II SAB/Po 38/21

WyrokWSA w Poznaniu2021-08-26

Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz, Jan Szuma, Arkadiusz Skomra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie sprawdzenia legalności budynku mieszkalnego, a jeśli tak, to czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz czy należy wymierzyć organowi grzywnę lub przyznać sumę pieniężną na rzecz skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie sprawdzenia legalności budynku mieszkalnego, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej zobowiązania organu do załatwienia sprawy (gdyż sprawa została ostatecznie rozstrzygnięta decyzją organu), stwierdził bezczynność i przewlekłość, wymierzył organowi grzywnę, a w pozostałym zakresie oddalił skargę, w tym w części dotyczącej przyznania sumy pieniężnej na rzecz skarżącego.
Stan faktyczny
Skarżący M. F. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie sprawdzenia legalności budynku mieszkalnego. Postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem z lipca 2017 r. Pomimo wielokrotnych ponagleń, zawiadomień o zwłoce i skarg, organ przez długi okres nie załatwił sprawy. Ostatecznie, po ponad półtora roku od przekazania akt do ponownego rozpatrzenia, organ wydał decyzję umarzającą postępowanie. Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył mu grzywnę, ale oddalił żądanie przyznania sumy pieniężnej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do załatwienia sprawy; stwierdzono bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ; stwierdzono, że bezczynność i przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzono organowi grzywnę; oddalono skargę w pozostałym zakresie; zasądzono od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi M. F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie sprawdzenia legalizacji budynku mieszkalnego I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do załatwienia prowadzonej przez ten organ sprawy [...]); II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie załatwienia sprawy wskazanej w punkcie I.; III. stwierdza, że bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] grzywnę w wysokości [...] (słownie: [...]) złotych; V. oddala skargę w pozostałym zakresie; VI. zasądza od organu na rzecz skarżącego M. F. kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi M. F. jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (zwanego dalej "Inspektorem Powiatowym") w zakresie załatwienia przez ten organ sprawy [...]) dotyczącej legalności budynku mieszkalnego zlokalizowanego w B. ul. [...]. Wniesienie skargi poprzedziły następujące okoliczności udokumentowane w aktach sprawy. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2017 r. M. F. wystąpił o sprawdzenie legalności budynku mieszkalnego stanowiącego własność J. K., zlokalizowanego w B., ul. [...] (k. 43 akt administracyjnych; uwaga: numeracja akt nie jest chronologiczna). Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. M. F. zwrócił organowi uwagę, że nie otrzymał odpowiedzi na pismo z [...] lipca 2017 r. i poprosił o zajęcie stanowiska (k. 42 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. M. F. wniósł skargę na Inspektora Powiatowego w związku z nie podjęciem w zgłoszonej przez niego sprawie postępowania wyjaśniającego (k. 5 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Dnia [...] września 2018 r. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej "Inspektorem Wojewódzkim") uznał skargę za uzasadnioną części dotyczącej braku rozpatrzenia wniosku M. F. z dnia [...] lipca 2018 r. (k. 54 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. M. F. ponowił swój wniosek z [...] lipca 2017 r. (k. 62 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r., [...] Inspektor Powiatowy, działając na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm. dalej "K.p.a."), wszczął postępowanie w sprawie legalności budynku zlokalizowanego w B., ul. [...] (k. 67 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] lutego 2019 r., [...]) Inspektor Powiatowy zawiadomił M. F. na podstawie art. 36 § 2 K.p.a. o zwłoce w załatwieniu sprawy i o nowym terminie jej załatwienia – do [...] marca 2019 r. Pismem z dnia [...] marca 2019 r., [...]) Inspektor Powiatowy zawiadomił strony o zebraniu materiału dowodowego w sprawie i o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji (k. 81 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] maja 2019 r. M. F., działając przez pełnomocnika, wniósł ponaglenie do Inspektora Wojewódzkiego na niezałatwienie sprawy zgłoszonej przez niego w lipcu 2017 r. (k. 84 akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., [...]) (k. 85 akt administracyjnych) Inspektor Powiatowy, działając na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 104 K.p.a., umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie legalności budynku mieszkalnego w B. przy ul. [...] (k. 89 akt administracyjnych). Organ wyjaśnił, że sporny budynek został skontrolowany [...] kwietnia 2018 r., a na podstawie oświadczenia właściciela przyjęto, że powstał on około 40 lat temu, to jest budynek wybudowano w 1979 r. Następnie Inspektor Powiatowy zwracał się o badanie archiwalnej dokumentacji będącej w posiadaniu Urzędu Gminy B. (wytworzonej przez Naczelnika Gminy B.) jak i dokumentacji będącej w posiadaniu Starostwa Powiatowego w T. (wytworzonej przez Urząd Rejonowy w T. ). Pozwolenia na budowę dla budynku w B. nie udało się odnaleźć, podobnie jak nie udało się odnaleźć śladów po toczącym się postępowaniu w rejestrach i ewidencjach, których organy już nie posiadają. Po wydaniu powyższej decyzji, to jest [...] sierpnia 2019 r. do akt Inspektora Powiatowego wpłynęło postanowienie Inspektora Wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2019 r., [...], w którym organ ten uznał wcześniej wniesione ponaglenie M. F. za uzasadnione (k. 89 akt administracyjnych) Od decyzji z dnia [...] lipca 2019 r., [...]) M. F. wniósł odwołanie (k. 91 akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] września 2019 r., [...] Inspektor Wojewódzki, działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchylił rozstrzygnięcie Inspektora Powiatowego (k. 113 akt administracyjnych). Decyzja kasacyjna wpłynęła do organu pierwszej instancji [...] września 2019 r. (zob. adnotację w formie pieczęci-datownika). Akta administracyjne przekazano [...] października 2019 r. Pismem z dnia [...] września 2019 r., [...]) Inspektor Powiatowy zwrócił się do Archiwum Państwowego w P. (Oddział w K.) z zapytaniem o posiadanie w archiwach wydanych pozwoleń na budowę Naczelnika Gminy w B. oraz o posiadane rejestry, ewidencje i spisy spraw (k. 118 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] listopada 2019 r., [...]) Inspektor Wojewódzki wezwał także właściciela spornego budynku J. K. o nadesłanie posiadanej dokumentacji budynku (k. 131 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] września 2019 r., [...] Archiwum Państwowe w P., Oddział w K. odpowiedziało, że poszukiwanej dokumentacji nie posiada (k. 120 akt administracyjnych). W piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. J. K. przedstawił wyjaśnienia w sprawie (k. 136 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] marca 2020 r. Inspektor Powiatowy zwrócił się jeszcze raz do Urzędu Gminy w B. o weryfikację posiadanych informacji, wskazując, że według J. K. pozwolenia na budowę udzielił mu Naczelnik Gminy B. w dniu [...] maja 1977 r. decyzją [...] (k. 152 akt administracyjnych). Podobne pismo skierowano także do Starostwa Powiatowego w T. (k. 153 akt administracyjnych). Starosta T. odpowiedział, że nie posiada poszukiwanej dokumentacji (pismo z dnia [...] marca 2020 r., [...]) (k. 157 akt administracyjnych) Pismem z dnia [...] marca 2020 r., [...] Wójt Gminy B. wskazał, że nie posiada pozwolenia na budowę dla spornego budynku, jednak w archiwach znajduje się "Ewidencja ruchu budowlanego w gospodarce nieuspołecznionej latach 1976-1977 Urzędu Gminy B.", gdzie pod poz. 34 widnieje wpis dotyczący pozwolenia na budowę dla J. K. (k. 164 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. (data wpływu [...] czerwca 2020 r.) M. F. wniósł ponaglenie w związku z nie załatwieniem sprawy [...]) (k. 166 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. pełnomocnik M. F. zwrócił się o wyjaśnienie na jakim etapie jest toczące się postępowanie, w tym także postępowanie wywołane wniesionym ponagleniem (k. 169 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. M. F. po raz kolejny wystąpił o udzielenie mu informacji o postępowaniu wywołanym złożonym ponagleniem (k. 171 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. M. F. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektora Powiatowego w sprawie [...]), domagając się stwierdzenia, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa, wyznaczenie organowi ostatecznego terminu załatwienia sprawy, wymierzenie organowi grzywny oraz przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, stąd przy piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r., II DK/Po [...] przekazano ją zwrotnie Inspektorowi Powiatowemu – data wpływu do organu [...] stycznia 2021 r. (k. 173 akt administracyjnych). W tym miejscu można ubocznie zwrócić uwagę, że w międzyczasie na wniosek M. F., postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., II SO/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył Inspektorowi Powiatowemu grzywnę w wysokości [...] zł w związku z niezastosowaniem się do obowiązki przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę (k. 28 akt sądowych II SO/Po [...]). Pismem z dnia [...] marca 2021 r., [...] Inspektor Powiatowy zawiadomił M. F. o nowym terminie załatwienia sprawy – do [...] maja 2021 r. W dniu [...] marca 2021 r. Inspektor Powiatowy przekazał Inspektorowi Wojewódzkiemu ponaglenie M. F., które wpłynęło doń osiem miesięcy wcześniej (22 czerwca 2020 r.) (k. 194 akt administracyjnych). W odpowiedzi na skargę Inspektor Powiatowy wniósł o jej oddalenie wskazując, że w toku postępowania podejmował szereg czynności związanych z poszukiwaniem dokumentacji kontrolowanego budynku w B.. Dodatkowo w 2020 r. wystąpiły problemy organizacyjne związane z pandemią, które utrudniły organowi sprawne działanie. Nadmienił, że są to takie choćby okoliczności jak brak możliwości obsługi bezpośredniej interesantów, co skutkuje koniecznością obsługi dodatkowej korespondencji. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. Inspektor Powiatowy przesłał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie [...] datowaną na [...] maja 2021 r. W piśmie przewodnim wyjaśnił, że została ona wydana zaraz po zakończeniu jego (piastuna organu) powrotu z izolacji domowej związanej z zakażeniem koronawirusem. W kontekście skargi jeszcze raz zaznaczył, że w Inspektoracie Powiatowym kancelaria i biuro dla pracowników to tylko jedno pomieszczenie, a w uwarunkowaniach związanych z pandemią istnienie konieczność pracy rotacyjnej. Wobec tego nie udało się wyeliminować przypadków zakażeń koronawirusem. W tych uwarunkowaniach organ mimo to podejmuje starania, aby w możliwie szybkim terminie rozpoznać szeroki wachlarz spraw dotyczących przestrzegania prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei art. 149 § 1a P.p.s.a. stanowi, że jednocześnie (z powyższym) sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie do art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd w przypadku bezczynności lub przewlekłości organu może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi podkreślić należy, że M. F. wyczerpał, stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., przysługujące mu środki zaskarżenia na etapie administracyjnym. Skarżący przed wniesieniem skargi złożył ponaglenie (k. 166 akt administracyjnych), o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Drugą kwestią, na którą należy zwrócić uwagę, to kwestia okresu, za jaki Sąd oceniał zarzuty bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Inspektora Powiatowego. Sąd uznał, że badaniem należy objąć okres po przekazaniu Inspektorowi decyzji kasacyjnej Inspektora Wojewódzkiego z dnia [...] września 2019 r., [...] Okres przed wydaniem tej decyzji, a konkretnie, przed wydaniem decyzji organu pierwszej instancji, której dotyczyła (czyli decyzji umarzającej postępowanie z dnia [...] lipca 2019 r., [...] to odcinek postępowania zamknięty ostateczną decyzją, w trakcie którego nie wnoszono skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, ale i odcinek, który był weryfikowany pod kątem terminowości przez Inspektora Wojewódzkiego. Za retrospektywnym badaniem sprawności organu na wcześniejszym etapie postępowania zakończonym decyzją ostateczną nie przemawia też uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2020 r., II OPS [...], [...]. Podsumowując, Sąd w niniejszej sprawie wywołanej skargą na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektora Powiatowego weryfikował terminowość i sprawność działania organu od daty po przekazaniu mu decyzji kasacyjnej Inspektora Wojewódzkiego z dnia [...] września 2019 r., [...] wraz ze zwrotnym przekazaniem akta sprawy (to ostatnie nastąpiło [...] października 2019 r. – zob. k. 126 akt administracyjnych). Przechodząc do badania skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania należy zaznaczyć, że [...] maja 2021 r. Inspektor Powiatowy wydał decyzję w sprawie [...] której dotyczyła skarga. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy. W tej części podlegało ono więc umorzeniu w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (punkt I. sentencji wyroku). Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z poglądem wypracowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanie przez organ decyzji nie stanowi przeszkody do merytorycznego załatwienia przez sąd administracyjny skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy. Uwzględnienie skargi w takim przypadku polega na rozstrzygnięciu, czy bezczynność lub przewlekłość w prowadzeniu postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa i ewentualnym wymierzeniu grzywny bądź zasądzeniu sumy pieniężnej stosownie do art. 149 § 2 P.p.s.a. W ocenie Sądu bez wątpliwości można stwierdzić, że Inspektor Powiatowy dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie [...] zainicjowanej wnioskiem skarżącego M. F.. Jak wskazano już w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia, sprawa [...]) została przekazana Inspektorowi Powiatowemu do ponownego rozpatrzenia wraz z aktami administracyjnymi [...] października 2019 r. (k. 126 akt administracyjnych). Prowadząc postępowanie w kolejnych miesiącach Inspektor Powiatowy w ogóle nie powiadamiał stron o nowym terminie załatwienia sprawy w trybie art. 36 § 1 K.p.a. Tym samym organ, po upływie terminu ustawowego załatwienia sprawy (wynoszącego w tej sprawie, jako skomplikowanej, dwa miesiące – zob. art. 35 § 3 K.p.a.) działał w warunkach zaistniałej już bezczynności. Biorąc pod uwagę kodeksową definicję bezczynności ("nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1" – art. art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a.) należy bowiem przyjąć, iż organ może się uchylić od zarzutu nieterminowego działania następującego po upływie terminu ustawowego, jeżeli powiadamia strony o zwłoce i wyznacza kolejny termin (terminy) zakończenia postępowania. Gdy tego nie czyni, formalnie zarzut bezczynności aktualizuje się. Jak zaznaczono, Inspektor Powiatowy otrzymał akta administracyjne [...] października 2019 r. Dopiero po półtora roku, to jest [...] marca 2021 r., po tym jak wpłynęła doń skarga M. F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, zawiadomił strony o zwłoce w załatwieniu sprawy. Decyzję w sprawie wydał natomiast [...] maja 2021 r., zresztą po wyznaczonym w zawiadomieniu terminie (sprawa miała być zakończona do [...] maja 2021 r.). W ocenie Sądu zarzut bezczynności, jako stanu który formalnie wystąpił, jest w sprawie oczywiście uzasadniony. Gdy chodzi o przewlekłość postępowania Inspektora Wojewódzkiego, to Sąd również nie miał wątpliwości, że takowa wystąpiła. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. przed przewlekłe prowadzenie postępowania rozumie się prowadzenie go dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Po przekazaniu Inspektorowi Powiatowemu akt sprawy [...]) do ponownego rozpatrzenia (15 października 2019 r.) organ ten, co pokrótce opisano w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia, działał względnie sprawnie. Podejmował szereg czynności mających na celu poszukiwanie pozwolenia na budowę dla budynku w B. przy ul. [...], albo także śladów urzędowych związanych z faktem jego wydania. Działania organu kończą się z połową marca 2020 r., odkąd to (po odpowiedzi Urzędu Gminy B. – k. 158 akt administracyjnych) nie były podejmowane niemalże żadne czynności. Sąd oczywiście uwzględnia stan wstrzymania terminów załatwienia spraw w okresie od marca do maja 2020 r., niemniej jednak to nie usprawiedliwia milczenia organu do drugiej połowy czerwca 2020 r. Wtedy to bezczynność organu oraz przewlekłość zarazem nabierają charakteru rażącego. Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. (data wpływu [...] czerwca 2020 r.) M. F. wniósł ponaglenie w związku z nie załatwieniem sprawy [...]) (k. 166 akt administracyjnych). Organ nie podjął jednak w związku z nim żadnej czynności. Ponaglenia strony nawet nie przekazał do organu wyższej instancji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. pełnomocnik M. F. zwrócił się o wyjaśnienie na jakim etapie jest toczące się postępowanie, w tym także postępowanie wywołane wniesionym ponagleniem (k. 169 akt administracyjnych). To także spotkało się z milczeniem Inspektora Powiatowego. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. M. F. po raz kolejny wystąpił o udzielenie mu informacji o postępowaniu wywołanym złożonym ponagleniem (k. 171 akt administracyjnych). Organ nadal nie reagował, lekceważąc wnioskodawcę i jego pełnomocnika. Inspektor Powiatowy także dalej nie reagował na czynności procesowe. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. M. F. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektora Powiatowego w sprawie [...] Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, stąd przy piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r., II DK/Po [...] przekazano ją zwrotnie Inspektorowi Powiatowemu – data wpływu do organu [...] stycznia 2021 r. (k. 173 akt administracyjnych). Organ na skargę dalej nie reagował, a także nie przekazał jej Sądowi. Na podstawie badania akt można odnieść wrażenie, że dopiero wezwanie Sądu z dnia [...] marca 2021 r. o udzielenie odpowiedzi na wniosek o wymierzenie Inspektorowi Powiatowemu grzywny za nieprzekazanie skargi, zmobilizowała organ tak do przekazania tej skargi jak i do zawiadomienia w dniu [...] marca 2021 r. stron o zwłoce w załatwieniu sprawy [...]) (por. datę odbioru wezwania do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny – [...] marca 2021 r., k. 12-13 akt sądowych II SO/Po [...]). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że Inspektor Powiatowy dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie [...] (punkt II. sentencji wyroku). Gdy chodzi o charakter bezczynności i przewlekłości, to stwierdzić należy, że rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a P.p.s.a., jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań oraz bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w K.p.a. przepisów o terminach załatwienia sprawy administracyjnej. Zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania, podejmowanych czynności i jego zakończenia, uwarunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy uzasadniają ustalenie, że organ dopuścił się rażącego naruszenia prawa w zakresie sposobu prowadzenia postępowania. Na gruncie badanej sprawy taka sytuacja zachodzi, ponieważ nawet bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Sąd jeszcze raz podkreśla, że organ rozpoznał wniosek po ponad półtora roku od przekazania mu akt sprawy [...]). Zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a. wniosek powinien zostać rozpoznany w ciągu dwóch miesięcy. Sąd zaznacza, że sprawy nie rozpoznano z wielomiesięcznym uchybieniem terminu, ale także nie nastąpiło to pomimo ponaglenia. W ocenie Sądu sytuacja, w której strona czeka przez tak długi okres bezowocnie na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej nie da się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa i wskazuje na rażące naruszenie prawa. Zachowanie organu nie zasługuje na aprobatę i podważa zaufanie jednostki do organów administracji publicznej. Organu, w tak znaczącej zwłoce jaka wystąpiła w sprawie, nie może także usprawiedliwiać sytuacja związana z pandemią [...] Całkowita bezczynność w działaniach Inspektora Powiatowego nastąpiła od około czerwca 2020 r., kiedy terminy administracyjne nie były wstrzymane. Organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie, a co więcej, przez wiele miesięcy nie przekazał nawet ponaglenia wniesionego przez M. F., ani nie odpowiadał na jego zapytania, lekceważąc go. Co więcej, ubocznie można dodać, że organ nie przekazał nawet skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie, co skutkowało wymierzeniem mu grzywny. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że bezczynność przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektora Powiatowego w niniejszej sprawie miało charakter rażący, o czy orzeczono w punkcie III. sentencji wyroku. W realiach tej konkretnej sprawy Sąd uznał także za zasadne uwzględnić, na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., żądanie skarżącego o wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł (punkt IV. sentencji wyroku). Rozpoznając złożony wniosek w tym zakresie, Sąd wziął pod uwagę, że taka dolegliwość posłuży zwalczaniu bezczynności i przewlekłości postępowań administracyjnych prowadzonych przez Inspektora Powiatowego, gdyż zdyscyplinuje organ, stanowiąc sankcję za wadliwe zorganizowanie i prowadzenie postępowania, pełniąc funkcję prewencyjną. Wymierzanie grzywien, ma na celu wymuszenie na organach podjęcie skutecznych działań zapewniających prawidłową realizację ich zadań. Sąd oddalił skargę w zakresie przyznania skarżącemu sumy pieniężnej (punkt V. sentencji wyroku). Uznał bowiem, że w rozważanym przypadku nie zakończenie postępowania w terminie nie spowodowało po stronie M. F. uszczerbku w jego prawach. Skarżący zwłaszcza nie występował w sprawie z pozycji osoby ubiegającej się na przykład o zezwolenie na pobyt czasowy czy zezwolenie na określoną działalność, przez co decyzja w sprawie mogłaby być traktowana jako warunek określonej życiowej aktywności. Postępowanie [...]) miało na celu weryfikację i uregulowanie legalności sąsiedniej nieruchomości, tak więc jego zakończenie, choć oczywiście mające znaczenie dla M. F., nie utrudniało mu codziennego zawodowego lub osobistego funkcjonowania. W każdym razie na takie okoliczności w skardze się nie powołano. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. (punkt VI. sentencji wyroku). Na zasądzone koszty złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości [...] zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jednolity Dz. U. poz. 1800), należna opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa [...] zł, k. 28 akt sądowych) oraz wpis sądowy w wysokości [...] zł (k. 2 akt sądowych). Wyrok wydano w postępowaniu uproszczonym poza rozprawą na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło