydane w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny; naruszenie art. 80 ust. 2 ooś poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pomimo sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; naruszenie art. 63 ust. 1 ooś poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; naruszenie art. 72 ust. 2a w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 21 ooś przez zastosowanie pierwszego z przywołanych przepisów w sytuacji, gdy oprócz odzysku PSZOK prowadzić będzie też zbiórkę odpadów; naruszenie art. 59 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ooś poprzez wadliwe pominięcie wpływu, jakie przedsięwzięcie może wywołać na obszar Natura 2000; nienależyte wskazanie podstawy prawnej i uzasadnienia, sprzeczne z przepisami art. 107 K.p.a. i utrudniające merytoryczną kontrolę decyzji. Odwołująca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i postanowień i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Swoje stanowisko strona uargumentowała tym, że do organu dnia [...] grudnia 2016 r. wpłynęły wyjaśnienia inwestora, stanowiące uzupełnienie do k.i.p. Dokument ten nie został w prawidłowy sposób udostępniony społeczeństwu, co uniemożliwiło zapewnienie społeczeństwu udziału w ochronie środowiska, stanowiącym jedną z naczelnych zasad ooś. Wskazała także, że błędnym jest przyjęcie jakoby przedsięwzięcie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dla terenu obowiązuje MPZP przyjęty uchwałą nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] czerwca 2015 r. Według skarżącej wykładnia relewantnego MPZP dla tego obszaru prowadzi do wniosku, że intencją normodawcy było zakazanie lokalizacji PSZOK na tym terenie. Gdyby rada miasta nie uwzględniła zapisów zakazujących lokalizacji przedsięwzięcia, uprawnione strony z pewnością zaskarżyłyby MPZP. Jednocześnie przyznała, że przedsięwzięcie zostało prawidłowo zakwalifikowane jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia. Przytoczyła treść art. 63 ust. 1 pkt 1 ooś. Skarżąca podkreśliła także sprzeczność pomiędzy Opinią RDOŚ, w której stwierdza się, że nie będą zbierane odpady mogące powodować emisję o charakterze odorowym, m.in. odpady kuchenne ulegające biodegradacji, zmieszane odpady komunalne i osady ściekowe (s. 3 opinii RDOŚ), a k.i.p. informuje, że wśród zbieranych odpadów będą odpady komunalne niewymienione w innych podgrupach - kod 20 03 99 (s. 23 k.i.p.) oraz że przewiduje się zbieranie i czasowe magazynowanie odpadów zielonych, będą one jednak regularnie wywożone do dalszego przetwarzania (s. 38 k.i.p.). Z uwagi na fakt, że odpady mogą być magazynowane nawet do 3 lat (s. 28 k.i.p.) składowanie odpadów zielonych może powodować znaczne oddziaływania zapachowe. Nie uwzględniono także ryzyka wystąpienia poważnej awarii. RDOŚ opiniując przedsięwzięcie wskazał, że Łobżonka położona jest w odległości 250 m, a odległość ta została powtórzona w postanowieniu z dnia [...] lutego 2016 roku. Strona wskazuje, że z k.i.p. wynika, iż rzeka przepływa w odległości 120 m. Teren Przedsięwzięcia leży nieznacznie powyżej rzeki. Zatem w razie ulewnych deszczy, nie mówiąc już o powodzi, istnieje znaczne ryzyko wypłukania odpadów niebezpiecznych, które będą zbierane i składowane (nawet do roku czasu) na terenie PSZOK. Inwestor wstępnie planuje wyposażenie punktu w specjalistyczny, zadaszony kontener na odpady niebezpiecznie, zatem dopuszcza możliwość, że takiego kontenera nie będzie. W przypadku ulewy czy powodzi rodzić to będzie znaczne ryzyko przedostania się niebezpiecznych substancji do rzeki Ł.. Skarżąca podniosła również, że jak wynika z uzupełnienia k.i.p., nie ma możliwości odprowadzenia całości ścieków z obszaru planowanego PSZOK jako ścieków przemysłowych. Inwestor zatem zmienił k.i.p. poprzez wskazanie, że z obszaru magazynowania i rozładunku wyznaczony zostanie obszar ok. 600 m2, na terenie którego odpady zbierane będą w pojemnikach otwartych (niezadaszonych ani nie zamykanych). Odpady niebezpieczne mogą być składowane poza tym obszarem magazynowania odpadów (na tym obszarze mają się znaleźć pojemniki otwarte (niezadaszone ani nie zamykane), więc nie powinny to być pojemniki na odpady niebezpieczne. Stąd wniosek, że ścieki z obszaru na którym będą stać pojemniki na odpady niebezpiecznie nie będą oczyszczane jako odpady przemysłowe, ale odprowadzane do gruntu., a na domiar tego będą mogły przedostawać się do gleby i wód podziemnych w przypadku np. ich wypadnięcia na obszarze rozładunku, co nie jest rzadką sytuacją. Skarżąca wskazała także, że inspektor pominął fakt częściowego zbierania odpadów, na którą to działalność zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 21 ooś wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zaskarżone rozstrzygnięcie – zdaniem strony – pomija kwestię ochrony obszaru Natura 2000. Nie przeanalizowano należycie w świetle art. 63 ust. 1 pkt 2 ooś wpływu inwestycji na pobliski obszar objęty ochroną. Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę rozstrzygnięcia przywołało art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 63 ust. 2, art. 64 ust. 1, art. 84 ust. 1 i 2 oraz art. 85 ust. 2 pkt 2 ooś. Organ streścił stan sprawy, po czym przywołał art. 59, art. 63, art. 84 ooś. Po zrelacjonowaniu początkowych etapów postępowania pierwszoinstancyjnego wskazał, że w pierwotnych zapisach karty informacyjnej wody opadowe i roztopowe z całego terenu punktu zbiórki odpadów (z obszaru magazynowania, placu manewrowego, parkingu i miejsca rozładunku odpadów) miały być odprowadzane do oczyszczalni ścieków. Natomiast te same wody z miejsc poza obszarem magazynowania (np. z dróg dojazdowych) miałyby być odprowadzane bezpośrednio do gruntu. W nowej propozycji zaplanowano natomiast, iż wody opadowe i roztopowe tylko z obszaru magazynowania odpadów (szczelny, utwardzony obszar o pow. do 600 m2) będą odprowadzane do kanalizacji sanitarnej lub do oczyszczalni ścieków. Natomiast wody opadowe i roztopowe z innych powierzchni utwardzonych (placu manewrowego, parkingu i miejsca rozładunku odpadów) miałyby być wychwytywane przez system kanalizacji i odprowadzane do gruntu poprzez ich rozsączenie. Z kolei wody opadowe i roztopowe z powierzchni utwardzonych znajdujących się poza obszarem magazynowania odpadów (drogi dojazdowe) nie byłyby wychwytywane przez system kanalizacji, ale odprowadzane powierzchniowo do gruntu. Zmiany zapisów spowodują zmniejszenie się przepływu ścieków z odwodnienia terenu utwardzonego z Qtu = 22,44 dm3/s na 6,732 dm3/s i zmniejszenie się rocznych odpływów ścieków Qr = 1.200 m3/rok na 360 m3/rok. W nowej regulacji, zgodnie z przewidywaniami, zwiększy się natomiast przepływ wód deszczowych z odwodnienia terenu utwardzonego z Qtu = 8,976 dm3/s na 15,7 dm3/s oraz roczny odpływ tych wód Qr = 480 m3/rok na 840 m3/rok. W odniesieniu do terenu niezwiązanego z magazynowaniem odpadów przepływ wód deszczowych wynosił będzie Qtu= 5,61 dm3/s, a roczny odpływ 300 m3/rok. Ta specjalistyczna informacja, choć przekazana została jako uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia do RDOŚ i PPIS, to jednak nie została szeroko upubliczniona. Kolegium przytoczyło art. 33 ust. 1 ooś oraz art. 74 ust. 1 pkt 2 ooś. Podkreśliło, że organ pierwszej instancji w zawiadomieniach o wszczęciu postępowania, jak i o jego zakończeniu, które przekazane zostały do upublicznienia, pouczył strony, iż na podstawie art. 10 K.p.a. mają prawo brania udziału w postępowaniu i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Informacja zatem o zmianie zapisów dotyczących gospodarki ściekami zawarta w uzupełnieniu karty informacyjnej przedsięwzięcia była powszechnie dostępna do wglądu i skarżąca miała możliwość realnie się z nią zapoznać. Wiedza o takiej nieznacznej korekcie karty była więc osiągalna tym bardziej, że zarówno w opinii RDOŚ z dnia [...] grudnia 2015 r. jak i w piśmie PPIS z dnia [...] stycznia 2016 r. wspomniano o tym uzupełniającym materiale dowodowym, nie wnosząc do niego żadnych zastrzeżeń. Organ odwoławczy stwierdził w merytorycznym odniesieniu do zmian w k.ip., że z treści nowego zapisu wynika, iż wprowadzona różnica w gospodarowaniu ściekami na obszarze PSZOK jest niewielka i nie stanowi istotnej zmiany w ingerencję w środowisko. Kolegium uznało, że brak zawiadomienia stron o wprowadzeniu do postępowania nowej regulacji w zakresie gospodarki ściekowej, choć narusza procedurę podawania informacji do publicznej wiadomości, to jednak nie ma zasadniczego wpływu na wydane rozstrzygnięcie w zakresie braku potrzeby sporządzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ zacytował art. 80 ust. 2 oraz art. 74 ust. 1 pkt 5 ooś. Następnie stwierdził, że po zbadaniu zapisów planu zagospodarowania przestrzennego nie ma wątpliwości, iż lokalizacja PSZOK na obszarze działek nr [...] i [...] zgodna jest z planem zagospodarowania przestrzennego tego terenu. W analizowanej sytuacji dostrzeżono, że w procesie uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego (po jego wyłożeniu do publicznego wglądu) uwzględniono uwagi odnoszące się bezpośrednio do przeznaczenia terenu przy ul. [...] w W. na punkt selektywnej zbiórki odpadów komunalnych poprzez usunięcie z pierwotnych ustaleń możliwości realizacji na działkach nr [...] i [...] PSZOK-u. Kolegium potwierdziło, że z jednej strony dokonano wykreślenia zapisu wprost o lokalizacji PSZOK-u na określonym terenie, ale z drugiej strony - plan nie wykluczył takiej lokalizacji. Dalej Kolegium przyznało, że na terenie PSZOK zbierane będą, w niewielkim zakresie odpady ulegające biodegradacji o kodzie 20 02 01, a inwestor wskazał przy tym w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, iż działalność PSZOK nie będzie powodować emisji odorów, bo zbieranie i czasowe przechowywanie takich odpadów zielonych będzie się odbywało w zamkniętych (przykrytych) kontenerach bez dostępu wód opadowych, a to eliminowało będzie ewentualne odory, jednak tak niewielka ilość odpadów biodegradowalnych i zapewnienie o właściwym ich przechowywaniu w środowisku beztlenowym nie może powodować kumulowania się (nakładania) negatywnych oddziaływań na czystość powietrza. Następnie wskazano, że istotnie w sprawie nie powołano się na potencjalne ryzyko wystąpienia awarii w obszarze funkcjonowania PSZOK. Zarówno inwestor jak i organ uznali bowiem, iż skala planowanego przedsięwzięcia, jak i jego wielkość i pewnego rodzaju mobilność, wyklucza takie zagrożenia. W razie więc jakiejkolwiek awarii (np. powodzi) zachodziła będzie możliwość zabezpieczenia szczelności takich kontenerów lub wręcz przemieszczenia ich na inny obszar. Zdaniem Kolegium lokalizacja tego punktu powyżej poziomu przepływającej w odległości ok. 120 m rzeki nie stanowi znacznego ryzyka wystąpienia podtopień tego obszaru. Organ odwoławczy stwierdził także brak znaczącego, negatywnego oddziaływania lokalizacji PSZOK na środowisko przyrodnicze, w tym różnorodność biologiczną rozumianą jako liczebność i kondycję populacji występujących gatunków, w szczególności gatunków chronionych, rzadkich lub ginących oraz ich siedliska. Realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie także na obszary chronione, a w szczególności na siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt oraz ich siedlisk dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000 [...], ani pogorszenia integralności tego obszaru lub powiązania z innymi obszarami. Działając w imieniu A. B., K. B., B. S., M. S., M. S., K. W., D. W., H. S., A. R., W. K. pełnomocnik r. pr. M. R. wniósł na powyższe skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Decyzji zarzucił naruszenie: - art. 3 ust. 1 pkt 11, w zw. z art. 33 ust 1 pkt 5 i ust 2 ooś i art. 10 § 1 K.p.a. poprzez brak podania do publicznej wiadomości zmiany karty informacyjnej przedsięwzięcia, uniemożliwiającej społeczeństwu ustosunkowanie się do niego w toku postępowania Burmistrza W., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ nie uchylił zaskarżonej decyzji, która podlegała uchyleniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a., poprzez oparcie decyzji na stanie faktycznym sprzecznym ze stanem rzeczywistym i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ nie uchylił zaskarżonej decyzji, która podlegała uchyleniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., - art. 7, 77 § 1 i art. 107 K.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego w oparciu o wadliwe postanowienie Burmistrza W. z dnia [...] lutego 2016 roku w niniejszej sprawie stwierdzające brak potrzeby przeprowadzenia oceny przedsięwzięcia na środowisko, które na podstawie art, 142 K.p.a. skarżąca (D. Ł. – przyp. Sądu) w odwołaniu zaskarżyła, a które to postanowienie zostało oparte na wadliwych postanowieniach Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2015 r (znak [...]) oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia 21grudnia 2015 r. [...], i które to zostały wydane w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ nie uchylił zaskarżonej decyzji, która podlegała uchyleniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., - art. 80 ust. 2 ooś poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pomimo sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - art. 63 ust. 1 ooś poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, - art. 72 ust. 2a w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 21 ooś przez zastosowanie pierwszego z przywołanych przepisów w sytuacji, gdy oprócz odzysku PSZOK prowadzić będzie też zbiórkę odpadów, - art. 59 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ooś poprzez wadliwe pominięcie wpływu, jaki przedsięwzięcie może wywołać na obszar Natura 2000. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu pełnomocnik streścił stan sprawy. Podniósł, że uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia nie zostało w prawidłowy sposób udostępnione społeczeństwu, a zbagatelizowanie tego faktu przez organ odwoławczy stoi w sprzeczności z celem udostępniania informacji o środowisku, jakim jest możliwość dowiedzenia się o istotnych zmianach w środowisku społeczeństwa. Skarżący nie zgodzili się z Kolegium także w zakresie jego stwierdzenia, że zmiana k.i.p. była nieznaczna. Pierwotnie inwestor planował, że całość wód opadowych i roztopowych traktowanych jako ścieki przemysłowe z terenu przedsięwzięcia - Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych będzie oczyszczana w sąsiedniej oczyszczalni ścieków. Zmiana k.i.p., o której Burmistrz nie ogłosił, sprowadzała się do tego, że tylko ścieki z terenu obszaru magazynowania odpadów będą odprowadzane do oczyszczalni. Pozostałych wód, m.in. z miejsca rozładunku odpadów, gdzie najczęściej przecież może dochodzić do rozlania się niebezpiecznych substancji, oczyszczalnia nie jest w stanie przyjąć, dlatego po zmianach k.i.p. miały one być odprowadzane do gleby. Inwestor przewidział w k.i.p., że w miejscu rozładunku może dochodzić do wycieków, które będą neutralizowane sorbentem. Tyle tylko, że podczas deszczu oznacza to niebezpieczeństwo spłynięcia do gruntu niebezpiecznej substancji zanim zostanie zasypana sorbentem, albo spłukanie jej wraz z sorbentem. Zmiany zapisów k.i.p. powodują zmniejszenie się ścieków, które mają zostać oczyszczone z 1200 m3/rok do 360 m3/rok. Różnica wynosi ok. 350%, co zdaniem skarżących jest znaczną zmianą. Skarżący wskazali także na zaistniałą sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Przedsięwzięcie nie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nawet organ dostrzegł, że w procesie uchwalania PZP uwzględniono uwagi odnoszące się bezpośrednio do przeznaczenie terenu przy ul. [...] na PSZOK poprzez usunięcie z pierwotnych ustaleń możliwości realizacji na działkach nr [...] i [...] PSZOK. SKO stwierdziło jednak, że plan nie wykluczył takiej lokalizacji. Dla terenu obowiązuje MPZP przyjęty uchwałą nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] czerwca 2015 r. Wykładnia relewantnego MPZP dla tego obszaru prowadzi do wniosku, że intencją normodawcy było zakazanie lokalizacji PSZOK na tym terenie. Następnie skarżący wskazali, że przedsięwzięcie zostało prawidłowo zakwalifikowane jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jednak Opinia RDOŚ stwierdza, że nie będą zbierane odpady mogące powodować emisję o charakterze odorowym, tj. m.in. odpady kuchenne ulegające biodegradacji, zmieszane odpady komunalne i osady ściekowe (s. 3 opinii RDOŚ), a Kolegium stwierdziło, że składowanie odpadów zielonych będzie się odbywało w zamkniętych (przykrytych) kontenerach, co będzie eliminowało ewentualne odory (s. 8 Decyzji). Tymczasem z k.i.p. wynika, że będą to mogły być kontenery zaledwie przykryte plandeką. Takie rozwiązanie nie zabezpiecza przed odorami. Poza tym załadunek kontenerów nie będzie następował na terenie zadaszonym, zatem podczas deszczu będzie dochodziło do zalewania wodą i gnicia odpadów, które mogą być składowane nawet do trzech lat. K.i.p. informuje, że wśród zbieranych odpadów będą odpady komunalne niewymienione w innych podgrupach - kod 200399 (s. 23 k.i.p.) oraz że przewiduje się zbieranie i czasowe magazynowanie odpadów zielonych, będą one jednak regularnie wywożone do dalszego przetwarzania. Z uwagi na fakt, że odpady mogą być magazynowane nawet do 3 lat składowanie odpadów zielonych może powodować znaczne oddziaływania zapachowe. Nadto, zarówno inwestor jak i organ pierwszej instancji uznali, iż skala planowanego przedsięwzięcia, jak i jego wielkość i pewnego rodzaju mobilność wyklucza zagrożenia awarią. Organ nie wyjaśnił jednak, w jaki sposób skala przedsięwzięcia czy inne podnoszone przez niego w powyższym fragmencie cechy przedsięwzięcia wyklucza ryzyko awarii. Teren Przedsięwzięcia leży nieznacznie powyżej rzeki. Zatem w razie ulewnych deszczy, nie mówiąc już o powodzi, istnieje znaczne ryzyko wypłukania odpadów niebezpiecznych, które będą zbierane i składowane (nawet do roku czasu) na terenie PSZOK. Skarżący wskazali również, że ryzyko przedostania się substancji szkodliwych z terenu przedsięwzięcia potęgowane jest przez bliskość oczyszczalni ścieków, do której mają być odprowadzane wody z terenu magazynowania odpadów. Z uwagi na coraz większą ilość ścieków ,która płynie w kanalizacji w miarę zbliżania się do oczyszczalni, sieć kanalizacyjna najbliżej oczyszczalni jest najbardziej narażona na przepełnienie (tzw. wybicie studzienek). Ponadto ze zmiany k.i.p. można wyprowadzić wniosek, że odpady niebezpieczne mogą być składowane poza tym obszarem magazynowania odpadów, więc nie powinny to być pojemniki na odpady niebezpieczne. Stąd wniosek, że ścieki z obszaru, na którym będą stać pojemniki na odpady niebezpiecznie nie będą oczyszczane jako odpady przemysłowe, ale odprowadzane do gruntu. Poza tym odpady niebezpieczne będą mogły przedostawać się do gleby i wód podziemnych w przypadku np. ich wypadnięcia na obszarze rozładunku, co nie jest rzadką sytuacją. Z uzasadnienia wynika bowiem, że obszar utwardzony nie będzie obszarem rozładunku, tylko magazynowania odpadów. Następnie, po przywołaniu art. 63 ust. 1 pkt 2 ooś skarżący podkreślili, że w sprawie powinno się wziąć pod uwagę również uwarunkowania MPZP, czego nie uczyniono. Podniesiono, że pominięcie faktu prowadzenia nie tylko odzysku, ale także zbierania odpadów wyłącza zastosowanie art. 72 ust. 2a ooś. Według skarżących pominięto również ustalenia wpływu na obszar Natura 2000. Zgodnie z k.i.p., Przedsięwzięcie ma być zlokalizowane w odległości ok. 110 m od specjalnego Obszaru Ochrona Natura 2000 pn. "Dolina [...]i" [...] Nie przeanalizowano należycie w świetle art. 63 ust. 1 Ppkt 2 ooś, wpływu inwestycji na ten obszar. W przypadku ulewnych opadów, nie mówiąc już o powodzi, istnieje realne i poważne ryzyko przedostania się odpadów niebezpiecznych do rzeki Łobżonki, a poprzez nią do szczególnie cennego ekosystemu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona odwołującej w dniu [...] października 2016 r., zaś pozostałym stronom postępowania w trybie art. 49 kpa (informacja o wydanej decyzji najwcześniej zamieszczona została na stronie www Urzędu Miejskiego w W., w dniu [...] października 2016 r.). Skarga na decyzję, datowana na dzień [...] listopada 2016 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na wniesienie tej skargi, nadana została przesyłką poleconą w dniu [...] listopada 2016 r. i do Samorządowe Kolegium Odwoławczego dotarła w dniu [...] listopada 2016 r. Ponieważ upływ terminu na zaskarżenie decyzji - w odniesieniu do odwołującej - przypadał w dniu [...] listopada 2016 r. (do pozostałych stron - w dniu [...] listopada 2016 r.) przyjąć należało, iż złożenie skargi w dniu ekspediowania przesyłki zawierającej skargę (10 listopada 2016 r.) nastąpiło z uchybieniem terminu na zaskarżenie decyzji. Organ przyznał, że odwołująca D. Ł. wniosła też wniosek o przywrócenie terminu na złożenie skargi argumentując faktem przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] października 2016 r. do dnia [...] listopada 2016 r., jednak w ocenie Kolegium zawarte w załączonym zwolnieniu wskazania lekarskie (pkt 15. "chory może chodzić") oznaczają realną możliwość samodzielnego złożenia w terminie skargi na decyzję lub też ustanowienie pełnomocnika dla tej czynności. Kolegium zauważyło też, iż dzień upływu terminu na złożenie skargi ([...] listopada 2016 r.) przypadał w okresie upływu czasu przewidzianego na zwolnienie lekarskie ([...] listopada 2016 r.), co pozwala przypuszczać, iż chora miała już możliwość podjęcia skutecznej decyzji o zamiarze zaskarżenia do Sądu niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia SKO w P.. Dodatkowo Kolegium zwróciło uwagę na fakt, iż część z osób skarżących nie była stronami zakończonego postępowania, a ich adresy zamieszkania nie zostały ujawnione w treści skargi. Powyższe zdaniem organu odwoławczego implikuje odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości rozstrzygnięć organów administracji publicznej w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych dla Gminy W., obr. W. Skarbowy, gm. W.. Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane na skutek wniosku z dnia [...] października 2014 r. złożonego przez Międzygminny Związek "P. Region Gospodarki Odpadami Komunalnymi" celem wydania przez Burmistrza W. decyzji o środowiskowych uwarunkowań dla wskazanego przedsięwzięcia. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż nieuzasadnione okazało się w ocenie Sądu żądanie odrzucenia skargi w całości. Pomimo tego, że D. Ł. skargę złożyła z uchybieniem terminu, a Sąd nie uwzględnił jej wniosku o jego przywrócenie, co skutkowało odrzuceniem jej skargi, to jednak, w sprawie wciąż występują pozostali skarżący, w tym w szczególności wprost wskazani w wykazie stron postępowania (181-182 akt administracyjnych) H. S. i A. R., których skarga złożona została z zachowaniem terminu prawem przewidzianego. Odnośnie pozostałych skarżących zauważyć zaś należy, iż jak wynika z ich adresów wskazanych w piśmie procesowym ich pełnomocnika (k. 24 akt sądowych), są oni bezpośrednimi sąsiadami uznawanego przez organy za stronę postępowania A. R., a jednocześnie z żądnego dokumentu znajdującego się w aktach sprawy nie wynika w oparciu o co organ I instancji i w ślad za nim Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliły, że obszar oddziaływania planowanego do realizacji przedsięwzięcia kończy się właśnie na nieruchomości A. R. stanowiącej działkę o nr [...] i nie obejmuje juz działki sąsiedniej. W tym stanie rzeczy i przyjmując prymat zasady merytorycznego rozpoznania sprawy nad rozpoznanie jej w sposób formalny Sąd zdecydował o przyjęciu do rozpoznania także skargi pozostałych skarżących, co jednakże nie będzie zwalniać organów z obowiązku szczegółowego uargumentowania przyjętego sposobu określenia kręgu stron postępowania przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy zauważyć należy, iż zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 1 i 2 ooś do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko – raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 – kartę informacyjną przedsięwzięcia. Natomiast w przypadku, gdy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy dołączyć kartę informacyjną przedsięwzięcia. Wnioskodawca słusznie uznał, że na podstawie § 3 ust. 1 pkt 81 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko przedmiotowe przedsięwzięcie kwalifikuje się jako przypadek potencjalnie znacząco oddziałujący na środowisko. W związku z tym złożył wraz z żądaniem wydania decyzji również kartę informacyjną przedsięwzięcia. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stosownie do art. 59 ust. 1 ooś przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Kwalifikacja tych przedsięwzięć z punktu widzenia ich rodzajów opisanych w cyt. przepisie odbywa się przy uwzględnieniu możliwego oddziaływania na środowisko oraz uwarunkowania, o którym mowa w art. 63 ust. 1 i jest opisana w Rozporządzeniu Rady Ministrów z [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Rozporządzenie zawiera katalog rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast zgodnie z art. 63 ust. 1 ooś obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przy czym stwierdzając powyższe uwzględnia łącznie kryteria, wśród których ustawodawca wymienił w szczególności uwarunkowania dotyczące rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wykorzystywania zasobów naturalnych, emisji i występowania innych uciążliwości, ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii. Przechodząc do kwestii proceduralnych, przepis art. 63 ust. 2 ooś stanowi podstawę prawną do stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jednakże nawet w takiej sytuacji organ jest zobligowany do wydania postanowienia o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W takim wypadku, na podstawie art. 85 ust. 2 pkt 2 ooś decyzja wymaga uzasadnienia z podaniem informacji o uwarunkowaniach, o których mowa w powołanym wyżej art. 63 ust. 1 ooś uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego organy nie miały wystarczających danych do stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania rzeczonego przedsięwzięcia na środowisko, bowiem nie wyjaśniły w dostatecznym stopniu wskazanych w powyższym przepisie aspektów przedsięwzięcia. Już na wstępie tej uwagi Sąd podkreśla jednak, że w żadnej mierze nie przesądza o prawidłowości samego rozstrzygnięcia w przypadku, w którym organ drugoinstancyjny dokonałby wymienionych w art. 63 ust. 1 istotnych ustaleń dotyczących przedsięwzięcia. Jednakże w obecnym stanie postępowania nie można jednoznacznie rozwiać wątpliwości co do potrzeby bądź braku tej potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jaskrawym przykładem powyższego jest chociażby mało wnikliwa i pobieżna weryfikacja karty informacyjnej przedsięwzięcia przez orzekające w sprawie organy obu instancji, jak i organ współdziałający – Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. w zakresie oddziaływania odorowego przedsięwzięcia.. Organy obu instancji, jak i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. recypowały do swoich orzeczeń zapis ze strony 38 karty informacyjnej przedsięwzięcia (k. 115 verte akt administracyjnych), zgodnie z którym planowane przedsięwzięcie w ramach eksploatacji punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych nie będzie punktem zbierania odpadów mogących powodować emisję o charakterze odorowym, tj. m.in.: odpadów kuchennych ulegających biodegradacji, zmieszanych odpadów komunalnych i osadów ściekowych. Organy nie zauważyły jednocześnie, iż zapis ten pozostaje w sprzeczności z innymi informacjami podawanymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, w tym w szczególności ze wskazaniem na stronach 23 i 25 karty informacyjnej przedsięwzięcia, że do punktu przyjmowane będą i w nim przechowywane odpady o kodzie 20 03 99, czyli odpady komunalne niewymienione w innych podgrupach, a więc odpady niesegregowane (zmieszane), a zatem potencjalnie również odpady kuchenne. Również na stronie 43 karty informacyjnej przedsięwzięcia określając przewidywana ilość i sposób postępowania z odpadami wskazano w pozycji 11 tabeli, iż na terenie punktu magazynowane będą niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne o kodzie 20 03 01 zaś na stronie 44 karty informacyjnej przedsięwzięcia znalazł się zapis, iż w punkcie ustawione zostaną pojemniki i kontery na zmieszane odpady komunalne. Istotny dla sprawy jest również fakt, że – jak wskazuje się w karcie informacyjnej przedsięwzięcia odpady będą dostarczane przez mieszkańców we własnym zakresie. Powyższe jednoznacznie dowodzi, że punkt selektywnej zbiórki odpadków pozbawiony będzie właściwej kontroli i tym bardziej winno się przeanalizować ewentualność wpływu wymienionych w pozycji 20 03 99 pkt. 6 k.i.p. odpadów komunalnych na środowisko. Podsumowując stwierdzić należy, iż orzekające w sprawie organy co najmniej przedwcześnie i bez szczegółowego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy przyjęły, że w sprawie nie zachodzi ryzyko występowania tychże emisji odorowych. Czyniąc tę uwagę Sąd zdaje sobie sprawę, że brak obecnie regulacji prawnej bezpośrednio dotyczącej wpływu odpadów komunalnych na stopień odoru wytwarzanego wskutek realizacji przedsięwzięcia, jednakże zasady logiki i doświadczenia życiowego nakazują zbadać tę kwestię w taki sposób, by rozwiać wszelkie wątpliwości tej materii. Niewątpliwie odpady kuchenne ulegające biodegradacji stanowią źródło emisji odorowych. Przypomnieć zaś w tym miejscu trzeba, iż dopiero poczynienie kompletnych ustaleń faktycznych i odniesienie się do całości zebranego materiału dowodowego pozwoli na prawidłowe zastosowanie w sprawie odpowiednich przepisów prawa materialnego. Kolejną nie wystarczająco wnikliwie zanalizowanym przez organy zagadnieniem jest brak założenia wystąpienia poważnej awarii na terenie punktu selektywnej zbiórki odpadów. Również w tym zakresie k.i.p. pozostaje niezgodny z analizowaną regulacją ooś. Wnioskodawca nie wskazał, w jaki sposób zamierza zapobiec awariom powstałym na skutek np. ulewnych deszczy czy powodzi. W aktach sprawy brak informacji, by kontenery czy pojemniki na odpady posiadały szczelne zabezpieczenie na wypadek wystąpienia wskazanych okoliczności. Zatem wydane decyzje nie odpowiadają prawu również w aspekcie wskazanym w art. 63 ust. 1 ooś. Trafnymi okazały się również zarzuty dotyczące nieprzestrzegania przez organy przepisów postępowania - art. 33 ust. 1 pkt 5 w zw. z ust. 2 ooś poprzez brak udostępnienia zaktualizowanej karty informacyjnej przedsięwzięcia. Okoliczność, iż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, wyrażając swoją opinię nie zauważył wskazanych przez Sąd nieprawidłowości, nie zwalniała przy tym to jednak organów od dogłębnej analizy karty informacyjnej przedsięwzięcia, albowiem to właśnie organ wydające decyzje w sprawie są odpowiedzialne za prawidłowe przeprowadzenie postępowania i zebranie kompletnego materiału dowodowego wystarczającego do podjęcia trafnego i zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. W przedstawionych powyżej okolicznościach, w ocenie Sądu nie można stwierdzić, że organy w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i zweryfikowały kartę informacyjną przedsięwzięcia załączoną do wniosku zwłaszcza w całokształcie rodzaju, ilości i zabezpieczenia odpadów. Odnosi się to również do postanowienia z dnia [...] lutego 2016 r. o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Wobec powyższego, uznając że doszło do naruszenia przepisów postępowania – art. 7 i 77 § 1 i 80 K.p.a. polegającego na braku oceny całokształtu materiału dowodowego sprawy oraz naruszenia regulacji art. 33 ust. 1 pkt 5 w zw. z ust. 2 ooś nakazującej podawanie do publicznej wiadomości wymaganych załączników wniosku o wydanie decyzji, w tym karty informacyjnej przedsięwzięcia, który to obowiązek obejmuje również w ocenie Sądu ewentualne zmiany bądź uzupełnienia tej karty, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. uchylono w punkcie I wyroku decyzje organów obu instancji. Stwierdzone naruszenia przepisów proceduralnych mogły mieć bowiem istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wobec stwierdzonych naruszeń przepisów prawa procesowego za przedwczesne uznać należy na obecnym etapie postępowania odnoszenie się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, za wyjątkiem zarzutu art. 80 ust. 2 ooś poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pomimo sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzut ten jest bowiem w ocenie Sądu oczywiście bezzasadny. Zauważyć bowiem należy, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i jako taki podlega wykładni. Wykładni takowej dokonało w uzasadnień swojej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie wskazując, iż wyniki wykładni językowej nie pozwalają na przyjęcie by przedmiotowy plan zakazywał lokalizacji na obszarze działek nr [...] i [...] punktu selektywnej zbiorki odpadów. Organ odniósł się także do argumentów odwołującej się D. Ł., iż w procesie uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego (po jego wyłożeniu do publicznego wglądu) uwzględniono uwagi odnoszące się bezpośrednio do przeznaczenia terenu przy ul. [...] w W. na punkt selektywnej zbiórki odpadów komunalnych poprzez usunięcie z pierwotnych ustaleń jednoznacznego przeznaczenia działek nr [...] i [...] pod lokalizację punktu selektywnej zbiórki odpadów, jednakże jednocześnie zauważyło, którą to ocenę podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie, iż choć dokonano wykreślenia zapisu mówiącego wprost o lokalizacji punktu selektywnej zbiórki odpadów na określonym terenie, to jednocześnie przyjęty plan nie wykluczył w sposób jednoznaczny takiej lokalizacji na terenach zabudowy usługowej, a taki ( to jest usługowy wobec mieszkańców) charakter ma właśnie inwestycja, której postępowanie dotyczy. Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali krąg stron postępowania i uargumentuje swoje stanowisko w tym zakresie oraz wnikliwie przeanalizuje rzeczywisty stopień oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ustalając także emisje odorowe, potrzebę uzupełnienia karty informacyjnej o sposoby zabezpieczenia przedsięwzięcia na wypadek wystąpienia awarii, zachowując przy tym konieczność wydania stosownych rozstrzygnięć w zależności od wyników ustaleń, tj. decyzji środowiskowej i postanowień w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organy nie dopuszczą również do powstania uchybień proceduralnych polegających na braku udostępnienie społeczeństwu aktualnego kształtu karty informacyjnej przedsięwzięcia. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II wyroku na podstawie na podstawie art. 200 w związku z art. 205 P.p.s.a., uwzględniając kwotę stanowiącą równowartość uiszczonego wpisu od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenia pełnomocnika (480 zł) ustalonego na podstawie § 14 ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r.