II SAB/Po 106/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Fornalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2015 r. sprawy ze skargi Redaktora naczelnego dziennika "A" P. G. na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w L. w przedmiocie udzielenia informacji prasowej oddala skargę Pismem z dnia [...] maja 2015 r. redaktor naczelny dziennika "A" P. G. (dalej: "Wnioskodawca" lub "Skarżący") zwrócił się do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku [...] w L. (dalej: "Zarząd") o udzielenie informacji poprzez przysłanie kopii protokołów i podjętych uchwał z posiedzeń Zarządu Okręgowego odbytych w roku 2015 do chwili złożenia wniosku, w formie kserokopii przesłanych pocztą lub skanów przesłanych pocztą elektroniczną. Jako podstawę prawną swojego żądania Wnioskodawca wskazał art. 4 ust. 1 i 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe. Na skutek powyższego zapytania Zarząd poinformował Wnioskodawcę, że nie jest możliwe przesłanie kopii dokumentów, o które poprosił. Jednocześnie Zarząd Okręgowy poinformował, że w jego siedzibie Wnioskodawca może się zapoznać z interesującymi materiałami, które zostaną udostępnione na miejscu. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Wnioskodawca złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu skargę na bezczynność Zarządu w przedmiocie udzielenia prasie informacji publicznej na wniosek z dnia [...] maja 2015 r. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz wskazał, że do dnia wniesienia skargi wnioskowana informacja nie została udzielona, jak również nie dokonano żadnej z czynności wymienionych w art. 13-17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p."). Wyjaśnił m.in., że udostępnianie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie u.d.i.p. Jednocześnie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (dalej: "Prawo prasowe") poszerza katalog podmiotów zobowiązanych do udzielania prasie informacji o podmioty nie wymienione w u.d.i.p., tj. o przedsiębiorców i podmioty nie zaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku. Zatem w świetle art. 3a Prawa prasowego dla wskazania właściwego trybu dostępu do określonej informacji, w sytuacji, gdy wnioskuje o nią prasa, decydujące znaczenie ma ocena charakteru tej informacji oraz charakteru adresata wniosku. W sytuacji bowiem, gdy wniosek taki będzie dotyczył informacji publicznej i zostanie skierowany do podmiotu zobowiązanego na mocy art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznych, właściwym dla jego załatwienia będzie tryb określony w przepisach u.d.i.p. Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko władze publiczne, ale także podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Skarżący podniósł, że Polski Związek [...] jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a przez to objętym regulacją powyższego unormowania. Polski Związek [...] wykonuje m.in. zadania administracji publicznej, w tym między innymi polegające na zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. Ponadto Polski Związek [...] realizuje również zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Wymienione zadania nałożone na Związek w drodze ustawy mają charakter publiczny, dlatego informacja o działalności jego organów, określonych w ustawie winna być udzielana na wniosek tak prasy, jak i każdego obywatela RP na postawie przepisów u.d.i.p. Wniosek z dnia [...] maja 2015 r., jako dotyczący udzielenia informacji o charakterze publicznym i skierowany do podmiotu wykonującego zadania publiczne, podlegał rozpatrzeniu przez Zarząd w trybie przewidzianym w u.d.i.p., a nie w trybie art. 4 Prawa prasowego. Oznacza to, że brak odpowiedzi Zarządu jest bezczynnością w tym przedmiocie. W odpowiedzi na powyższą skargę Zarząd wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że Wnioskodawca może się zapoznać z żądaną dokumentacją w jego siedzibie. Zdaniem Zarządu, w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga na bezczynność Zarządu nie jest zasadna. Stosownie do treści z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ administracji, względnie inny podmiot zobowiązany do określonego działania, miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, przez które akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Zarządu w przedmiocie udzielenia informacji poprzez przysłanie kopii protokołów i podjętych uchwał z posiedzeń Zarządu odbytych w roku 2015 do chwili złożenia wniosku, w formie kserokopii przesłanych pocztą lub skanów przesłanych pocztą elektroniczną. Z kolei podstawę materialnoprawną skarżonej bezczynności w przedmiocie informacji publicznej stanowi u.d.i.p. (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.). Co istotne, sprawa poddana kontroli sądu stanowi jedną z wielu podobnych, złożonych przez stronę skarżącą i związana jest z korzystaniem z prawa do informacji publicznej. W sprawie o zbliżonym stanie faktycznym Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się już na temat możliwości korzystania przez stronę skarżącą z prawa do informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1974/14, I OSK 1928/14 – orzeczenia publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela powyższe rozstrzygnięcia NSA i czyni je istotną częścią dalszych rozważań prawnych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Z kolei art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna. Natomiast w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. zdefiniowano informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że informacje w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu, objęte wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r., nie stanowią ani informacji bezpośrednio odnoszącej się do wykonywania przez Polski Związek [...] zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym (zadania Polskiego Związku Łowieckiego zostały określone w art. 34 Prawa Łowieckiego; tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.). Z tego względu, w świetle cytowanych wyżej przepisów u.d.i.p. oraz ustawy – Prawo Łowieckie, Zarząd nie był zobowiązany do udostępniania Wnioskodawcy żądanych informacji w trybie u.d.i.p. Dostęp do nich odbywa się w trybie wewnętrznym przewidzianym przez sam Związek. Przyjęcie, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej czy gospodarowania mieniem publicznym – byłoby nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny (por. cyt. wyżej wyroki NSA o sygn. akt: I OSK 1974/14, I OSK 1928/14). W konsekwencji powyższych uwag Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie było podstaw do stosowania przez skarżony podmiot przepisów u.d.i.p., gdyż żądane informacje nie podlegały udostępnieniu w jej trybie. Należy zatem uznać, że Zarząd nie mógł popaść w stan bezczynności. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.