II SA/Po 980/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-01-25

Skład orzekający: Tomasz Świstak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona była nieobecna z powodu choroby, ale zwolnienie lekarskie dopuszczało możliwość chodzenia?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że choroba strony, która dopuszczała możliwość chodzenia, nie stanowiła przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, nawet przy użyciu zwykłej staranności. Brak winy w uchybieniu terminu ocenia się przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, a choroba musi wykluczać możliwość dokonania czynności procesowej lub zlecenia jej innej osobie.
Stan faktyczny
Strona D. Ł. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazała chorobę i zwolnienie lekarskie od 3 października do 21 listopada 2016 r. Do wniosku dołączono zwolnienie lekarskie oraz skargę. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. [...] II SA/Po 980/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. Ł., A. B., K. B., B. S., M. S., M. S., K. W., D. W., H. S., A. R., W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ T. Świstak Sygn. akt II SA/Po [...] UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. D. Ł., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M. R., wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych dla Gminy W.. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżąca do dnia [...] listopada 2016 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim i dopiero po powrocie do zdrowia była w stanie udzielił pełnomocnictwa do przegotowania skargi. W dowód powyższego dołączono zwolnienie lekarskie D. Ł. za okres od 3 października do [...] listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ustawowym terminie, a mianowicie w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwolnienia lekarskiego dołączonego do wniosku o przywrócenie terminu D. Ł. chorowała w okresie od 3 października do [...] listopada 2016 r., zatem przeszkoda złożenia wniosku ustąpiła z dniem [...] listopada 2016 r. S. wniosek w dniu [...] listopada 2016 r. zachowała termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Wraz z wnioskiem pełnomocnik skarżącej złożył skargę, dochowując wymogu określonego w art. 87 § 4 P.p.s.a. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił jednak, by skarżąca nie ponosiła winy w związku z uchybieniem terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym brak winy w uchybieniu terminu konsekwentnie ocenia się przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie NSA z dnia [...] października 2014 r., II FZ [...], dostępne j.w.). Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA z dnia [...] czerwca 2006 r., II FZ [...], a także z dnia [...] lutego 2010 r., II OZ [...]; publik.: [...]). Jednocześnie przyjmuje się, że choroba - żeby mogła być uznana za przesłankę ekskulpacyjną - musi wykluczać możliwość dokonania czynności procesowej bądź zlecenia tego innej osobie (por. postanowienia NSA: z dnia [...] czerwca 2015 r., II GZ [...], publ.: ONSAiWSA [...]/19, z [...] lipca 2012 r., II FZ [...], dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zważyć należy, że zaskarżoną decyzję D. Ł. odebrała w dniu [...] października 2016 r., a więc jak wynika ze zwolnienia lekarskiego w pierwszym dniu choroby trwającej do dnia [...] listopada 2016 r. Choroba skarżącej trwała 31 dni. Jak wynika z treści dołączonego do wniosku zwolnienia lekarskiego skarżąca mogła w trakcie choroby chodzić, albowiem pod poz. 15 - "Wskazania lekarskie" widnieje nr [...], który oznacza, że chory może chodzić. W ocenie Sądu przedstawione zwolnienie lekarskie dowodzi, że w okresie choroby trwającej w czasie biegu terminu do wniesienia skargi D. Ł. nie była obłożnie chora. Przejawem zaś zwykłej staranności było, niekoniecznie z pomocą pełnomocnika, zadbanie o dochowanie terminu do wniesienia skargi. Sąd tylko na marginesie pragnie wyjaśnić, że z wniesieniem i sporządzeniem skargi do sądu administracyjnego nie wiąże się przymus adwokacko-radcowski. Skarżąca mogła zatem samodzielnie nadać skargę w możliwie najbliższej od miejsca zamieszkania placówce pocztowej, z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu (art. 53 § 1 p.p.s.a.), a następnie po zakończeniu rekonwalescencji, skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Uznając zatem, że pełnomocnik skarżącej nie wykazał ziszczenia się przesłanki określonej w art. 87 § 1 P.p.s.a., Sąd na podstawie Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. oorzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło