II SAB/Po 103/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi K. H. na przewlekłość Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. stwierdza przewlekle prowadzenie przez Wojewodę Wielkopolskiego postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia ... 2006 r., II. stwierdza, że przewlekłość w działaniu organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, III. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. W dniu 15 lutego 2006 r. J. H. zwrócił się do Wojewody Wielkopolskiego o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ...... 1976 r. nr ... o wywłaszczeniu nieruchomości. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia ... 2006 r. nr ... zawiesił postępowanie z wniosku J. H., dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 . nr .... W wyniku zażalenia, Minister Budownictwa postanowieniem z dnia ... 2007 r. nr ... utrzymał w mocy powyższe postanowienie Wojewody Wielkopolskiego. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 730/07 umorzył postępowanie ze skargi J. H. na powyższe postanowienie Ministra Budownictwa. Akta sprawy zostały zwrócone Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu ... 2007 r. W dniu 7 sierpnia 2008 r. J. H. wniósł do Ministra Budownictwa zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 . nr .... Minister Budownictwa postanowieniem z dnia ... 2008 r. uznał zażalenie za nieuzasadnione. Następnie Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia ... 2008 r. podjął zawieszone postępowanie. Pismem z dnia 8 grudnia 2009 r. J. H. zwrócił się do Ministra Infrastruktury z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy przez Wojewodę Wielkopolskiego. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia ... 2010 r. wyznaczył Wojewodzie Wielkopolskiemu termin dwóch miesięcy od dnia otrzymania niniejszego postanowienia na załatwienie sprawy. Postanowienie to zostało doręczone Wojewodzie w dniu 8 kwietnia 2010 r. Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia ... 2010 r. nr ... odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r. nr ... o wywłaszczeniu nieruchomości w części dotyczącej pkt I ppkt 5 dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w S., oznaczonej jako działka nr ... oraz nr ..., stanowiącej własność w ½ części C. H. oraz po ¼ części J. H. i I. S., a także decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1977 r. nr ... o odszkodowaniu za wywłaszczenie nieruchomości w części dotyczącej pkt I ppkt 5 o przyznaniu za dokonane wywłaszczenie odszkodowania. W wyniku odwołania J. H. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia ... 2012 r. nr ... uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia ... 2010 r. nr ... i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzję tę doręczono Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu ... 2012 r. Pismem z dnia 16 października 2012 r. K. H. kurator J. H. wniósł zażalenie na niezałatwienie przez Wojewodę Wielkopolskiego przedmiotowej sprawy. Pismem z dnia 22 października 2012 r. Wojewoda zwrócił się do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o udzielenie informacji, czy na ww. decyzję Ministra została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a jeśli nie – o przesłanie akt sprawy. W odpowiedzi Minister w dniu 26 listopada 2012 r. doręczył Wojewodzie akta sprawy, wskazując, że od decyzji z dnia ... 2012 r. nie złożono skargi. Postanowieniem z dnia ... 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uznał zażalenie K. H. występującego jako kurator częściowo ubezwłasnowolnionego J. H. za nieuzasadnione. Pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. – skierowanym do stron - Wojewoda wskazał, że nie było możliwe wydanie rozstrzygnięcia w terminie określonym w art. 35 k.p.a., z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz okoliczność prowadzenia przez Ministra postępowania wywołanego zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Kolejno pismem z dnia 15 marca 2013 r. Wojewoda w trybie art. 10 k.p.a. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jednocześnie działając w trybie art. 36 § 1 k.p.a. zawiadomił, że termin załatwienia sprawy został przedłużony do 26 kwietnia 2013 r. Następnie pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. Wojewoda zwrócił się do Zarządu Spółdzielni ... w S. o przesłanie aktualnego wykazu właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku posadowionym przy ul. K. w S. oraz zawiadomił strony, że nie było możliwe wydanie rozstrzygnięcia w terminie określonym w art. 35 k.p.a., a przewidywany termin załatwienia sprawy top 24 lipca 2013 r. Pismem z dnia 2 lipca 2013 r. Wojewoda zawiadomił strony w trybie art. 10 k.p.a. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Następnie decyzją z dnia ... 2013 r. nr ... Wojewoda Wielkopolski odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 . nr ... w żądanym zakresie. K. H., jako jeden ze spadkobierców zmarłego J. H., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę Wielkopolskiego w sprawie z wniosku J. H. z dnia ... 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r. nr .... Skarżący przedstawił przebieg postępowania oraz wskazał, że w postępowaniu doszło do działania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, wykonywaniu czynności pozornych, powodujących pozorne wyrugowanie bezczynności organu. W związku z tym zdaniem skarżącego skarga na przewlekłość Wojewody Wielkopolskiego jest zasadna. W odpowiedzi Wojewoda Wielkopolski wniósł o oddalenie skargi, wskazując że na kilka miesięcy przed wniesieniem skargi, decyzją z dnia ... 2013 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r. nr .... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznawanej sprawie skarga na przewlekłość wniesiona została przez K. H. w dniu ...2014 r. w sprawie – jak podano w skardze – z wniosku z dnia 15 lutego 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r. nr .... Zważyć w pierwsze kolejności należy, że z uwagi na nieodebranie przez K. H. przesyłki z decyzją Wojewody Wielkopolskiego z dnia ... 2013 r. nr ... o odmowie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r., skarżący wnosząc skargę w niniejszej sprawie, nie wiedział o wydaniu tej decyzji. Zaznaczyć przy tym trzeba, że decyzja ta została przez Wojewodę doręczona w sposób prawidłowy, w trybie doręczenia zastępczego (art. 44 k.p.a.). Zważywszy, że w dniu 29 lipca 2013 r. w skrzynce pocztowej K. H. pozostawiono zawiadomienie o przesyłce wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni w placówce pocztowej, a następnie po kolejnych 7 dniach (w dniu 6.08.2013 r.) pozostawiono kolejne tej treści zawiadomienie (awizo), uznać należy, że decyzja Wojewody z dnia ... 2013 r. została doręczona skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2013 r. (art. 44 § 4 w zw. z art. 44 § 1 i 2 k.p.a.). W związku z powyższym uznać należy, że w chwili wniesienia skargi (27.08.2014 r.) Wojewoda Wielkopolski nie był w bezczynności ze względu na wydanie decyzji z dnia ... 2013 r., jednakże ocenie Sądu, zgodnie z żądaniem skargi pozostaje, czy Wojewoda Wielkopolski postępowania tego nie prowadził przewlekle. Gwoli wyjaśnienia Sąd pragnie wskazać, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. warunkiem wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania było wniesienie do organu wyższego stopnia zażalenia. Przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżący wniósł zaś pismem z dnia 16 października 2012 r. zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie przez Wojewodę Wielkopolskiego przedmiotowej sprawy w terminie. W świetle powyższego skarga K. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Wielkopolskiego w przedmiotowej sprawie, jako dopuszczalna i wniesiona z zachowaniem wymogu określonego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., podlega merytorycznej ocenie. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W świetle aktualnego brzmienia art. 149 p.p.s.a. wydanie decyzji przez organ, którego przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem skargi nie powoduje, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Zważyć bowiem należy, iż w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza toku postępowania administracyjnego, ocenia czy w sprawie wystąpiło przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a., jeżeli nie ma podstaw do odrzucenia albo oddalenia skargi, bądź umorzenia postępowania sądowego. Przepis art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Należy więc przyjąć, iż wydanie przez organ decyzji nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12 – dostępne na stronach internetowych NSA w: Baza orzeczeń). W tych uwarunkowaniach Sąd mając na uwadze zarzuty skargi zobowiązany był do przeprowadzenia w powyższym zakresie oceny postępowania przeprowadzonego przez Wojewodę Wielkopolskiego, czy postępowanie było prowadzone przewlekle i czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl przepisu art. 35 ust. 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu, odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Wskazane terminy mogą być przedłużane na zasadach określonych w art. 36 § 1 k.p.a., albo mogą być wyznaczane terminy dodatkowe zgodnie z art. 37 § 2 k.p.a. Bieg omawianych terminów ulega wstrzymaniu w przypadkach uregulowanych w art. 35 § 5 k.p.a., przy czym pokreślić trzeba, że okoliczności zwalniające organ administracji publicznej z zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania muszą mieć charakter prawny, proceduralny, a nie faktyczny. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20 października 2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18 sierpnia 2011 r., II SAB/Po 60/10, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Przy ocenie sądu, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało charakter kwalifikowany, tj. czy było ono rażąca, znaczenie będą miały okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu, jego działania w toku rozpoznawania sprawy oraz stopień przekroczenia terminów (wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2013 r., sygn. I SAB/Wa 243/13, LEX nr 1378563). Oceniając powyższe zaznaczyć także trzeba, że zgodnie art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. W przedmiotowej sprawie organ prowadzący niniejsze postępowanie podjął następujące czynności: Po złożeniu przez J. H. w dniu ... 2006 r. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r. nr ... o wywłaszczeniu nieruchomości, który to wniosek – zgodnie z art. 61 § 1 i 3 k.p.a. – wszczął postępowanie w chwili jego doręczenia organowi - Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia ... 2006 r. nr ... zawiesił postępowanie do czasu ustalenia spadkobierców po zmarłej C. H. byłej współwłaścicielce przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym stosownie do art. 103 k.p.a. zawieszenie postępowania wstrzymało bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia ... 2008 r. –w wyniku zażalenia J. H. zostało utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Budownictwa z dnia ... 2007 r. nr .... W wyniku skargi J. H. na powyższe postanowienie Ministra Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia ... 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 730/07 umorzył postępowanie. Akta sprawy zostały zwrócone Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu ... 2007 r. Postanowieniem z dnia ... 2008 r. Wojewoda Wielkopolski podjął zawieszone postępowanie. W wyniku przeprowadzonego postępowania Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia ... 2010 r. nr ... odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r. nr ... o wywłaszczeniu nieruchomości w części dotyczącej pkt I ppkt 5 dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w S., oznaczonej jako działka nr ... oraz nr ..., stanowiącej własność w ½ części C. H. oraz po ¼ części J. H. i I. S., a także decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1977 r. nr ... o odszkodowaniu za wywłaszczenie nieruchomości w części dotyczącej pkt I ppkt 5 o przyznaniu za dokonane wywłaszczenie odszkodowania. Następnie wskutek odwołania J. H. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia ... 2012 r. nr ... uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia ... 2010 r. nr ... i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzję tę doręczono Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu ... 2012 r. Pismem z dnia 22 października 2012 r. Wojewoda zwrócił się do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o udzielenie informacji, czy na ww. decyzję Ministra została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a jeśli nie – o przesłanie akt sprawy. W odpowiedzi Minister w dniu ... 2012 r. doręczył Wojewodzie akta sprawy, wskazując, że od decyzji z dnia 2 marca 2012 r. nie złożono skargi. Pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. Wojewoda – skierowanym do stron - wskazał, że nie było możliwe wydanie rozstrzygnięcia w terminie określonym w art. 35 k.p.a., z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz okoliczność prowadzenia przez Ministra postępowania wywołanego zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Kolejno pismem z dnia 15 marca 2013 r. Wojewoda w trybie art. 10 k.p.a. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jednocześnie działając w trybie art. 36 § 1 k.p.a. zawiadomił, że termin załatwienia sprawy został przedłużony do 26 kwietnia 2013 r. Następnie pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. Wojewoda zwrócił się do Zarządu Spółdzielni ... w S. o przesłanie aktualnego wykazu właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku posadowionym przy ul. K. w S. oraz zawiadomił strony, że nie było możliwe wydanie rozstrzygnięcia w terminie określonym w art. 35 k.p.a., a przewidywany termin załatwienia sprawy top 24 lipca 2013 r. Pismem z dnia 2 lipca 2013 r. Wojewoda zawiadomił strony w trybie art. 10 k.p.a. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Następnie decyzją z dnia ... 2013 r. nr ... Wojewoda Wielkopolski odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 . nr ... w żądanym zakresie. W ocenie Sądu postępowanie było prowadzone przez Wojewodę Wielkopolskiego w sposób jednoznacznie przewlekły. Po pierwsze wskazać należy, że po podjęciu postępowania w dniu 22 października 2008 r. organ dopiero w dniu 20 lipca 2010 r., a więc po przeszło półtora roku, wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia ... 1976 r. Następnie po uchyleniu przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia ... 2012 r. decyzji z dnia ... 2010 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, dopiero po pół roku zwrócił się do Ministra pismem z dnia ... 2012 r. o udzielenie informacji, czy na ww. decyzję Ministra została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a jeśli nie – o przesłanie akt sprawy. W rezultacie, po doręczeniu Wojewodzie akt sprawy w dniu 26 listopada 2012 r. i wskazaniu, że decyzja Ministra z dnia ... 2012 r. nie została zaskarżona, Wojewoda prowadził postępowanie kolejne pół roku. W tym czasie, przed przekazaniem Ministrowi akt, niezbędnych do rozpoznania zażalenia złożonego przez K. H. w trybie art. 37 § 1 k.p.a., co nastąpiło w dniu ... 2012 r., Wojewoda nie podjął żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Następnie po zwrocie akt w dniu 16 stycznia 2013 r., po upływie kolejnych 13 dni, w dniu 29 stycznia 2013 r. zawiadomił strony o niemożności wydania rozstrzygnięcia w terminie określonym w art. 35 k.p.a. z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz okoliczność prowadzenia przez Ministra postępowania wywołanego zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W ocenie Sądu nie było przeszkód do tego, by już w tej dacie zwrócić się do Zarządu Spółdzielni ... w S. o przesłanie aktualnego wykazu właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku posadowionym przy ul. K. w S., co organ uczynił dopiero w dniu 26 kwietnia 2013 r. Zważywszy, że Zarząd Spółdzielni udzielił organowi odpowiedzi w ciągu kilkunastu dni (26.04.2013 r.-10.05.2013 r.), Wojewoda powinien był znacznie wcześniej skierować do stron zawiadomienia w trybie art. 10 k.p.a. oraz w trybie art. 36 § 1 k.p.a., które pismem z dnia 15 marca 2013 r., następnie, po informacji od Zarządu Spółdzielni, powtórzył w dniu 2 lipca 2013 r. W ocenie Sądu zarówno przedłużanie postępowania i kierowanie przez organ pism z dnia 15 marca 2013 r. (w trybie art. 10 k.p.a. i art. 36 § 1 k.p.a.) i z 26 kwietnia 2013 r. (wezwanie do Zarządu Spółdzielni i w trybie art. 36 § 1 k.p.a.) miało charakter działań pozornych, zmierzających w istocie do nieuzasadnionego przedłużania postępowania. Zwrócić bowiem należy uwagę, że już w dacie 29 stycznia 2013 r. Wojewoda mógł zarówno skierować do stron zawiadomienie w trybie art. 10 k.p.a., jak również wezwanie do Zarządu Spółdzielni ... w S., które skierował dopiero 26 kwietnia 2013 r., przy jednoczesnym wyjaśnieniu stronom, w oparciu o przepis art. 36 § 1 k.p.a. przyczyn zwłoki i podaniu przewidzianego terminu załatwienia sprawy. Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd nie miał wątpliwości, że postępowanie prowadzone przez Wojewodę Wielkopolskiego nosi cechy przewlekłego. Dlatego Sąd na podstawie art. 149 § 1 zdaniem pierwsze p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Zważywszy jednak na skomplikowany charakter sprawy, na konieczne zawieszenie postępowania, które wstrzymało bieg terminów przewidzianych w kodeksie, a także uwzględniwszy okoliczność uprzedniego wydania przez Wojewodę decyzji z dnia ... 2010 r. Sąd uznał, że przewlekłość w działaniu organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Dlatego na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku. O zwrocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku).