II SAB/Po 18/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 07 października 2008r. sprawy ze skargi R. L. i K. L. bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie dotyczącej zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska /-/ M. Kwiecińska Pismem z dnia 14 listopada 2007r. uzupełnionym pismem z dnia 3 grudnia 2007r. R. L. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] – niezałatwienie w terminie przez Wojewodę [...] sprawy zwrotu nieruchomości położonej w P., odpowiadającej części dawnej działki Nr [...] o pow. [...] ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW Nr [...] (obecnie działki Nr [...]) obręb [...] arkusz mapy [...]. Zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 listopada 2007r. przedmiotowa skarga wraz z załącznikami przesłana została organowi, któremu skarżący zarzuca bezczynność. Wojewoda [...], pismem z dnia [...] znak [...], skargę powyższą przesłał Ministrowi Infrastruktury do rozpoznania jako zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 kpa). Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Minister Infrastruktury uznał zażalenie R. i K. L. na bezczynność Wojewody [...] za nieuzasadnione. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Minister Infrastruktury wskazał, iż z akt sprawy wynika, iż zażalenie na bezczynność organu wojewódzkiego dotyczy sprawy zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], oznaczonej dawnym numerem [...] o pow. [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej KW Nr [...] stanowiącej obecnie działki Nr [...] obręb [...]. Postępowanie o zwrot tych działek prowadzone jest obecnie przez Prezydenta Miasta P. (działki Nr [...]) oraz przez Starostę [...] (działki Nr [...]). Przed Wojewodą [...] nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości, nie można więc temu organowi przypisać bezczynności. Pismem z dnia 8 kwietnia 2008r. Sygn. akt III Dz. K. Og. 14/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do Wojewody [...] o nadesłanie oryginału skargi R. i K. L. na bezczynność Wojewody [...] (pisma z dnia 14 listopada 2007r.). W wykonaniu powyższego wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Minister Infrastruktury przy piśmie z dnia [...] znak [...] przesłał skargę wraz z załącznikami, otrzymaną od Wojewody [...] przy piśmie z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W wypadku skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 ust. 8 ustawy, środkiem zaskarżenia jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność Wojewody [...] (pomijając już kwestię czy w niniejszym przypadku istotnie mamy do czynienia z bezczynnością tego organu) powinna być zatem poprzedzona złożeniem zażalenia do organu nadrzędnego – w niniejszym przypadku z uwagi na przedmiot sprawy – Ministra Infrastruktury. Przewidziany w art. 52 ppsa wymóg wyczerpania środków zaskarżenia – w niniejszym przypadku zażalenia w trybie 37 kpa – jest spełniony jeżeli strona wykaże, iż wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia najpóźniej w dacie wniesienia skargi. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ppsa skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi . Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W takim przypadku, datą wniesienia skargi do sądu będzie data w której sąd ten skargę błędnie do niego wprost skierowaną , zwróci właściwemu organowi administracji publicznej (data nadania skargi na adres właściwego organu – por. postanowienie WSA w Białymstoku sygn. akt II SA/BK 131/06 z dnia 21 marca 2006 r. Lex Nr 284737 a także WSA w Poznaniu sygn. akt IV SA/Po 46/08 z 19 lutego 2008 r. Lex Nr 381707). Taką datą w niniejszym przypadku była data 30 listopada 2007 roku, w której zgodnie z zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 listopada 2007 roku przekazano skargę Wojewodzie [...]. W dacie tej tryb zażaleniowy przewidziany w art. 37 kpa nie został wyczerpany, nie zostało nawet wszczęte postępowanie zażaleniowe. Postępowanie to zainicjowane zostało bowiem dopiero przez Wojewodę [...], który przy piśmie z dnia [...] przesłał Ministrowi Infrastruktury, skargę R. L. i K. L. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, celem jej rozpoznania przez organ nadrzędny jako zażalenie na bezczynność Wojewody. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego, bez wyczerpania toku zażaleniowego o którym mowa w art. 52 ppsa, skutkuje odrzuceniem skargi, jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia. /-/ E.Podrazik /-/B. Kamieńska /-/ M. Kwiecińska E.W.