II SAB/Po 80/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. /-/ Barbara Drzazga Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w G. (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 czerwca 2013 r.), wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 września 2013 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1063/13 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Następnie, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2013 r. skarżący został wezwany w dniu 13 grudnia 2013 r. (data doręczenia wezwania) do wykonania zarządzenia z dnia 12 czerwca 2013 r. tj. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 99-101). W terminie do uiszczenia wymaganej opłaty skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy – w tym wypadku poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a wymagany wpis od skargi nie został uiszczony (k. 105-135). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej, w myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a), doręcza się stronie, która w terminie siedmiu dni obowiązana jest uiścić stosowną opłatę. Konsekwencją nieuiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi jest jej odrzucenie (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność postanowienia tutejszego Sądu z dnia 19 września 2013 r. odmawiającego stronie prawa pomocy, w tym zwolnienia od kosztów sądowych, wynika obowiązek zapłaty przez stronę wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 marca 2005 r., II FZ 58/05, ONSAiWSA). Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie został w całości rozpoznany prawomocnym postanowieniem, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w wezwaniu z dnia 9 grudnia 2013 r., kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu określonego w wezwaniu sądowym wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 12 czerwca 2013 r. w przedmiocie wpisu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że na stronie ciążył – wynikający z prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy – obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nie niweczą następcze czynności skarżącego w postaci kolejnego lub dalszych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r. sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003/11/29 i postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1047/11 – dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji skargę, jako nieopłaconą, należało odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Co się tyczy ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, to Sąd wyjaśnia, że zostanie on rozpoznany po zbadaniu wymogów formalnych podania i wyjaśnieniu ewentualnych wątpliwości dotyczących stanu majątkowego wnioskodawcy oraz jego sytuacji materialnej i osobistej (rodzinnej). W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji. /-/ Barbara Drzazga