II SAB/Po 109/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 września 2017 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] maja 2017 r. R. K. oraz A. S. wystąpili do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] o udostępnienie jej informacji obejmujących następujące dane: 1. Ile zostało odnotowanych niepożądanych odczynów poszczepiennych w Państwowym Powiatowym Inspektoracie Sanitarnym w O. oraz w całej Polsce w zakresie szczepień przeciwko gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B; 2. Jaki charakter miały odnotowane niepożądane odczyny poszczepienne (z podziałem na ilość i rodzaje)? 3. Czy zostały odnotowane przypadki śmiertelne? 4. Z jakiej statystyki wynikają dane, którymi dysponuje Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny? 5. Od którego roku dane te są gromadzone? 6. Czy w innych krajach Unii Europejskiej szczepienia, do których wzywa Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny mają charakter obowiązkowy? 7. Czy w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej w roku 2004 i obowiązującą zasadą swobody przepływu osób Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny odnotował epidemie chorób, co do których w krajach Unii Europejskiej szczepienia są dobrowolne? 8. Czy wystosowując pismo przymuszające do szczepienia Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny jest świadomy ilości powikłań poszczepiennych nieodnotowanych, a który to problem zauważa prof. A. Z., prof. J. W., dr H. C. oraz dr P. G.; 9. Czy jest Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu znane orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw C. w kwestii obowiązku szczepień wskazujące, że przymus stanowi naruszenie art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności? 10. Czy jest Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu wiadomo, czy w związku działalnością Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. została już skierowana skarga do Europejskiego Trybunału Praw C.? Pismem z dnia [...] maja 2017 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego, w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] maja 2017 r. udzielił wnioskodawcy informacji wskazujących: że w 2016 r. odnotowano dwa przypadki niepożądanych odczynów poszczepiennych; odnotowane odczyny miały charakter łagodny po szczepionce DTP oraz Imovax Polio; nie odnotowano przypadków śmiertelnych; udostępnione dane wynikając z corocznych sprawozdań przekazywanych do jednostek nadrzędnych, dane w przedmiotowym zakresie są nanoszone na sprawozdania zgodnie z wytycznymi obowiązującymi od dnia wejścia ustawy o dostępie do informacji publicznej; w zakresie obowiązku poddawania szczepieniom ochronnym organ odesłał wnioskodawcę do strony internetowej, zawierającej kalendarz szczepień; nie odnotowano przypadków epidemii, których źródłem byłby swobodny przepływ osób na terenie UE; państwowa inspekcja sanitarna działa zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, przy czym jest zobowiązana do ich respektowania; organ nie posiada informacji na temat działalności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.. Przesyłki pocztowa zawierająca odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej została doręczona w dniu [...] czerwca 2017 r. do rąk W. S. (dorosłego domownika), co potwierdzają zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek pocztowych (k. 34 i 35 akt sądowych). Pismem z dnia 12 czerwca 2017 r., które wpłynęło do organu w dniu 19 czerwca 2017 r., R. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektor Sanitarnego w O. żądając: . zobowiązania organu do udzielenia żądanej informacji w terminie czternastu dni od doręczenia akt organowi; . orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa - na podstawie art. 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 1169 – uw. Sądu) w zw. z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369); . wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; . zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ nie udzielił dotychczas żadnej odpowiedzi na złożony wniosek o udzielenie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że ustawowym terminie wnioskowana informacja została udzielona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Instytucja skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Ustawodawca dopuszczając możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, zaniechał jednakże zdefiniowania pojęcia "bezczynność". W orzecznictwie podnosi się, że bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma miejsce w przypadkach, gdy w terminach określonych przepisami prawa, organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt III SAB/Gl 3/12, Baza NSA). Tym samym dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności organu administracji konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjąć czynność oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań (P. Daniel, Skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania – zakres kontroli, Kontrola państwowa 2013, Nr 3, s. 94). Oznacza to, że sam brak działania przy równoczesnym przekroczeniu terminu załatwienia przesądza o bezczynności organu. Zaznaczyć przy tym należy, że w ramach rozpoznawania skargi na bezczynność sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny podejmowanych w sprawie czynności oraz wydawanych rozstrzygnięć. Równocześnie, podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, należy uwzględnić stan sprawy istniejący w dniu wyrokowania. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 powołanej powyżej ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno – techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w formie decyzji administracyjnej. Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę. Co warte podkreślenia, w sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Lu 507/02, Baza NSA). Obowiązkiem Sądu, rozpoznającego niniejszą sprawę, było określenie, czy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie pozostaje, że skarżący, wraz z A. S. wystąpili do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] o udostępnienie jej informacji obejmujących dane wymienione we wniosku. Pismem z dnia 30 maja 2017 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...], w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] maja 2017 r. udzielił wnioskodawcom informacji wskazujących: że w 2016 r. odnotowano dwa przypadki niepożądanych odczynów poszczepiennych; odnotowane odczyny miały charakter łagodny po szczepionce DTP oraz Imovax P.; nie odnotowano przypadków śmiertelnych; udostępnione dane wynikając z corocznych sprawozdań przekazywanych do jednostek nadrzędnych, dane w przedmiotowym zakresie są nanoszone na sprawozdania zgodnie z wytycznymi obowiązującymi od dnia wejścia ustawy o dostępie do informacji publicznej; w zakresie obowiązku poddawania szczepieniom ochronnym organ odesłał wnioskodawcę do strony internetowej, zawierającej kalendarz szczepień; nie odnotowano przypadków epidemii, których źródłem byłby swobodny przepływ osób na terenie UE; państwowa inspekcja sanitarna działa zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, przy czym jest zobowiązana do ich respektowania; organ nie posiada informacji na temat działalności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.. Co istotne, w ocenie Sądu, informacje zawarte w odpowiedzi zawierały informacje, o udzielenie których wnioskowano. Z akt wynika również, że przesyłki pocztowa zawierająca odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej została doręczona w dniu [...] czerwca 2017 r. do rąk W. S. (dorosłego domownika), co potwierdzają zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek pocztowych (k. 34 i 35 akt sądowych), a więc zostały one doręczone w trybie doręczenia, o którym mowa w art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.). W tych okolicznościach faktycznych nie można skutecznie czynić zarzutu bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej, a wniesiona skarga musiała zostać oddalona na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.