II SAB/Po 67/24

Dnia 16 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2024 roku sprawy ze skargi N. M. na bezczynność Inspektor Sanitarny w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 marca 2024 r. N. M. (zwana dalej "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionuje bezczynność Inspektor Sanitarny. Przedmiot zaskarżonej bezczynność został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżąca nie uiściła wpisu stałego od skargi. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu stałego w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na niepodjęcie korespondencji sądowej, wezwanie powróciło do tut. Sądu w dniu 20 maja 2024 r. W związku z brakiem wpłaty, Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu zwróciła się do Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z zapytaniem, czy skarżąca uiściła wpis od skargi. Odpowiedź była negatywna, tj. do dnia 2 lipca 2024 r. nie odnotowano wpłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca miała obowiązek uiścić wpis od skargi, jednakże bezsporne jest to, że nie uczyniła tego, mimo prawidłowego wezwania jej oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 13 maja 2024 r. w drodze tzw. fikcji doręczenia (k. 15 akt sądowych). Z uwagi na niemożność doręczenia skarżącej korespondencji sądowej, Urząd Pocztowy w O. pozostawił awizo w dniu 29 kwietnia 2024 r. Z uwagi na niepodjęcie korespondencji, awizację ponowiono w dniu 7 maja 2024 r. Skarżąca nie odebrała korespondencji w przewidzianym przez prawo czasie, a zatem korespondencja powróciła do tut. Sądu ze skutkiem doręczenia, o czym stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a. Datą doręczenia (fikcyjnego, aczkolwiek skutecznego) korespondencji był dzień 13 maja 2024 r. Ta data otworzyła siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego, który upływał z dniem 20 maja 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie dokonano stosownej wpłaty, co potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu (k. 16 akt sądowych). W tym miejscu należy zaznaczyć, że Sąd nie ma podstaw do zakwestionowania skuteczności doręczenia korespondencji skarżącej w trybie opisanym w art. 73 p.p.s.a. Sąd dysponuje kopertą wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, gdzie skrupulatnie odnotowano każdą czynność związaną z procedurą doręczenia korespondencji. Jest to zatem dowód – dokument urzędowy – w którym stwierdza się, że to co zostało w nim stwierdzone jest prawdą (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3029/15, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1326/22, dostępne w CBOSA). Skoro skarżąca nie uiściła wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniającej odrzucenie skargi – nieusunięcie braku fiskalnego skargi. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.