II SAB/Po 133/25

Dnia 17 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2025 roku sprawy ze skargi Centrum Kształcenia Ustawicznego [...] z siedzibą w Ś. na bezczynność Wojewody W. w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 kwietnia 2025 r. Centrum Kształcenia Ustawicznego [...] z siedzibą w Ś. (zwana dalej "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionuje bezczynność Wojewody W. . Przedmiot zaskarżonej bezczynności organu został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżąca nie przedstawiła dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania (oryginału lub odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego), a ponadto nie uiściła wpisu stałego od skargi. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania jej (oryginały lub pełnego odpisu) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwano ją również do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie kwoty 100 zł wpisu stałego od skargi. Również to wezwanie zostało opatrzone pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia braku – odrzucenie skargi. Wszystkie wezwania do uzupełnienia ww. braków skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 13 maja 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca nie nadesłała żądanego dokumentu. Z kolei brak uiszczenia wpisu od skargi potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu w piśmie z dnia 28 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym". Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Wymieniony element pisma (numer KRS/REGON/NIP skarżącej – spółki prawa handlowego) stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przypadkiem, w którym ustawa stanowi inaczej jest właśnie art. 58 § 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego z postaci odpowiednio numeru KRS skarżącej oraz wpisu od skargi wraz z prawidłowymi pouczeniami zostały doręczone skarżącej w dniu 13 maja 2025 r. (k. 15 akt sądowych). Doręczenie należy poczytywać za skuteczne, ponieważ korespondencję odebrała pracownica skarżącej – M. S.. Dzień ten otworzył więc siedmiodniowy termin do spełnienia obowiązku, wynikającego z wezwań. Termin upłynął bezskutecznie z dniem 20 maja 2025 r. Nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono ww. braków. Sąd w składzie orzekającym podkreśla, że w najnowszym orzecznictwie, analogicznie do wymagań przedstawienia numeru PESEL (por. uchwałę NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, dostępną w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przyjmuje się, iż numer KRS, pomimo braku skomplikowania tej przesłanki formalnej skuteczności wniesienia skargi, jest w pełni równoważnym wymogiem pierwszego pisma procesowego i jego niedoręczenie, pomimo skutecznego wezwania, musi skutkować odrzuceniem skargi. Skoro skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi, gdyż nie można jej nadać dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne w CBOSA). Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściła się wskazana przesłanka, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołaną podstawą prawną. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne CBOSA). Skarżąca miała obowiązek uiścić wpis od skargi, jednakże bezsporne jest to, że nie uczyniła tego, mimo prawidłowego wezwania jej oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Fakt nieuiszczenia wpisu od skargi został potwierdzony przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu (k. 17 akt sądowych). Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniających odrzucenie skargi – nieusunięcie braku formalnego oraz fiskalnego skargi. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.