II SAB/Po 146/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi C. K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić wniosek C. K. o przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. /-/ Tomasz Świstak Pismem z dnia 27 października 2014 r. złożonym w formie elektronicznej w Biurze Prokuratora Generalnego C. K. wniosła skargę m.in. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w P. w związku z nieudostępnianiem jej informacji publicznej. Skarga ta po przesłaniu jej do właściwego organu została następnie przekazana do tut. Sądu i zarejestrowana pod sygn. II SAB/Po 144/14. Pismo opatrzone było adnotacją, iż dokument został podpisany w dniu 27 października 2014 r. podpisem elektronicznym. W tym samym piśmie skarżąca zawarła także zarzuty dotyczące funkcjonowania Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie, wskazując między innymi na skierowanie jej wniosku z dnia 17 lipca 2014 r. do rozpoznania przez niekompetentny personel gnieźnieńskiej prokuratury w sprawie oznaczonej IP 16/14. W związku z powyższym pismo to przekazane zostało przez Zastępcę Dyrektora Biura Prokuratura Generalnego Prokuratorowi Rejonowemu w Gnieźnie celem załatwienia w zakresie w jakim dotyczy prowadzonej z wniosku C. K. sprawy o udostępnienie informacji publicznej sygn. akt IP 16/14. Powyższe pismo C. K. potraktowane zostało przez Prokuratora Rejonowego w Gnieźnie jako skarga na bezczynność tego organu i wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy IP 16/14 przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w P., gdzie jako skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia przez Prokuratora Rejonowego w G. informacji publicznej zarejestrowana została pod sygn. II SAB/Po 146/14. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2014 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia i pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 8 grudnia 2014 r. (k. 19), w trybie doręczenia zastępczego – wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi odebrał dorosły domownik M.K. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 15 grudnia 2014 r. Strona skarżąca nie podpisała w tym terminie skargi. W dniu 15 grudnia 2014 r. skarżąca złożyła za pośrednictwem poczty elektronicznej niepodpisane pismo procesowe do sprawy II SAB/Po 146/14, w którym wskazała, iż złożona przez nią skarga na bezczynność dotyczyła wyłącznie organów Policji, a nie Prokuratury, a z treści jej skargi wynika wyraźnie, iż nie ma miejsca na domniemywanie przez gnieźnieńską prokuraturę podstaw dla zaistnienia skargi w trybie art. 54 p.p.s.a. na bezczynność tego podmiotu. Nadto skarżąca wniosła o "przedłużenie" o 7 dni terminu do usunięcia braków formalnych skargi, ze względu na swój zły stan zdrowia (choroba nowotworowa) i inwalidztwo. W dniu 22 grudnia 2014 r. do tut. Sądu wpłynęło opatrzone własnoręcznym podpisem pismo procesowe o treści tożsamej z treścią pisma z dnia 15 grudnia 2014 r. Wraz z tym pismem skarżąca złożyła własnoręcznie podpisane pismo datowane na 27 października 2014 r. odpowiadające w swej treści skardze z dnia 27 października 2014 r. złożonej drogą elektroniczną i opatrzonej podpisem elektronicznym, która zainicjowała postępowanie w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SAB/Po 146/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odmówił przywrócenia terminu od usunięcia barków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Zażalenie złożyła C. K. podnosząc, iż jej wniosek z 15 grudnia 2014 r. nie był wnioskiem o przywrócenie terminu lecz o przedłużenie terminu do uzupełnia braku formalnego skargi. Po rozpoznaniu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1428/25 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazała sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w P. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z pisma skarżącej z 15 grudnia 2014 r. nie wynika jednoznacznie, aby stanowiło ono wniosek o przywrócenie terminu. Sąd jednocześnie wyjaśnił skarżącej, iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują takiej instytucji prawnej jak wniosek o "przedłużenie" terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i Sąd nie jest uprawniony go skrócić ani przedłużyć. Stąd też wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Sąd I instancji, aby przy ponownym rozP. sprawy zobowiązał reprezentującego stronę profesjonalnego pełnomocnika, do sprecyzowania aktualnego stanowiska strony w związku z żądaniem zawartym w tym piśmie, wskazując jednocześnie, że w przypadku sprecyzowania pisma jako wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik winien uprawdopodobnić, że uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej nastąpiło bez winy skarżącej. Wykonując zalecenia zawarte w wyżej opisanym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wezwał pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania pisma z dnia 15 grudnia 2014 r. poprzez wyjaśnienie czy stanowi ono wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy też wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odpowiadając na powyższe wezwanie pismem dnia 27 listopada 2015 r. r. pr. P. J. wyjaśnił, iż pismo z dnia 15 grudnia 2015 r. było wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik wskazał, iż jego mandantka jest osobą niepełnosprawną o wysokim stopniu inwalidztwa i nie była w stanie uzupełnić braku formalnego w przepisanym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2012 r., poz.270) dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisów tych wynika, że wniosek o przywrócenie terminu składa się dopiero po tym, jak strona mu uchybiła (nie dokonała czynności w terminie). Zgodnie z treścią postanowienia NSA z dnia 29 czerwca 2012r. wydanego w sprawie o sygn. akt II GZ 222/12 wniosek o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 §1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem. Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem. Za niedopuszczalny należy też – zdaniem NSA - uznać wniosek, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, a więc np. gdy czynność strony była dokonana w terminie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej własnoręczne podpisanie. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 8 grudnia 2014 r. (k. 19 akt sądowych), a więc zgodnie z tym wezwaniem termin do dokonania czynności upływał z końcem 15 grudnia 2014 r. Jak wynika z akt sprawy w dniu 15 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o "przedłużenie" terminu do wykonania wezwania o 7 dni (do dnia 22 grudnia 2014 r.). Wniosek ten wpłynął na skrzynkę odbiorczą do tut. Sądu w dniu 15 grudnia 2014 r. o godz. 17:36 (karty 24 -25 akt sądowych) i był obarczony brakiem formalnym w postaci braku podpisu. W dniu 22 grudnia 2014 r. w siedzibie Sądu złożono podpisane osobiście przez C. K. pismo odpowiadające w całości treści wniosku z dnia 15 grudnia 2014 r. (k. 20 akt sądowych), do pisma tego załączono, podpisany własnoręcznie przez skarżącą, egzemplarz skargi z dnia 27 października 2014 r. Jak wynika z wyjaśnień złożonych przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej (k. 160 akt sądowych) pismo C. K. z dnia 15 grudnia 2015 r. było wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż pismo stanowiące wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało wniesione 15 grudnia 2014 r. W tym to bowiem dniu, o godzinie 17:36, wpłynęło ono do elektronicznej skrzynki odbiorczej tut. Sądu (k.24-25 akt sądowych). Zatem wniosek ten złożony został przed upływem terminu do dokonania czynności, której dotyczył, a który mijał z końcem dnia 15 grudnia 2014 r. W konsekwencji stwierdzić należy, iż wniosek C. K. z dnia 15 grudnia 2015 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest niedopuszczalny jako przedwczesny, tj. złożony przed upływem terminu do dokonania czynności, której dotyczył i z tej też przyczyny podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Podkreślić należy, iż złożonego w siedzibie Sądu w dniu 22 grudnia 2015 r. pisma nie można uznać za odrębny wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem z jego treść jest identyczna z treścią pisma z 15 grudnia 2015 r., a jego złożenie należy uznać za uzupełnienie braku formalnego jakim obarczone było pismo złożone w Sądzie za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 15 grudnia 2014 r., tj. brakiem własnoręcznego podpisu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ Tomasz Świstak