II SAB/Po 81/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie legalności budowy oddala skargę. A. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "PINB" lub "organ") w przedmiocie wszczętego postępowania administracyjnego w sprawie samowolnego wybudowaniu budynku inwentarskiego po wydaniu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (dalej jako "WWINB") decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym sprawy. Decyzją z dnia [...] grudnia 2020r. (znak:[...]) WWINB uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] września 2019r. (znak: [...]) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja została doręczono PINB drogą elektroniczną dnia [...] lutego 2021 r., a akta administracyjne zwrócono dnia [...] lutego 2021 r. V. K. pismem z dnia [...] lutego 2021r., które wpłynęło do organu dnia 25 lutego 2021 r., zwróciła się do PINB o "przedłużenie terminu na przedłożenie dokumentów dotyczących działki nr [...] i załawienia spraw związanych z legalizacją budynku." Pismem z dnia 8 marca 2021r. PINB wezwał V. i G. K. (dalej również jako Inwestor) do przedłożenia w terminie do dnia 15 marca 2021 r. oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pismem z dnia 15 marca 2021 r. Inwestor wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia dokumentów informując, iż obecnie toczy się przed sądem cywilnym sprawa o uregulowanie własności przedmiotowej nieruchomości. PINB pismem z dnia 17 marca 2021 r. ponownie wezwał Inwestora do przedłożenia do dnia 16 kwietnia 201 r. oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zawiadomieniem z dnia 17 marca 2021 r. PINB poinformował strony o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie z uwagi na wezwanie inwestora do przedłożenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i wyznaczył nowy termin załatwienia spraw - 30 dni od dnia doręczenia przez Inwestora dokumentów w sprawie. Pismem dnia 18 marca 2021 r. PINB zwrócił się do Sądu Rejonowego w K. o udzielenie informacji na jakim etapie jest postępowanie mediacyjne. Pismem z dnia 25 marca 2021 r. Sąd Rejonowy poinformował organ, iż Sąd wyznaczył stronom nieprzekraczalny termin do przeprowadzenia mediacji do dnia 31 marca 2021 r. W dniu [...] kwietnia 2021 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w przedmiocie wszczętego postępowania administracyjnego w sprawie samowolnego wybudowaniu budynku inwentarskiego po wydaniu przez WWINB decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] zarzucając organowi naruszenie art. 35 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 - dalej: "k.p.a.") a nawet art. 35 § 3 k.p.a. i 12 k.p.a. polegające na bezczynności i przewlekłym prowadzeniu postępowania. Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o: 1. zobowiązanie PINB do załatwienia przedmiotowej sprawy, w określonym przez WSA w Poznaniu terminie, 2. stwierdzenie, iż PINB dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, 3. stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4. przyznanie od organu na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) 5. zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, iż w dniu [...] grudnia 2020 r. WWINB decyzją znak: [...] uchylił w całości decyzję naprawczą PINB w K. znak: [...] z dnia [...] września 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Akta sprawy zostały przekazane z WWINB do PINB w K. w dniu 17 lutego 2021 r. Przedmiotowa sprawa nie jest skomplikowana i powinna zostać rozpoznana bez zbędnej zwłoki, a już z pewnością nie w okresie dłuższym niż jednego miesiąca. Tymczasem minął miesiąc, a sprawa nie została ponownie załatwiona, tzn. nie została wydana żadna decyzja (art. 104 § 1 k.p.a.). Skarżący podniósł, iż znacznym ułatwieniem dla PINB w załatwieniu przedmiotowej sprawy są wskazania WWINB, jakie należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Ponadto Skarżący podniósł, iż jeśli organ uważa, że postępowanie mediacyjne jest zagadnieniem wstępnym, to powinien zawiesić postępowanie i tym samym dać szansę Skarżącemu na weryfikację tego stanowiska na drodze administracyjnej (zażalenie), a następnie, gdyby zaszła taka potrzeba, na drodze sądowoadministracyjnej (skarga). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż po otrzymaniu w dniu 12 lutego 2021r. decyzji WWINB oraz po otrzymaniu w dniu 22 lutego 2021r. akt sprawy podjął działania zmierzające do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia administracyjnego zgodnie ze wskazaniami zawartymi przez organ II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać trzeba na art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Na tej podstawie Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w ww. trybie. Na mocy art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z treści przywołanych przepisów p.p.s.a. wynika, że zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postaci - bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., wymogiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego omawianej skargi jest to, aby została ona poprzedzona ponagleniem skierowanym do właściwego organu. Z akt sprawy wynika, że skarżący wypełnił powyższy wymóg składając stosowne ponaglenie. Wniesiona w tej sprawie skarga zarzuca obie postaci opieszałości wymienione w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., tj. zarówno bezczynność organu, jak i przewlekłe prowadzenie przezeń postępowania. Dokonując rozgraniczenia zakresów skarg na bezczynność organu oraz na przewlekłość postępowania wskazać należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. wyrok NSA z 05 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12 CBOSA ) zajęto stanowisko, które Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela, zgodnie z którym nowelizacja Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegająca na dodaniu (od 11 kwietnia 2011 r.) skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagała reinterpretacji pojęcia "bezczynności" przez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia (względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Chodzi w tym przypadku o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 – dalej jako k.p.a.), względnie terminu przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. Pojęcie bezczynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 oraz art. 149 p.p.s.a. sprowadza się więc obecnie do badania kwestii ewentualnego naruszenia "terminowości" działania organów administracyjnych – niezałatwienia sprawy w terminie (por. R. Suwaj, Sądowa ochrona przed bezczynnością administracji publicznej, Warszawa 2014, s. 57). Potwierdza to definicja legalna "bezczynności" wprowadzona do k.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1" (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). W tym ujęciu dochowanie przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, względnie jego sukcesywne przedłużanie z zachowaniem aktów staranności przewidzianych w art. 36 k.p.a. wyklucza możliwość skutecznego postawienia organowi zarzutu bezczynności. Natomiast pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużych odstępach czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (zob. art. 37 § 1 kpa; por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2018 r., II OSK 349/18 oraz z dnia 1 lutego 2019 r., II OSK 2931/18 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie "CBOSA"; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 6 wyd., Warszawa 2019, str. 91). Potwierdza to definicja legalna "przewlekłości" wprowadzona do k.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Kierując się powyższym, Sąd uznał, że organ nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności, jak również przewlekłości w prowadzeniu postępowania. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia. Z punktu widzenia sprawności postępowania znacząca jest zasada szybkości postępowania wyrażona w art. 12 k.p.a.. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Przepis artykułu 35 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Powyższe oznacza, że co do zasady postępowanie administracyjne powinno zostać zakończone tak szybko jak tylko jest to możliwe, z zastrzeżeniem, iż w sprawie wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno to nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, zaś w sprawie szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podać przyczyny zwłoki, wskazać nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczyć o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Odnosząc się do kwestii bezczynności organu w niniejszej sprawie podkreślić w tym miejscu należy, iż sądowa ocena stanu bezczynności ogranicza się do ustalenia, że sprawy nie załatwiono w terminie ustawowym (wynikającym z art. 35 k.p.a. lub przepisów szczególnych) albo wyznaczonym przez organ (zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.). Bieg któregokolwiek z wymienionych terminów chroni organ przed zarzutem bezczynności. Oznacza to, że obecnie, dla stwierdzenia bezczynności konieczne jest wykazanie, że organ bądź to nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., bądź też zaniechał powiadomienia strony o nowym terminie załatwienia sprawy, względnie nie rozstrzygnął jej w terminie przewidzianym w art. 36 § 1 k.p.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż organ w terminie do załatwienia sprawy wynikającym z art. 35 k.p.a. (tj. w terminie miesiąca od zwrotu akt co miało miejsce 22 lutego 2021 r. k. [...] akt) zawiadomił stronę (pismo z dnia 17 marca 2021 r. ) o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin zakreślając go jako 30 dni po terminie przekazania przez Inwestora oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. W tym miejscu należy wskazać, iż organ termin ten nie wyznaczył w sposób całkowicie abstrakcyjny, ponieważ w zawiadomieniu z dnia 17 marca 2021 r. PINB jednoznacznie wskazał, że zobowiązał Inwestorów do przedłożenia ww. oświadczenia do dnia 16 kwietnia 2021 r. Tym samym maksymalny termin do załatwienia sprawy wyznaczony przez organ wynosił 30 dni liczony od dnia 16 kwietnia 2021 r. chyba, że w terminie wcześniejszym strona przedłoży stosowne oświadczenie. Z tych też względów nie można uznać, iż na dzień wnoszenia skargi PINB pozostawał w zarzucanej mu bezczynności. Podkreślić należy, iż Inwestor na dzień wnoszenia skargi nie przedłożył jeszcze stosownego oświadczenia, a termin do jego przedłożenia jeszcze nie upłynął, to tym samym przy tak zakreślonym terminie załatwienia sprawy nie można uznać, iż organ pozostaje w bezczynności. Natomiast sama kwestia zbyt odległego i tak zakreślonego terminu nie ma znaczenia przy bezczynności, ponieważ kwestia ta jest brana pod uwagę przy skardze na przewlekłe prowadzenie postępowania. Na marginesie Sąd wskazuje, iż wobec ponownego wezwania Inwestora o przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane (pismo z dnia 16 kwietnia 2021 r. k. [...] akt) pismem z dnia 16 kwietnia 2021 r. zawiadomił strony o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin zakreślając go jako 30 dni po terminie przekazania przez Inwestora oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane wskazując jednocześnie, iż Inwestor obowiązany jest przedłożyć oświadczenie do dnia 14 maja 2021 r. Tym samym również na dzień przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie upłynął jeszcze termin do jej załatwienia. Odnosząc się natomiast do zarzucanej PINB przewlekłości w prowadzeniu postępowania wskazać należy, iż skarga w tym zakresie również nie zasługiwała na uwzględnienie. W tym miejscu podkreślić należy, iż pojęcie "przewlekłości postępowania" odnosi się do sposobu prowadzenia postępowania. Postępowaniem prowadzonym przewlekle będzie zatem postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Chodzi zatem o sytuację, gdy organowi można zarzucić niepodejmowanie żadnych czynności w toku załatwiania sprawy przy braku uzasadnienia dla takiej bierności albo występowanie pomiędzy poszczególnymi czynnościami nadmiernie dużych okresów bezczynności czy też podejmowanie działań pozornych, nie zmierzających do załatwienia sprawy w najkrótszym z możliwych terminów, wyznaczenie zbyt odległych terminów załatwienia sprawy z uwzględnieniem okoliczności, które nie powinny być brane pod uwagę. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, mając na uwadze, iż przedmiotem skargi jest działanie PINB po zwrocie mu przez WWINB akt postępowania zauważyć należy, iż akta te zostały zwrócone do organu w dniu 22 lutego 2021 r. (prezentata PINB na piśmie WWINB z dnia 17 lutego 2021 r., k. [...] akt). W dniu 25 lutego 2021 r. do PINB wpłynęło pismo Inwestora o wydłużenie terminu do przedłożenia dokumentów dotyczących działki na [...] z uwagi na toczące się negocjacje w sprawie sprzedaży tej nieruchomości. Na dowód czego strona przedłożyła umowę mediacyjną. W dniu 8 marca 2021 r. PINB wezwał inwestorów do przedłożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zakreślając im termin do dnia 15 marca 2021 r. W dniu 15 marca 2021 r. Inwestorzy ponownie zwrócili się o przedłużenie terminu do przedłożenia dokumentów. Pismem z dnia 17 marca 2021 r., a więc niespełna dwa dni od otrzymania korespondencji, PINB ponownie wezwał Inwestorów do przedłożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zakreślając termin do dnia 16 kwietnia 2021 r. Ponadto PINB pismem z dnia 18 marca 2021 r. zwrócił się do Sądu Rejonowego w K. o udzielenie informacji na jakim etapie jest postępowanie mediacyjne. Pismem z dnia 25 marca 2021 r. Sąd Rejonowy poinformował organ, iż Sąd wyznaczył stronom nieprzekraczalny termin do przeprowadzenia mediacji do dnia 31 marca 2021 r. Pismem z dnia 16 kwietnia 2021 r. Inwestor ponowienie zwrócił się do PINB o przedłużenie terminu do przedłożenia dokumentów wskazując, iż z uwagi na COVID-19 wyznaczone na dzień 31 marca 2021 r. mediacje nie odbyły się. Pismem z dnia 16 kwietnia 2021 r., a więc tego samego dnia w którym otrzymał pismo inwestora, organ ponownie wezwał inwestora do przedłożenia oświadczenie prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zakreślając termin do dnia 14 maja 2021 r. Z powyższego jednoznacznie wynika, że organ czynności dowodowe w sprawie podejmował szybko i sprawnie nie tylko korespondując z Inwestorem ale również weryfikując stanowisko Inwestora, co do toczącego się postępowania mediacyjnego, w Sądzie Rejonowym w K.. W tym miejscu wskazać należy, iż art. 35 § 5 k.p.a. przewiduje, że do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. W tym miejscu wskazać należy, iż opóźnienia powstałe z przyczyn niezależnych od organu, których nie wlicza się do terminów załatwiania spraw, to opóźnienia inne niż powstałe z winy strony, spowodowane działaniem czynników, na które organ nie miał wpływu (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2017r. II OSK 521/16 czy WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2015r. sygn. akt IV SA/Wa 2185/14, CBOSA) Z powyższych względów okresów oczekiwania na nadesłanie przez Inwestora stosowanego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nie wlicza się do terminów załatwienia sprawy. W tym miejscu wskazać należy, iż kilkukrotne wyzywanie Inwestora o przedłożenie stosownego oświadczenia jak również wyznaczanie mu miesięcznego terminu do wykonania tego obowiązku w ocenie Sądu, przy uwzględnieniu okoliczności niniejszej sprawy, a w szczególności faktu toczącego się postępowania mediacyjnego w sprawie wykupu nieruchomości na której zlokalizowany jest obiekt będący przedmiotem oceny organu, nie wskazuje na niecelowość działania. Zgodzić należy się z organem, iż pozyskanie ww. dokumentu pozwoli organowi na wydanie stosownego rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż od wyniku toczącego się postępowania mediacyjnego, które zgodnie z oświadczeniem Inwestora nie może się zakończyć z uwagi na epidemię, uzależniona jest możliwość złożenia stosownego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wobec powyższego organ mając powyższe na uwadze zasadnie wyznacza dłuższe terminy na przedłożenie stosownego oświadczenia przy czym nie wyznacza ich w taki sposób aby całkowicie zignorować fakt obowiązujących go terminów załatwienia sprawy tj. nie wyznacza np. 6 miesięcznego terminu do przedłożenia dokumentów. Wyznaczony miesięczny termin do przedłożenia stosownego oświadczenia z jednej strony daje Inwestorowi dość długi termin na podjęcie działań, z drugiej zaś strony nie jest na tyle odległy aby uznać, że Inwestor nie był obowiązany do podjęcia natychmiastowych działań. Ponadto w niniejszej sprawie należy pamiętać, iż pierwsze wezwanie do przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 8 marca 2021 r., a wyznaczające termin do dnia 15 marca 2021 r., zostało odebrane przez Inwestora dnia 10 marca 2021 r. Tym samym nawet ewentualne kolejne wezwanie Inwestorów do przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z uwzględnieniem zbyt krótkiego terminu do uzupełnienia braków można by uznać za uzasadnione. Z powyższych względów, w ocenie Sądu działania podejmowane przez organ są podejmowanie sprawienie i niewątpliwie służą załatwieniu sprawy. Z tych tez względów nie można uznać, iż na dzień wnoszenia skargi organ pozostawał w zarzucanej bezczynności czy też prowadził postępowania przewlekle. Odnosząc się natomiast do argumentacji Skarżącego o konieczności zawieszenia postępowania wskazać należy, iż na dzień wnoszenia skargi organ mógł oczekiwać, iż w terminie wyznaczonym tj. do dnia 16 kwietnia 2021 r. strona przedłoży stosowne oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w szczególności uwzględniając odpowiedź z Sądu Rejonowego w K., iż ten wyznaczył stronom nieprzekraczalny termin do przeprowadzenia mediacji do dnia 31 marca 2021 r. Tym samym zawieszenie postępowania na dzień wnoszenia skargi mogłoby się okazać niecelowe z perspektywy możliwości załatwienia sprawy. Ponadto wskazać należy, iż nie ma przeszkód aby to strona wystąpiła ze stosownym wnioskiem o zawieszenie postępowania. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.