II SAB/Po 21/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 05 sierpnia 2009r. sprawy ze skargi K. C. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu; oddala skargę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Szaniecka /-/ E.Brychcy Pismem z dnia (...) grudnia 2008 r. skarżący K. C. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji z wnioskiem o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, zarzucając bezprawnie pozbawienie go tego świadczenia od 2006 roku. Zażądał spłaty równoważnika za okres od 1 stycznia 2006 roku. Pismem z dnia (...) stycznia 2009 r. Komenda Wojewódzka Policji przekazała wniosek według właściwości Komendzie Miejskiej Policji w K. Wpływ korespondencji do tego organu nastąpił w dniu 23 stycznia 2009 r. Komendant Miejski Policji w K. pismem z dnia (...) lutego 2009 r., doręczonym w dniu (...) lutego 2009 r., poinformował skarżącego, że w świetle aktualnie obowiązujących przepisów prawa brak jest podstawy prawnej do wypłacenia policjantom pobierającym uposażenie emerytalne równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Organ wskazał na zmianę przepisów prawa, która obowiązuje od dnia (...) stycznia 2006 r. Pismem z dnia (...) lutego 2009 r., skierowanym do Komendanta Miejskiego Policji w K., K. C. zażądał rozpatrzenia wniosku w trybie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa), poprzez wydanie do dnia (...) lutego 2009 r. stosownej decyzji. Pismem z dnia (...) lutego 2009 r., skierowanym do o Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. za pośrednictwem Komendanta Miejskiego, K. C. wniósł zażalenie na bezczynność tego organu w związku z nierozpatrzeniem wniosku z dnia (...) grudnia 2008 r. Komendant Miejski Policji w K. postanowieniem z dnia (...) lutego 2009 r., nr (...), na podstawie art. 66 §3 kpa zwrócił skarżącemu przedmiotowy wniosek z uwagi na brak możliwości ustalenia organu właściwego do jego rozpatrzenia, uznając jednocześnie własną niewłaściwość w tym zakresie. Postanowienie powyższe zostało w dniu (...) marca 2009 r. zaskarżone przez K. C., zażaleniem skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2009 r., nr (...), Komendant Wojewódzki Policji uznał za bezzasadne zażalenie skarżącego na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w K. w sprawie rozpatrzenia jego wniosku z dnia (...) grudnia 2008 r. Zdaniem organu II instancji Komendant Miejski Policji wobec wydania w dniu (...) lutego 2009 r. postanowienia o zwrocie wniosku z dnia (...) grudnia 2008 r. nie pozostawał w bezczynności. Pismem z dnia (...) kwietnia 2009 r. nazwanym zażaleniem i wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, K. C. złożył "zażalenie na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w K. i Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007 i 2008". Ponadto skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia (...) grudnia 2006 r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem (...) stycznia 2006 r. decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Zdaniem skarżącego zasadność skargi na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w K. jest oczywista, bowiem organ ten nie wydał decyzji administracyjnej w rozpatrzeniu złożonego wniosku, który złożył w dniu (...) grudnia 2008 r. do Komendanta Wojewódzkiego. Zarządzeniem Sądu z dnia (...) kwietnia 2009 r. odpis złożonej skargi został przesłany w dniu (...) kwietnia 2009 r. Komendantowi Miejskiemu Policji w K. oraz Komendantowi Wojewódzkiemu Policji. Postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia (...) lutego 2009 r. w przedmiocie zwrotu wniosku. W dniu (...) maja 2009 r. do tut. Sądu wpłynęła odpowiedź Komendanta Miejskiego Policji w K. na skargę, wraz ze skargą i aktami administracyjnymi sprawy. Skarga K. C. na bezczynność tego organu została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Po 21/09. Pod sygnaturą II SAB/Po 22/09 zarejestrowana została skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w K. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, iż brak jest podstaw do uznania jego bezczynności, bowiem skarżący otrzymał pełna informację o sposobie załatwienia sprawy. Wskazano, że wniosek załatwiono w terminie zgodnym z art. 35 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w K. jest niezasadna. Rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwaną ppsa) oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. Art. 52 §1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Badając dopuszczalność skargi w tym zakresie stwierdzić należy, iż skarżący wniósł zażalenie na bezczynność skarżonego organu do Komendanta Wojewódzkiego Policji, zgodnie z art. 37 kpa. Tym samym skarżący dopełnił wymogu określonego art. 52 §1 ppsa. W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność wniesiona została w związku z wnioskiem o wypłatę równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Skarżący domagał się rozpoznania wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Zamierzeniem strony skarżącej było spowodowanie rozpoznania powyższej sprawy, bowiem ten właśnie organ decyzją z dnia (...) grudnia 2006 r. stwierdził wygaśnięcie decyzji, którą w 1998 r. przyznano mu wnioskowany równoważnik. Przedmiotowy wniosek Komendant Wojewódzki przekazał jednakże do rozpoznania Komendantowi Miejskiemu Policji w K. Do tego organu wniosek skarżącego wpłynął w dniu (...) stycznia 2009 r., stąd od tej daty należy liczyć termin załatwienia sprawy przez skarżony organ - zgodnie z art. 35 § 3 kpa. Załatwienie sprawy winno więc nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca od tej daty. Skarga na bezczynność stanowi środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. Wskazać jednakże należy, że skarga na bezczynność może zostać wniesiona do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne. Dla uznania bezczynności organu niezbędnym byłoby pozytywne ustalenie, że organ ten w terminie określonym w art. 35 § 1 kpa nie rozpatrzył sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można jednak stwierdzić bezczynności. Jeżeli nawet bezczynność zaistniała w toku postępowania administracyjnego, to na gruncie rozpoznawanej sprawy nie istniała w dacie wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona została w dniu 15 kwietnia 2009 r. (data przekazania przez Sąd skargi z dnia do organu), tymczasem w dniu (...) lutego 2009 r. skarżony organ wydał postanowienie nr (...) L.dz. (...) w przedmiocie zwrotu wniosku, co oznacza, że rozpatrzył sprawę w oparciu o przepisy proceduralne. W sytuacji, gdy strona skarżąca nie zgadzała się z postanowieniem o zwrocie przedmiotowego wniosku, bowiem oczekiwała merytorycznego rozpatrzenia wniosku, zgodnie z pouczeniem doręczonym wraz z postanowieniem mogła skorzystać z prawa złożenia zażalenia do organu II instancji. Zgodnie bowiem z art. 66 § 3 kpa postanowienie o zwrocie wniosku jest zaskarżalne. Z akt sprawy wynika, ze takie zażalenie zostało przez skarżącego wniesione, a Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2009 r. zażalenie to rozpatrzył i utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w K. Tym samym w dacie wniesienia skargi Komendant Miejski Policji w K. nie pozostawał w bezczynności, w dniu (...) lutego 2009 r. wydał bowiem postanowienie o zwrocie przedmiotowego wniosku. W ramach niniejszego postępowania, które wszczęte zostało w wyniku wniesienia skargi na bezczynność, Sąd nie może dokonać kontroli wskazanych postanowień organów obu instancji, w tym zakresie kontrola sądu administracyjnego będzie możliwa w przypadku wniesienia skargi na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia (...) kwietnia 2009 r. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ppsa Sąd skargę oddalił. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak /-/ J. Szaniecka /-/ E. Brychcy