II SAB/Po 20/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2011 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lipca 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 20/05 w sprawie ze skargi M. E. z dnia 4 maja 2005 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych; oraz w sprawie ze skargi M.E. z dnia 10 kwietnia 2006 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia odrzucić zażalenie. /-/ J. Zieliński Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 25 sierpnia 2011r. wezwano pełnomocnika skarżącej – W. E. do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżącej z dnia 17 sierpnia 2011 r. w kwocie 100,00 zł., w terminie 7 dni od doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej, w dniu 16 września 2011r. – k. 1880 akt sądowych. W wyznaczonym 7 dniowym terminie skarżąca ani jej pełnomocnik nie uiścili przedmiotowego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 23 września 2011r. W zakreślonym terminie wpis nie został opłacony. W przypadku nieuiszczenia wpisu w określonym terminie zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do treści pisma skarżącej z dnia 23 września 2011 r. dotyczących okoliczności przyznania skarżącej prawa pomocy w sprawie II SAB/ po 12/06, która następnie została połączona do wspólnego rozpatrzenia i rozstrzygnięci, Sąd pragnie wyjaśnić, iż w orzecznictwie NSA ugruntowany jest pogląd, że przyznane prawo pomocy nie "rozciąga się" automatycznie na inne postępowania z udziałem danej strony, lecz dotyczy tylko tej sprawy, dla której zostało ustanowione (por. postanowienia NSA z 7 września 2007 r, sygn. akt I OZ 634/07 - niepubl., oraz z 9 grudnia 2010 r, sygn. akt I OZ 929/10 i 19 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 19/11 – oba dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Należy także podkreślić, iż połączenie dwóch odrębnych sprawy do wspólnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia nie oznacza, iż takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r. o sygn. akt II FZ 430/10 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Tym samym należy stwierdzić, iż okoliczność przyznania prawa pomocy w jednej z połączonych spraw nie oznacza zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w pozostałych sprawach, które zostały połączone do wspólnego rozpoznani i rozstrzygnięcia. Konkluzja taka wynika także, z treści postanowienia NSA z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt II FZ 430/10 (dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl ) zgodnie z którym złożenie jednego zażalenia od jednego orzeczenia, ale dotyczącego kilku połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw nie zwalnia strony od uiszczenia należnej opłaty sądowej we wszystkich sprawach będących przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. /-/ J. Zieliński