II SAB/Po 62/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 września 2016 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; oddala skargę W dniu 14 września 2015 r. T. K. złożył drogą elektroniczną (z adresu [...] na adres elektroniczny pracownika Urzędu Miasta P. (dalej UMP) - J. G.: [...].pl.) wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie: 1. "w jakim miejscu budżetów Miasta P. Organ umiejscowił wydatki przeznaczone na opiekę Organu nad zwierzętami wolnożyjącymi na terenie administrowanym przez Organ, przy czym należy podać: 1 .A. sumaryczne kwoty przeznaczane przez Organ na te wydatki budżetowe, waz z podaniem poszczególnych cząstkowych kwot przeznaczanych na określone czynności; 1.B. czynności podejmowane przez Organ wchodzące w zakresy czynności objęte tymi wydatkami budżetowymi, wraz z podaniem określenia tych czynności i ich przedmiotu; 1.C. nazwy każdych podmiotów z jakimi Organ współpracuje w zakresie dotyczącym opieki Organu nad zwierzętami wolnożyjącymi na terenie administrowanym przez Organ, wraz z podaniem kwot przekazywanych tym podmiotom oraz dat zawarcia umów z tymi podmiotami i w jakim przedmiocie, co należy odnieść do budżetów Miasta P. uchwalonych na lata 2010 - 2016". Wnioskodawca zaznaczył, że żądanie kieruje do organu administracji publicznej o nazwie "Urząd Miasta P.". Odpowiedzi na wniosek tą samą drogą elektroniczną w dniu 17 września 2015 r. udzielił pracownik UMP, na której adres mailowy wniosek wpłynął. Pismem wniesionym w dniu 18 września 2015 tą samą drogą elektroniczną, T. K. podziękował za udzielenie informacji publicznej, która jak wskazał była w niepełnym zakresie, bowiem w odniesieniu do punktu I.C. wniosku nie obejmowała podania kwot przekazywanych podmiotom, których nazwy zostały wymienione. Z kolei pismem z dnia 19 września 2015 r. wnioskodawca podniósł, iż odpowiedź Organu dotyczy jedynie wolno żyjących kotów, a nie wolno żyjących zwierząt – to jest nie tylko kotów. Wnioskodawca podniósł ponadto, że należy również podać zakres terytorialny objęty udzieloną informacją, tak jak zwracał się o to, czego mu nie podano. Odpowiedzi udzielono drogą elektroniczną - pismem z dnia 30 września 2015 r., podpisanym przez Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Lokalowej Urzędu Miasta P.. Podano wysokość wydatków poniesionych na wolno żyjące koty przez M. P. w latach 2010-2015, w rozbiciu na zakup domków całorocznych, zakup karmy, w tym dla kotów żyjących na C. - ze środków przyznanych z Rady O. C., sterylizację lub kastrację kotów wolno żyjących. Podano, iż wydatki na opiekę nad wolno żyjącymi kotami ujęte są w planie finansowym miejskiej jednostki budżetowej Usługi Komunalne, budżet Miasta P. na 2016 r. nie został uchwalony. W ramach akcji sterylizacji wolno żyjących kotów M. współpracuje ze wszystkimi zainteresowanymi organizacjami zajmującymi się ochroną zwierząt. Organ podał nazwy podmiotów, z którymi M. współpracowało od 2010 roku. Zaznaczono, że z tymi samymi organizacjami M. współpracuje przy dystrybucji wśród społecznych "karmicieli" karmy dla wolno żyjących kotów. Podano z jakimi zakładami weterynaryjnymi M. P. współpracowało od 2010 roku - na podstawie zawartych umów w przedmiocie wykonywania zabiegów sterylizacji i kastracji wolno żyjących kotów. Wymieniono jakie to były podmioty w kolejnych latach. Podano pełne nazwy tych podmiotów, ich adresy, numery umów oraz kwoty przekazane poszczególnym podmiotom z tytułu wynagrodzenia za wykonane usługi. Podano, zakres robót oraz wydatkowane na ten cel kwoty na terenach administrowanych w latach 2010 – 2016 przez Zarząd Zieleni Miejskiej. Prace te obejmowały montowanie budek lęgowych dla ptaków, ich utrzymywanie, koszty poniesione w związku z ustanowieniem użytku ekologicznego "Traszki R. " oraz jego utrzymywaniem. Organ wyjaśnił, w jakich paragrafach umieszczone są środki budżetowe na wydatki związane z opieką nad zwierzętami wolno żyjącymi na terenach administrowanych przez Zakład Lasów Poznańskich oraz, że są to wydatki związane z ochroną dziko żyjących ptaków. Wyszczególniono wydatki poniesione w tym zakresie w 2014 i 2015 roku. Wyjaśniono, że prace związane z dokarmianiem, zakupem, zawieszaniem i czyszczeniem budek lęgowych na terenach leśnych realizowane są przez Zakład Lasów Poznańskich. T. K. pismem z dnia 18 czerwca 2016 r., wniesionym drogą elektroniczną w dniu 28 czerwca 2016 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wniósł skargę na bezczynność "organu administracji publicznej o nazwie Urząd Miasta P.". Skarga, po jej przekazaniu do skarżonego organu, zgodnie z art. 54 § 1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponownie wpłynęła do Sądu w dniu 15 lipca 2016 r. W uzasadnieniu skargi T. K. podniósł, iż wniosek z dnia 14 września 2015 roku obejmował udostępnienie informacji publicznej w szerszym zakresie, aniżeli została mu udzielona. Zarzucił, iż Organ nie udostępnił informacji żądanej w ww. punkcie nr 1 (punkt l.C. wniosku) "dotyczącej kwot rozdzielanych przez Organ podmiotom współpracującym w ww. zakresie: załącznik 2, na okoliczność czego został doręczony ponowny wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie objętym przez uprzedni ww. wniosek lecz nie udostępnionym przez Organ: załącznik 3, a także wyjaśnienie iż żądana informacja na nie została udostępniona przez Organ w całości: załącznik 4". Zdaniem skarżącego organ zataił część informacji publicznej określonej w punkcie nr l.C. ww. wniosku z 14 września 2015 r., organ tym samym popełnił zaniechanie w szczególności poprzez naruszenie: art.16 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, z uwagi na to, że nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej; art.1 ust.1 ustawy z uwagi na to, że organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni - ani w ogóle (choćby z zastrzeżeniem art.13 ust.2. lub art.15 ust.2.); art.13 ust.2 ustawy uwagi na to, że organ nie powiadomił o powodach opóźnienia udostępnienia żądanej informacji publicznej oraz o terminie jej udostępnienia; art.104 §1 kpa., z uwagi na to, że organ nie załatwił sprawy poprzez wydanie decyzji lub innego pisma w sprawie - w zakresie ww. żądania. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 15 lipca 2016 r.), w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, iż Skarżący nie wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, co winien uczynić na podstawie art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; ewentualnie o jej oddalenie oraz o przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu odpowiedzi. Organ wyjaśnił, iż skarga dotyczy rzekomej bezczynności Prezydenta Miasta - Urzędu Miasta P. (UMP), którego Prezydent Miasta jest kierownikiem - art. 33 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wnioskował o to w mailu z dnia 14 września 2015 r. wysłanym z adresu [...] na adres elektroniczny pracownika UMP J. G.: [...]. Zdaniem Skarżącego udzielona przez ww. pracownika odpowiedź nie była zgodna z jego wnioskiem, nie wyczerpywała poruszonych przez niego zagadnień. Skarżący nie bierze jednak pod uwagę, że otrzymał drogą elektroniczną z Wydziału Gospodarki Komunalnej i Lokalowej UMP informację zgodną z jego żądaniem. Odpowiedź została udzielona w dniu 30 września 2015 r. o godz. 9.42 na adres: [...]. Był do niej dołączony plik ze szczegółowymi danymi, co czyniło zadość żądaniom Skarżącego. Potwierdza to dowód w postaci wydruku maila z dnia 30 września 2015 r. z treścią dołączonego pliku w formacie pdf. Z powyższego wynika, że PMP udostępnił Skarżącemu informację publiczną zgodnie z jego żądaniem. Nie może więc być mowy o bezczynności PMP i kierowanego przezeń UMP. Skarga w opinii organu jest zatem bezzasadna. Do odpowiedzi na skargę załączono: wydruk maila Skarżącego do Urzędu Miasta P. z dnia 14.09.2015 r., godz. 17:46, wydruk odpowiedzi mailowej pracownika UMP z dnia 17.09.2015 r., godz. 11:34, z wydrukiem treści dołączonego pliku, wydruk maila Skarżącego do UMP z dnia 19.09.2015 r., godz. 13:55., wydruk maila do skarżącego z Wydziału Gospodarki Komunalnej i Lokalowej UMP z dnia 30 września 2015 r. o godz. 9.42 z treścią dołączonego pliku w formacie PDF (łącznie 4 karty) – poświadczone za zgodność z oryginałem. T. K. w odpowiedzi na ww. pismo organu, pismem procesowym z dnia 2 sierpnia 2016 r. wyjaśnił, że faktycznie doręczono mu email z 30 września 2015 roku wraz z plikiem pdf. Ten email z 30 września 2015 roku (sprostowanie Sądu, w piśmie podano rok "2016") jest odpowiedzią na wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 września 2016 r., przy czym pismo zawarte w tymże pliku pdf nie zawiera daty - stąd też nie jest pismem prawidłowo sporządzonym i wydanym. P. to zdaniem skarżącego uznać jednakże można za należycie sporządzone i wydane "zgodnie z kpk.", jednak nie udostępnia informacji publicznej o jaką skarżący wniósł, bowiem co do informacji żądanej w punkcie nr l.C. wniosku w zawężonym zakresie podano jedynie koszty ponoszone w ramach akcji sterylizacji wolno żyjących kotów. Skarżący podniósł, iż żądał w punkcie nr 1.C wniosku z dnia 18 września 2016 r. udostępnienia informacji publicznej w zakresie dotyczącym opieki nad zwierzętami wolno żyjącymi na terenie administrowanym przez Organ, a koty stanowią jedynie część całego dobrostanu wolno żyjących zwierząt, jakimi Organ obowiązany jest opiekować się w ramach przyjętego przezeń programu opieki nad tymi zwierzętami. Brakuje w szczególności danych dotyczących psów - które też żyją na terenie administrowanym przez Organ (Miasto P.) i także wymagają opieki sprawowanej przez Organ w ramach ww. programu. Nie sposób zatem przyjąć, że skarżony Organ udostępnił Skarżącemu informacje publiczną w całkowitym zakresie przez Skarżącego żądanym. Skarżący zakwestionował również zasadność zastosowania art.52. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podniósł, iż zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej nie w dniu 18 września 2015 r., lecz wcześniej, wnioskiem z dnia 14 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016., poz. 166) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj. mających za przedmiot: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Stosownie do generalnej reguły z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku faktycznego "milczenia" (bierności) podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu. Wówczas sąd zobligowany jest do rozpoznania skargi i rozstrzygnięcia, czy żądana informacja jest informacją publiczną, i czy rzeczywiście wnioskodawca mógł skutecznie domagać się jej udostępnienia. W tym miejscu należy podkreślić, że aby można było uznać, iż nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej – także tej, której organ faktycznie nie posiada – podmiot zobowiązany do jej udzielenia w formie uregulowanej ustawą o dostępie do informacji publicznej powinien wypowiedzieć się w tym przedmiocie "zwykłym" pismem. Tylko w takim przypadku uwolni się od zarzutu bezczynności w sprawie. Identycznie powinien postąpić w sytuacji, gdy posiada żądane informacje, lecz z uwagi na ograniczenia dostępu nie może ich udostępnić (zob. wyrok NSA z 17.04.2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie: "CBOSA"), albo gdy podlegają one udostępnieniu w innym trybie, aniżeli przewidziany ustawą o dostępie do informacji publicznej. W myśl art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 1764, dalej u.d.i.p.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. np. wyrok NSA z 24.05.2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, CBOSA). Zatem zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o odrzucenie skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd uznał za dopuszczalną. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi należy stwierdzić, że jej przedmiotem uczyniono bezczynność Prezydenta Miasta, jako organu wykonawczego gminy M. P., który zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446) jako kierownik urzędu gminy jest właściwy do udostępnienia Skarżącemu informacji określonych we wniosku z dnia 14 września 2015 r. w zakresie dotyczącym wydatków ponoszonych przez M. P. na zapewnienie opieki nad zwierzętami wolno żyjącymi, co zgodnie z art. 11a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. 2013 poz. 856) należy do zadań własnych gminy. Tym samym żądana przez Skarżącego informacja stanowiła informację publiczną, natomiast Prezydent Miasta, jako organ gminy, należał do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z2015 r. poz. 2059, dalej ajo: u.d.i.p.) normuje podstawowe zasady oraz tryby udostępniania informacji publicznej. Jednocześnie ustawa ta wprowadziła definicję legalną "informacji publicznej", przez którą to informację należy rozumieć, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., "każdą informację o sprawach publicznych". Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu, w którym znalazły się m.in. informacje o podmiotach władzy publicznej, w tym majątku, którym dysponują, o zasadach funkcjonowania podmiotów publicznych, w tym: trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej, o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, o majątku publicznym , w tym majątku jednostek samorządu terytorialnego (zob. art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit b, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit c u.d.i.p.). W doktrynie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, T. 2002, s. 28–29). W świetle powyższego żądane przez Skarzącego informacje w postaci wydatków ponoszonych z budżetu Miasta P. na opiekę nad zwierzętami wolno żyjącymi na terenie miasta P., jako realizacja zadań własnych gminy ze środków publicznych, należało uznać za informacje publiczne w rozumieniu u.d.i.p. W rezultacie organ zobowiązany był rozpoznać wniosek o udostępnienie wskazanych we wniosku informacji w trybie przepisów ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez udzielenie żądanej informacji lub odmowę jej udostępnienia, ewentualnie w innych formach przewidzianych przez przepisy u.d.i.p. Na gruncie u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje co do zasady bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany powiadamia o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Z kolei, jeśli podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, udostępnienie informacji następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku albo wycofa wniosek (art. 15 ust. 2 u.d.i.p.). Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej drogą elektroniczną w dniu 14 września 2015 r. Organ w dniu 17 września udzielił informacji, lecz Skarżący w skierowanym do Organu piśmie z dnia 18 września 2015 r. podniósł, iż uzyskał jedynie częściową informację, bowiem nie obejmowała odpowiedzi na zapytanie w pkt I.C. wniosku z 14 czerwca 2015 r. – utajniono dane dotyczące kwot przekazywanych podmiotom oraz informacji o umowach. W kolejnym piśmie z 19 września 2015 r. Skarżący podniósł, iż nie udzielono mu odpowiedzi na wydatki poniesione w związku z opieką nad innymi zwierzętami wolno żyjącymi. Skarżący podniósł ponadto, że nie podano "zakresu terytorialnego objętego udzieloną informacją, tak jak zwracał się o to". Podniósł również, że część informacji została utajniona - odnośnie kwot przekazanym poszczególnym podmiotom z którymi M. zawarło umowy. Z kolei w odpowiedzi na skargę skarżony Organ wyjaśnił, iż pismem doręczonym Skarżącemu w dniu 30 czerwca 2015 r., udzielił pełnej odpowiedzi na wniosek, załączając do odpowiedzi treść tego pisma. Skarżący ustosunkowując się do tej odpowiedzi w piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2016 r. przyznał, iż otrzymał to pismo, lecz nadal uważa, iż Organ nie udzielił mu pełnej odpowiedzi na zapytanie, bowiem pominął koszty ponoszone na opiekę nad pozostałymi zwierzętami wolno żyjącymi, w tym nad psami. W przedmiotowej sprawie zatem sporne jest, czy Skarżącemu udzielono pełnej informacji w zakresie określonym we wniosku z dnia 14 września 2016 r. oraz czy nastąpiło to w terminie określonym w u.d.i.p. W opinii Sądu stanowiska Skarżącego nie sposób podzielić, bowiem pismem z dnia 30 września 2015 r. Prezydent Miasta udzielił Skarżącemu pełnej informacji żądanej we wniosku z 14 września 2015 r., rozszerzonym pismami z dnia 18 i 19 września 2015 r. Organ wyjaśnił, jakie środki i na jakie wydatki zostały w latach 2010- 2016 wydane z budżetu Miasta P. na opiekę nad zwierzętami wolno żyjącymi w granicach administracyjnych miasta, w tym na terenach podlegających Zarządowi Zieleni Miejskiej oraz Zakładowi Lasów P. . Organ określił jakie wydatki związane były z ochroną dziko żyjących ptaków oraz populacji płazów na terenie użytku ekologicznego "Traszki R. ". Należy zwrócić uwagę, iż Skarżący w swoim wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz w kolejnych swoich pismach, w tym również złożonych do akt sądowych, używa zwrotu "zwierzęta wolno żyjące". W uchwałach Rady Miasta P. podjętych w przedmiocie opieki nad bezdomnymi zwierzętami (uchwały dostępne w BIP na stronach internetowych Urzędu Miasta P.) zwrot "wolno żyjące" dotyczy wyłącznie kotów. Z kolei ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (DZ.U. z 2013 r. poz. 856 ze zm.) rozróżnia pojęcia "zwierzęta bezdomne" - rozumie się przez to zwierzęta domowe lub gospodarskie, które uciekły, zabłąkały się lub zostały porzucone przez człowieka, a nie ma możliwości ustalenia ich właściciela lub innej osoby, pod której opieką trwale dotąd pozostawały; "zwierzęta domowe" - rozumie się przez to zwierzęta tradycyjnie przebywające wraz z człowiekiem w jego domu lub innym odpowiednim pomieszczeniu, utrzymywane przez człowieka w charakterze jego towarzysza; "zwierzęta gospodarskie" - rozumie się przez to zwierzęta gospodarskie w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich - art. 4 pkt 16-18 oraz "zwierzęta wolno żyjące (dzikie)" – przez co rozumie się zwierzęta nieudomowione żyjące w warunkach niezależnych od człowieka – art. 4 pkt 21. Zwrot "zwierzęta wolno żyjące" jest zatem zdefiniowane prawnie i normatywnie. Tym samym nie ma racji Skarżący, wywodząc w swojej skardze, iż na wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczący zwierząt wolno żyjących skarżony Organ zobowiązany był przekazać również informacje dotyczące psów. Skarżący nie domagał się informacji dotyczącej zwierząt bezdomnych, tak więc prawidłowo w pismach z dnia 17 i 30 czerwca 2015 r. Organ, kierując się treścią wniosku, przekazał skarżącemu informacje dotyczące wolno żyjących kotów, a dodatkowo opieki nad płazami i ptakami, bowiem w stosunku do tych gatunków zabezpieczono środki w budżecie Miasta P.. Za całkowicie nieuprawniony należy uznać zarzut o braku podania terytorialnego zakresu opieki realizowanej przez M. P.. Oczywistym jest, że jest ona realizowana w granicach gminy M. P.. Organ podał ponadto, jakie środki i na jakie wydatki przeznaczone zostały dla terenów administrowanych przez Zarząd Zieleni Miejskiej oraz Zakład Lasów Poznańskich, w związku z realizacją na tych obszarach projektu ochrony płazów oraz opiekę nad ptakami. Odnosząc się do zarzutu braku rozpatrzenia wniosku z dnia 14 września 2015 r. w terminie wyjaśnić należy, iż określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. czternastodniowy termin na udzielenie informacji publicznej ma charakter instrukcyjny; jego upływ nie rodzi za sobą żadnych materialnoprawnych konsekwencji, a jedynie umożliwia wniesienie środków mających na celu zdyscyplinowanie podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, które pozostają w stanie bezczynności. Natomiast zgodnie z przepisem art. 13 ust. 2 u.d.i.p. wydłużenie wskazanego w ust. 1 terminu może nastąpić w przypadku braku możliwości udzielenia informacji publicznej w tym terminie. W realiach przedmiotowej sprawy na wniosek z 14 września 2015 r. organ udzielił odpowiedzi już 17 września 2015 r. Ponieważ odpowiedź ta nie usatysfakcjonowała Skarżącego, czemu dał wyraz pismem z dnia 18 września 2016 r., a następnie pismem z dnia 19 września 2015 r., w którym zakwestionował ograniczenie informacji odnośnie wolno żyjących zwierząt wyłącznie do kotów, organ udzielił ponownej odpowiedzi w dniu 30 września 2015 r. Niewątpliwie termin 14-dniowy na udzielenie odpowiedzi rozpoczął bieg w dniu 15 września i mijał z dniem 29 września 2015 r. Informacji udzielono już w dniu 17 września, zatem w terminie. W opinii Sądu dla oceny dochowania przez organ terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. należy uwzględnić pisma Skarżącego z dnia 18 i 19 września 2015 r. Skarżący w tych pismach wyjaśnił, iż domaga się informacji dotyczącej opieki nad innymi wolno żyjącymi zwierzętami, a nie tylko kotami, oraz informacji "jakiego zakresu terytorialnego administrowanego przez Urząd Miasta P. informacja ta dotyczy". W opinii Sądu treść tych pism pozwala przyjąć, iż Skarżący doprecyzował treść wniosku oraz dokonał jej modyfikacji, w konsekwencji termin załatwienia wniosku rozpoczął swój bieg na nowo z dniem 20 czerwca 2016 r. Powyższe oznacza, że skarżony Organ odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej udzielił w terminie. Ustosunkowując się do dalszej argumentacji skargi, wyjaśnienia wymaga, że wbrew twierdzeniu strony skarżącej, w realiach niniejszej sprawy organ nie był zobligowany do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Taka decyzja podejmowana jest jedynie, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej jest w jej posiadaniu, jednak odmawia jej udostępnienia ze względu na ograniczenia zawarte w art. 5 ustawy, tj. prywatność osoby fizycznej, tajemnicę przedsiębiorcy, ochronę informacji niejawnych bądź innych tajemnic ustawowo chronionych. W realiach przedmiotowej sprawy Skarżącemu udostępniono informacje dotyczące kwot przekazanych poszczególnych podmiotowo w ramach realizacji przez kolejne lata zadań wynikających z przyjętego przez Radę Miasta P. Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Żadnego znaczenia dla sprawy nie ma również brak opatrzenia pisma z dnia 30 września 2015r. pełną datą. Organ udokumentował, iż w dniu 30 września 2015 r. doręczył Skarżącemu wymienione pismo wraz z załącznikami, a Skarżący tego nie zakwestionował. Z tych powodów, Sąd uznając skargę za niezasadną, orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.