II SAB/Po 86/13

Dnia 5 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prokuratora Rejonowego w K. do rozpoznania w terminie 1 (jednego) miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.): - wniosku A. B. z dnia (...) r. o udostępnienie mu informacji czy prowadzone w Prokuraturze Rejonowej w K. postępowanie sygn. (...) objęte było nadzorem Prokuratury Okręgowej w K., – wniosków A. B. z (...) i (...) r. o udostępnienie mu informacji publicznej w postaci kopii nieznajdujących się w aktach głównych i podręcznych sprawy sygn. (...) dokumentów z korespondencji prowadzonej pomiędzy Komendą Wojewódzką Policji w P., a Prokuraturą Rejonową w K., dotyczącej prowadzonego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w P. postępowania skargowego ze skargi A. B. na działania funkcjonariuszy Policji, II. stwierdza, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, III. zasądza od Skarbu Państwa – Prokuratora Rejonowego w K. na rzecz skarżącego kwotę (...) zł (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania, IV. w pozostałym zakresie skargę oddala. Wnioskiem z dnia (...) marca 2013 r. A. B., powołując się na art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.; zwanej w dalszej części również: "u.d.i.p."), zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w K. o udostępnienie informacji w zakresie nieprawidłowości pracy policji podczas sporządzania i przekazywania dokumentacji oraz zatajania i poświadczania nieprawdy w prowadzonych postępowaniach, wskazując przy tym na postępowanie, które zostało zarejestrowane pod sygn. (...). Wnioskodawca wniósł o przekazanie następujących pism: 1. pisma Prokuratury Okręgowej zlecającej prowadzenie postępowania sprawy (...) do Prokuratury Rejonowej w K., 2. pisma Komendy Wojewódzkiej Policji w P. skierowanego do Prokuratury Rejonowej w K., 3. pisma Prokuratury Rejonowej w K. skierowanego do Komendy Wojewódzkiej Policji w P. informującego o przekazaniu postępowania do Prokuratury Okręgowej w K., 4. pisma Prokuratury Rejonowej w K. przekazującego prowadzenie postępowania (...) do Prokuratury Okręgowej w K., 5. pisma Prokuratury Okręgowej po zakończeniu postępowania i rozstrzygnięciu sprawy (...), 6. pisma Prokuratury Rejonowej w K. przesłanego do Komendy Wojewódzkiej Policji w P. po zakończeniu postępowania sprawy (...). Zdaniem Wnioskodawcy powyższa dokumentacja została usunięta z akt sprawy (...) i nieujawniona. Wnioskodawca zwrócił się również, w związku z usunięciem dokumentacji z akt sprawy (...) oraz zaistniałymi nieprawidłowościami, o przekazanie stosownych wyjaśnień, jakie zostały poczynione przez Prokuraturę Okręgową w K. z Prokuraturą Rejonową w K., a także wzajemnej korespondencji. Jednocześnie, powołując się na art. 14 ust. 1 u.d.i.p., A. B. wniósł o przesłanie powyższych informacji pocztą, w formie wydruku kserokopii, na podany we wniosku adres. Zarządzeniem z dnia (...) marca 2013 r., sygn. akt (...), Prokuratura Rejonowa w K., po zapoznaniu się z wnioskiem A. B. z dnia (...) marca 2013 r. oraz aktami sprawy (...), działając na podstawie art. 4 ust. 3 w zw. z art. 10 i art. 12 ust. 2 oraz art. 14 ust. 1 u.d.i.p., uwzględniła wniosek o sporządzenie i wydanie kserokopii z akt sprawy (...) w postaci k. 1, 13, 14, 76 oraz 83 akt podręcznych, po usunięciu danych zawierających dane osobowe w myśl ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.; zwanej w dalszej części również: "u.o.d.o."). W motywach powyższego rozstrzygnięcia zostało wskazane, że Prokuratura Rejonowa w K. nadzorowała postępowanie (...), zaś po zapoznaniu się z wnioskiem z dnia (...) marca 2013 r. należało stwierdzić, że wniosek ten powinien zostać rozpatrzony na podstawie przepisów u.d.i.p., jako że postępowanie (...) zostało już prawomocnie zakończone, a przepis art. 156 § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 z późn. zm.; zwanej w dalszej części również: "K.p.k.") znajduje zastosowanie tylko do postępowania przygotowawczego znajdującego się w toku. O treści powyższego zarządzenia powiadomiono A. B. pouczając go, że w celu otrzymania kserokopii z akt sprawy należy uiścić opłatę w kwocie 6 lub 36 zł (to jest. 1 lub 6 zł za stronę), przelewem na konto Prokuratury Okręgowej w K., nadto A. B. został poinformowany o konieczności przedstawienia stosownego dowodu wpłaty w celu otrzymania kserokopii z akt sprawy. Pismem z dnia (...) marca 2013 r., w uzupełnieniu odpowiedzi z dnia (...) marca 2013 r., Prokuratura Rejonowa w K. poinformowała Wnioskodawcę, że w aktach podręcznych postępowania (...) brak jest jakiejkolwiek korespondencji pomiędzy Komendą Wojewódzką Policji w P., a Prokuraturą Rejonową w K., dlatego też brak jest możliwości udostępnienia takiej dokumentacji. Pozostałe pisma, o których kserokopie wnosi A. B., w postaci korespondencji pomiędzy Prokuraturą Okręgową w K., a Prokuratorem Rejonowym w K. zostaną Wnioskodawcy udostępnione po dokonaniu opłaty zgodnie z treścią ww. pisma z dnia (...) marca 2013 r. Wnioskodawca uiścił żądaną opłatę (...) marca 2013 r. W tym samym dniu pokwitował również w Prokuraturze Rejonowej w K. odbiór dokumentów. Wnioskiem z dnia (...) marca 2013 r. A. B. zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w K. o udzieleniu mu wglądu w akta sprawy (...). W odpowiedzi został poinformowany, że aktualnie nie ma możliwości zapoznania się z aktami sprawy sygn. (...) w siedzibie Prokuratury, ponieważ znajdują się one w Sądzie Okręgowym w K. i nie zostały jeszcze zwrócone. Wnioskiem datowanym na (...) marca 2013 r. (złożonym w Prokuraturze Rejonowej w K. (...) kwietnia 2013 r.) A. B., powołując się na przepisy Konstytucji RP oraz u.d.i.p., zwrócił się do Prokuratora Rejonowego w K. o udzielenie informacji: 1. Na czym opierała się Prokuratura Okręgowa po przyjęciu formalnych zeznań do protokołu w K. dnia (...) lutego 2012 r. zlecając w dniu (...) lutego 2012 r. kontynuowanie postępowania sprawy (...) do Koła. Dlaczego taka dokumentacja została z akt usunięta i ukryta? 2. Czy Prokuratura Okręgowa miała nadzór nad postępowaniem (...) w K.? 3. Dlaczego zostały pominięte i umyślnie ukryte w postanowieniu prokuratury nieprawidłowości pracy policji i dokumentacja, nie ujęto w postanowieniu prokuratury sprawy (...). Prokurator został w dniu (...) lutego 2012 r. poinformowany o nieprawidłowościach w piśmie, na które to pismo nie udzielił odpowiedzi. W dniu (...) lutego 2012 r. otrzymał sfałszowaną dokumentację policyjną, pisma policji gdzie w dokumentacji urzędowej policja potwierdza ukrycie notatek urzędowych z interwencji, 4. Dlaczego w postanowieniu Prokuratury z dnia (...) marca 2012 r. opisano notatkę z dnia (...) marca 2007 r.? Notatka ta jest nadal ukrywana przez policję, a dowodem są wykazy spraw. 5. W piśmie z dnia (...) kwietnia 2012 r. Pan, jako szef Prokuratury poświadczył nieprawdę poprzez zatajenie faktów informując Sąd, że w dniu przesłuchania, tj. (...) lutego 2012 r., odniósł się do wszystkich faktów i załączonej dokumentacji. Natomiast w dniu (...) lutego 2012 r. Prokuratura Okręgowa zleciła prowadzenie postępowania sprawy (...) do Prokuratury w K. Taką dokumentację usunięto z akt sprawy? 6. Jakie zostały poczynione wyjaśnienia dotyczące funkcjonariuszy policji, poświadczania nieprawdy, podmiany notatek, ukrywania i sfałszowania dokumentacji w dniu (...) grudnia 2011 r. 7. Pan jako Prokurator Rejonowy nadzorował prowadzone postępowanie sprawy (...), dlaczego nie zwrócił się do policji o dokumentacje, która była ujęta w wykazie z dnia (...) lutego 2011 r. i nie została przekazana do postępowania. Policjant zasłaniał się brakiem pamięci podczas zeznań do protokołu. Kto taki protokół policjanta, jako dowód w sprawie, podmienił w aktach, aby był nieczytelny do sprawy (...), 8. Jakie wyjaśnienia poczyniła Prokuratura z powodu braku dokumentacji w aktach sprawy. Czy Sąd informował Prokuraturę o odroczeniu zażalenia, niezgodności i braku dokumentacji w aktach sprawy (...). Czy Sąd zwrócił się o uzupełnienie akt sprawy do Prokuratury, 9. Dlaczego Pan jako szef Prokuratury informował osobę pokrzywdzoną w dokumentacji urzędowej, że przysługuje prawo zaznajomienia z aktami sprawy, nawet (...). Były to pisma z dnia (...) kwietnia 2012 r., (...) lipca 2012 r. oraz (...) lipca 2012 r. Natomiast do wglądu w Prokuraturze kilkukrotnie udostępniano tylko akta spreparowane, 10. w związku z kierowanym pismem Prokuratury Okręgowej z dnia (...) grudnia 2012 r. do Prokuratury Rejonowej w K., dotyczyło to złożonego wniosku o wznowienie postępowań spraw (...) i (...). Czy Prokuratorowi o tym piśmie wiadomo? Jakie właściwe rozpoznanie, dotyczące sprawy (...)o odmowie wszczęcia śledztwa przez asesora A. C. przeciwko notariuszowi, zostało podjęte. Notariusz jako funkcjonariusz publiczny dnia (...) kwietnia 2011 r. sporządził akt notarialny bez wiedzy i zgody drugiej osoby pozbawiając w ten sposób drugiej osoby dorobku życia. Była to własność ustawowo gwarantowana prawem Konstytucyjnym RP i przepisami prawa Kodeksu Rodzinnego. Osoby potwierdzają, że notariusz nie żądał żadnej dokumentacji. Czy takie działanie notariusza według obowiązujących przepisów prawa jest zgodne i nie nosi to znamion popełnionego przestępstwa. Czy decyzja asesora o odmowie wszczęcia śledztwa była uzasadniona, a L. P. taką decyzję asesora i notariusza popiera i podtrzymuje? 11. Czy dokumentacja dotycząca sprawy (...) powinna znajdować się w aktach czy być ukrywana. Ujawnione dokumentacje nie są robocze czy instruktarzowe, są to dokumenty urzędowe dotyczące sprawy (...), natomiast zdaniem Wnioskodawcy umyślnie zostały usunięte i kryte. A. B. zwrócił się przy tym o wyjaśnienie i udzielenie informacji, kto taką dokumentacje ukrywał i nie załączył do akt, 12. Dlaczego w Prokuraturze Rejonowej w K. nie udziela się informacji ustnie i pisemnie do meritum sprawy, uchylając się tylko od odpowiedzi i wyjaśnień. W tym samum piśmie A. B. powołując się na art. 14 ust. 1 u.d.i.p., wniósł o udzielenie informacji pisemnej na każde z pytań w sposób i formie określonej jak we wniosku oraz przesłanie udzielonej informacji na adres podany we wniosku. O udzielenie informacji poprosił Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. L. P. Pismem z dnia (...) kwietnia 2013 r. znak: (...) Prokurator Rejonowy w K. udzielając odpowiedzi na powyższy wniosek poinformował A. B., że na wszystkie poruszone w nich kwestie dotyczące postępowań sygn. (...), (...), (...) i (...) udzielono już odpowiedzi w dotychczasowej, prowadzonej z nim korespondencji. Nadto organ podniósł, iż poruszone w piśmie złożonym (...) kwietnia 2013 r. zagadnienia, jak i forma ich przedstawienia, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Niedatowanym pismem złożonym w Prokuraturze Rejonowej w K. w dniu (...) kwietnia 2013 r. A. B. zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w K. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dokumentacji dotyczącej akt sprawy (...) – postępowania prowadzonego przeciwko funkcjonariuszom policji z art. 231 § 1 k.k., w tym w szczególności 1. pisma Komendy Wojewódzkiej Policji w P. kierowane do Prokuratury Rejonowej w K., 2. pisma Prokuratury Rejonowej w K. kierowane do Komendy Wojewódzkiej Policji w P., 3. decyzji Prokuratury z uzasadnieniem skierowanej do Komendy Wojewódzkiej Policji w P. po zakończeniu prowadzonego postępowania w sprawie (...), 4. pisma Sądu Rejonowego w K. skierowane do Prokuratury Rejonowej w K. Informujące o niezgodności i braku dokumentacji w aktach sprawy (...). Dotyczyło to odroczenia rozpoznania zażalenia przez Sąd Rejonowy w dniu (...) lipca 2012 r., 5. pisma Prokuratury Rejonowej w K. udzielające odpowiedzi do Sądu na ww. pismo, 6. pisma Prokuratury z potwierdzeniem, że akta sprawy (...) zostały przekazane w dniu (...) lutego 2013 r. do Sądu Okręgowego w K. i na dzień (...) marca 2013 r. ww. akta nadal znajdowały się w Sądzie Okręgowym w K., 7. protokołów funkcjonariuszy policji dotyczące wyjaśnień poświadczania nieprawdy, zatajania prawdy, ukrywania notatek policyjnych, podmiany i sfałszowania dokumentacji urzędowej w dniu (...) grudnia 2011 r. Nadto A. B. wniósł o osobiste zapoznanie się w Prokuraturze z uzupełnionymi i brakującymi notatkami policji. Uzasadniając swój wniosek A. B. podniósł, że dokumentacja wskazana do pkt 7 wniosku istnieje, ponieważ ujawnione okoliczności potwierdzają prowadzone postępowanie, zlecone przez Prokuraturę Okręgową w K. do Prokuratury Rejonowej w K. dnia (...) lutego 2012 r. Taka dokumentacja została również potwierdzona w Prokuraturze na polecenie Prokuratora L. P. w dniu (...) lipca 2012 r. Dotyczyło to nieprawidłowości pracy policji przy sprawach (...) , (...),(...) oraz (...). W dalszej części wniosku A. B. wskazał, że w dniu (...) marca 2013 r. nie otrzymał pełnej wnioskowanej dokumentacji, na podstawie wniosku z dnia (...) marca 2013 r. Nie został również poinformowany o braku wnioskowanej dokumentacji w decyzji z dnia (...) marca 2013 r. Taki obowiązek zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. spoczywał na organie Prokuratury Rejonowej w K. Dnia (...) marca 2013 r. w Prokuraturze asesor A. C. wraz z Prokuratorem K. stanowczo zaprzeczali aby istniała wzajemna korespondencja Komendy Wojewódzkiej Policji w P. z Prokuraturą Rejonową w K., dotycząca akt sprawy (...). W ocenie wnioskodawcy taka dokumentacja jednakże istnieje. Wnioskodawca jednocześnie poprosił aby nie informować go o tym, że dokumentacji nie ma w aktach lub że są akta podręczne, bowiem takie informacje uważa on za zbędne. Oczekuje natomiast dokumentacji zgodnie z kierowanym wnioskiem z dnia (...) kwietnia 2013 r. i u.d.i.p. Powołując się na art. 14 ust. 1 u.d.i.p. i wniósł o przesłanie powyższych informacji pocztą, w formie wydruku kserokopii, na wskazany we wniosku adres. Zwrócił się także o informację, jakiej ma dokonać opłaty w celu otrzymania wnioskowanej dokumentacji. Pismem z dnia (...) kwietnia 2013 r., znak: (...), Prokurator Rejonowy w K. w odpowiedzi na wniosek z dnia (...) kwietnia 2013 r. poinformowała A. B. w odpowiedzi na powyższy wniosek, że pism o które zwraca się w punktach 1, 2, 3, 4 i 5 przywołanego wniosku akta główne oraz podręczne postępowania sygn. (...) nigdy nie zawierały, a co za tym idzie Prokuratura Rejonowa w K. nie jest w ich posiadaniu. W zakresie punktu 6 poinformowano Wnioskodawcę, że w celu uzyskania kserokopii pisma przekazującego akta główne postępowania sygn. (...) do Sądu Okręgowego w K. należy dostarczyć do Prokuratury Rejonowej w K. dowód wpłaty kwoty 1,00 zł na konto Prokuratury Okręgowej w K.. Dodatkowo poinformowano Wnioskodawcę, że akta główne zostały przesłane do Sądu Okręgowego w K. w dniu (...) stycznia 2013 r., a nie w dniu (...) lutego 2013 r. - jak omyłkowo wskazano w rozmowie przeprowadzonej w dniu (...) marca 2013 r., oraz że od dnia przekazania nadal pozostają one w dyspozycji tegoż Sądu. Odnosząc się do pkt 7 i 8 wniosku złożonego w dniu (...) kwietnia 2013 r. Prokurator Rejonowy w K. wskazał, że zapoznanie się z aktami głównymi postępowania sygn. (...), jak i uzyskanie kserokopii zawartej w nich dokumentacji, będzie możliwe po zwróceniu przedmiotowych akt przez Sąd Okręgowy w K. w siedzibie Prokuratury w dniach oraz godzinach jej urzędowania. O zwróceniu akt Wnioskodawca zostanie niezwłocznie poinformowany odrębnym pismem. Kolejnym wnioskiem z dnia (...) maja 2013 r. A. B., powołując się na u.d.i.p., zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w K. o udostępnienie informacji poprzez udzielenie mu wglądu do akt podręcznych sprawy sygn. (...) umorzonego postępowania karnego z dnia (...) marca 2012 r. przeciwko funkcjonariuszom policji. Nadto wniósł o otrzymanie kopii i zapoznanie się z dokumentacją podjętych działań przez prokuraturę w zakresie wyjaśnień poświadczania nieprawdy, zatajania prawdy, ukrywania notatek policyjnych i spreparowania dokumentacji urzędowej w dniu (...) grudnia 2011 r. przez funkcjonariuszy policji, otrzymanie kopii dokumentacji złożonej i przekazanej skargi z Komendy Wojewódzkiej Policji w P. do Prokuratury Rejonowej w K. i wzajemnej korespondencji z Komendy Wojewódzkiej Policji w P. W swoim wniosku A. B. podkreślił, że akta główne sygn. (...) ww. dokumentacji nie posiadają. Jako sposób udostępnienia informacji Wnioskodawca wskazał zapoznanie się w urzędzie i otrzymanie wybranych kopii dokumentacji z ww. akt. Zarządzeniem z dnia (...) maja 2013 r., znak: (...) prokurator Prokuratury Rejonowej w K. S. N., po zapoznaniu się z wnioskiem A. B. z dnia (...) maja 2013 r. oraz aktami sprawy (...), działając na podstawie art. 4 ust. 3 w zw. z art. 10 i art. 12 ust. 2 oraz art. 14 ust. 1 u.d.i.p., uwzględnił wniosek o wgląd do akt podręcznych oraz o sporządzenie kserokopii z akt sprawy (...) w postaci kart: 19, 20, 21, 23, 25, 26, 37, 38, 40, 48, 49, 50, 60, 66, 68, 71, 74, 85, 88, 104. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podano, iż Prokuratura Rejonowa w K. nadzorowała postępowanie (...). Po zapoznaniu się z wnioskiem z dnia (...) maja 2013 r. stwierdzono, że wniosek ten winien być rozpatrzony na podstawie przepisów u.d.i.p., jako że postępowanie (...) zostało prawomocnie zakończone, a przepis art. 156 § 5 K.p.k. znajduje zastosowanie tylko do postępowania przygotowawczego znajdującego się w toku. Jednocześnie zawiadomiono wnioskodawcę, iż w celu otrzymania kserokopii z akt sprawy należy uiścić opłatę w kwocie 21,00 zł, przelewem na konto Prokuratury Okręgowej w K. Dnia (...) maja 2013 r. A. B. uiścił żądaną opłatę. Tego samego dnia pokwitował również na swoim wniosku z dnia (...) maja 2013 r. odbiór wskazanych powyżej kserokopii kart z akt sprawy. W dniu (...) maja 2013 r. A. B. sporządził również wniosek o usunięcie naruszenia prawa zaadresowany do Prokuratora Rejonowego w K.. Powołując się na art. 13 ust. 1 u.d.i.p. A. B. wniósł o usunięcie naruszenia prawa do jakiego dojść miało w odpowiedzi udzielonej mu na wniosek z dnia (...) marca 2013 r. A. B. podniósł wskazał, iż w otrzymanym piśmie z dnia (...) kwietnia 2013 r. nie otrzymał odpowiedzi na żadne z 12 pytań zawartych w tym wniosku. Pytania dotyczyły tylko i wyłącznie wykonywanych obowiązków i realizacji zadań służbowych przez władze publiczne, w jakim to określeniu mieści się organ prokuratury. Udzielona odpowiedź powinna być adekwatna do zadanych pytań, co ustawodawca określił w przywołanych przepisach u.d.i.p. W udzielonej odpowiedzi z dnia (...) kwietnia 2013 r., jako dokumencie urzędowym poświadczono nieprawdę, iż na wszystkie poruszone kwestie udzielono Wnioskodawcy odpowiedzi w dotychczasowej korespondencji. A. B. wniósł przy tym o wykazanie i podanie dat tej korespondencji. Jednocześnie wniósł o udzielenie odpowiedzi na wniosek podany na wstępie tegoż pisma. Pismem z dnia (...) maja 2013 r. A. B., powołując się na u.d.i.p., ponownie zwrócił się do Prokuratora Rejonowego w K. o udostępnienie informacji publicznej. Określając o jakie informacje się zwraca A. B. wskazał na wstępie, że Prokuratura Rejonowa w K. z Prokuraturą Okręgową w K. prowadziła postępowanie z art. 231 § 1 K.k. przeciwko funkcjonariuszom policji w sprawie nieprawidłowości podczas sporządzania i przekazywania dokumentacji, zatajania prawdy i poświadczania nieprawdy. Prokuratura Okręgowa w K. zleciła kontynuowanie postępowania do Koła i sprawę zarejestrowano pod sygn. (...). Postępowanie dotyczyło skargi złożonej w Komendzie Głównej Policji w Warszawie, skarga została przekazana z Komendy Wojewódzkiej Policji w P. do Prokuratury Rejonowej w K.. Wnioskodawca podkreślił, że policja w dokumentacji urzędowej z dnia 18 czerwca 2011 r. potwierdza swoje nieprawidłowości, jak również w piśmie z dnia 10 sierpnia 2011 r. potwierdza ukrycie dokumentacji. Ukrywanie dokumentacji przez policję potwierdzają wykazy spraw z dnia (...) lutego 2011 r. i (...) grudnia 2011 r., jak również podmianę ukrytych notatek urzędowych, spreparowania dokumentacji urzędowej dnia (...) grudnia 2011 r. i nie wykazanie w wykazie z dnia (...) grudnia 2011 r. Dalej wnioskodawca wskazał, że w związku z tym, że akta główne sprawy (...) nie posiadają dokumentacji złożonej skargi i wyjaśnień prowadzonego postępowania wnioskiem z dnia (...) maja 2013 r. zwrócił o wgląd do akt podręcznych sprawy (...). Stwierdził dalej, iż także akta główne i podręczne nie posiadają złożonej skargi, jak i przekazanej dokumentacji Komendy Wojewódzkiej Policji w P. do Prokuratury Rejonowej w K. W związku powyższym zażądał udzielenia informacji: 1. którego dnia Komenda Wojewódzka Policji w P. przekazała złożoną skargę do Prokuratury w K., 2. którego dnia zostało przesłane postanowienie Prokuratury Rejonowej w K. o odmowie wszczęcia śledztwa do Komendy Wojewódzkiej Policji w P., 3. akta podręczne i główne nie posiadają dokumentacji prowadzonego postępowania, wyjaśnień poświadczenia nieprawdy, zatajania prawdy, ukrytych i uzupełnionych notatek, jak i wyjaśnień spreparowania dokumentacji przez policje w dniu (...) listopada 2011 r., 4. kiedy można zapoznać się z aktami właściwymi prowadzonego postępowania, dokumentacją złożonej skargi i poczynionymi wyjaśnieniami przez prokuraturę w sprawie nieprawidłowości pracy funkcjonariuszy policji, 5. dlaczego dokumentacja złożonej skargi i prowadzonego postępowania nie znajduje się w aktach sprawy tylko została ukryta, 6. jakie wyjaśnienia poczynił Prokurator Rejonowy, w związku z ukrywaniem dokumentacji w prokuraturze i poświadczeniem nieprawdy w postanowieniu prokuratury z dnia (...) marca 2012 r. o czym był kilkukrotnie informowany. Jako sposób udostępnienia żądanych informacji A. B. wskazał udzielenie mu odpowiedzi pisemnej na wskazany przez niego adres. Pismem z dnia (...) maja 2013 r., znak: (...), (...) Prokurator Rejonowy w K. udzielił odpowiedzi na pismo z dnia (...) maja 2013 r. zatytułowane "Wniosek o usunięcie naruszenia prawa" oraz na pismo z dnia (...) maja 2013 r. i poinformował A. B., że w chwili obecnej brak jest możliwości udostępnienia mu akt głównych (...), albowiem akta te pozostają w dyspozycji Sądu Okręgowego w K. do sprawy o sygn. akt (...). W piśmie organu wskazano również, że Prokurator Rejonowy w K. może udzielić wnioskodawcy tylko takich informacji jakie znajdują się w aktach głównych i podręcznych sprawy (...), do których Wnioskodawca ma dostęp na podstawie u.d.i.p. Tylko informacje zawarte w tych aktach stanowią informację publiczną, którą należy udostępnić w oparciu o przepisy u.d.i.p. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 tej ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje prawo wglądu do dokumentów urzędowych. Zarządzeniem z dnia (...) maja 2013 r. udostępnione zostały Wnioskodawcy akta podręczne sprawy (...) i na mocy tego zarządzenia Wnioskodawca zapoznał się z tymi aktami. Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 2 Wnioskodawca może zapoznać się także z aktami głównymi sprawy (...), po ich uzyskaniu przez Prokuraturę z Sądu Okręgowego w K. – w tym celu należy złożyć stosowny wniosek. Pismem z dnia 10 czerwca 2013 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. polegającą na nieudzielaniu informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. do udzielenia informacji publicznej, w zakresie objętym wnioskami z dnia (...) marca 2013 r., (...) marca 2013 r., (...) kwietnia 2013 r., (...) maja 2013 r. oraz (...) maja 2013 r., w terminie czternastu dni od daty dostarczenia akt organowi, a także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. A. B. w uzasadnieniu wniesionej skargi przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Zaznaczył w szczególności, że w odpowiedzi na swój pierwszy wniosek otrzymał pismo z dnia (...) marca 2013 r., na skutek którego dokonał opłaty 36,00 zł i dnia (...) marca 2013 r. udał się do Prokuratury Rejonowej w K. po wnioskowaną dokumentację. W Prokuraturze okazało się jednak, że nie otrzyma pełnej żądanej dokumentacji. Zdaniem Skarżącego został on więc kłamliwie poinformowany w udzielonej odpowiedzi, z naruszeniem art. 13 ust. 2 u.d.i.p., która nie zawierała informacji o braku wnioskowanej dokumentacji. Skarżący poinformował, że Komenda Wojewódzka Policji w P. potwierdza przekazanie dokumentacji do Prokuratury Rejonowej w K. i takiej też dokumentacji zażądał. Skarżący nie zgodził się również z argumentacją przedstawioną w dalszych pismach Prokuratury. Przesłane mu ponowne pismo z dnia (...) marca 2013 r. miało na celu ukrycie powyższych uchybień Prokuratury i zawierało nieprawdziwą informację, jakoby Skarżący zwracał się o dokumentację z akt podręcznych. Skarżący zaprzeczył także aby w jakiekolwiek korespondencji otrzymał odpowiedź i wyjaśnienia na pytania, które zawarł we wniosku z dnia (...) marca 2013 r. Zdaniem Skarżącego pytania te dotyczyły faktów rozstrzygniętych przez władze publiczne spraw, zatem forma i wniosek były zgodne z u.d.i.p. Odmowa informacji zgodnie z art. 16 u.d.i.p. powinna natomiast nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Odnosząc się do odpowiedzi Prokuratury Rejonowej w K. z dnia (...) kwietnia 2013 r., iż nieprawdą jest aby zwracał się o dokumentację z akt głównych i podręcznych postępowania sygn. (...). Nieprawdą jest również, że Prokuratura nie posiada dokumentacji zawartej w pkt 1, 2, 3, 4, 5 wniosku z dnia (...) kwietnia 2013 r., bowiem dokumentację taką przekazała Komenda Wojewódzka Policji w P. do Prokuratury Rejonowej w K., która potwierdza nadto że było prowadzone postępowanie, jak i że dokumentacja znajduje się w Prokuraturze Rejonowej. Skarżący powołał się przy tym na pismo Komendy Głównej Policji z dnia (...) lutego 2012 r., pismo Komendy Wojewódzkiej Policji w P. z dnia (...) marca 2012 r., (...) kwietnia 2012 r. oraz (...) lipca 2012 r., a także pismo z dnia (...) stycznia 2012 r., odnośnie złożonej skargi i przekazanych załączników do Komendy Głównej Policji w P. Akta główne i podręczne takiej dokumentacji jednak nie zawierają. W piśmie Prokuratury Rejonowej z dnia (...) kwietnia 2013 r. zawarte jest także nieprawdziwe stwierdzenie, że z aktami głównymi sygn. (...) Skarżący będzie się mógł zapoznać i otrzymać z nich kserokopie dopiero po zwróceniu akt przez Sąd Okręgowy w K. Skarżący podkreślił, że dnia (...) marca 2013 r. oraz dnia (...) kwietnia 2013 r. z aktami, które miały podobno znajdować się w Sądzie Okręgowym, zapoznał się w Sądzie Apelacyjnym. Akta główne, odnosząc się do wniosku z dnia (...) kwietnia 2013 r., nie zawierają jednak żadnej dokumentacji, a zatem nie ma możliwości zapoznania się z nią i otrzymania kserokopii, o czym informuje Prokurator w piśmie z dnia (...) kwietnia 2013 r. Jako dowód Skarżący powołał się na pismo sporządzone w dniu (...) lipca 2012 r. z zawartością spisu 81 stron z akt sprawy w Sądzie Rejonowym w K., z czego wynika że akta (...) zgadzają się z pismem i zawartością numeracji kart, a zostało potwierdzone przez wizytatora Sędziego Sądu Apelacyjnego w Poznaniu dnia (...) kwietnia 2013 r. Pismo to, zdaniem Skarżącego, potwierdza że do Sądu Apelacyjnego, w celu weryfikacji akt zleconej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, zostały przekazane spreparowane akta sygn. (...). Akta sprawy nie posiadają dokumentacji prowadzonego postępowania, protokołów zeznań funkcjonariuszy policji, brakujących i uzupełnionych notatek policyjnych, wyjaśnień spreparowania dokumentacji urzędowej przez policję dnia (...) grudnia 2011 r., dokumentacji złożonej skargi wraz z załącznikami przekazanej do Prokuratury Rejonowej z Komendy Wielkopolskiej Policji w P., jak również udzielanych odpowiedzi przez Prokuraturę Rejonową do Komendy dotyczących prowadzonego postępowania. Reasumując Skarżący stwierdził, iż nie zwracał się o dokumentacje i wgląd do spreparowanych akt głównych i podręcznych, które udostępniła mu Prokuratura, lecz o akta i dokumentacje prowadzonego postępowania przeciwko funkcjonariuszom policji, które potwierdza Komenda Wojewódzka Policji w P. i materiał dowodowy. Prokuratura Rejonowa w K. w odpowiedzi na skargę, pismem z dnia 25 czerwca 2013 r., podniosła że zarzuty Skarżącego są bezpodstawne. Prokuratura stwierdziła w szczególności, że w każdym przypadku wystąpienia przez A. B. z wnioskiem żądane informacje były mu udzielane. Odmowa zaś udostępnienia akt (...) wynikała z faktu czasowego pozostawiania tychże do dyspozycji innego organu. Jak ustalono akta te w dniu (...) stycznia 2013 r. przesłano do Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Okręgowym w K., skąd przekazano je do Sądu Apelacyjnego, w dyspozycji którego do dnia dzisiejszego pozostają. Nieudostępnienie natomiast części rzekomo ukrytej dokumentacji nie znajduje potwierdzenia w faktach. Wszelkie bowiem wytworzone w ramach postępowania (...) dokumenty zostały załączone bądź to do jego akt podręcznych, bądź głównych. Tym samym, w opinii Prokuratury Rejonowej, rzeczone dokumenty nie mogły być przedmiotem informacji publicznej bowiem jako nieistniejące i nie będące w posiadaniu organu waloru informacji publicznej nie posiadały. Jako pozbawione charakteru informacji publicznej potraktowano zapytanie Skarżącego dotyczące np. "umyślnego ukrywania w postanowieniu prokuratury nieprawidłowości w policji". Tym samym wobec tego, że informacji tej nie potraktowano jako informacji publicznej nie wydano w tym zakresie żadnej decyzji administracyjnej. Prokuratura Rejonowa w K. zaznaczyła również, że wielokrotnie udzielano informacji Skarżącemu na podstawie u.d.i.p. W dniu (...) września 2009 r. skarżący złożył w tut. Sądzie pismo zatytułowane "Dowody uzupełniające", do którego dołączył kserokopie szeregu dokumentów z korespondencji prowadzonej z Komendą Główną Policji i Komedą Wojewódzką Policji w P., kserokopię pisma z dnia (...) lutego 2012 r., sygn. (...) skierowanego przez Komedę Wojewódzką Policji w P. do Prokuratora Rejonowego w K., kserokopię pisma Prokuratora Rejonowego w K. z dnia (...) lutego 2012 r. skierowanego do Komedy Wojewódzkiej Policji w P. oznaczonego sygnaturą prokuratorską (...) i określonego jako dotyczące sprawy (...), kserokopię postanowienia o odmownie wszczęcia śledztwa w sprawie (...), kserokopię pism z dnia (...) marca 2013 r., (...) kwietnia 2013 r. i (...) sierpnia 2013 r. skierowanych do skarżącego z Prokuratury Rejonowej w K., kserokopię pisma Prokuratury Okręgowej w K. z dnia (...) marca 2013 r., sygn. (...)skierowanego do Prokuratora Rejonowego w K., kserokopię protokołu posiedzenia Sądu Rejonowego w K. z dnia (...) lipca 2012 r., kserokopię notatki służbowej asesor A. C. z dnia (...) grudnia 2012 r., kserokopię pisma z Prokuratury Okręgowej w K. do Prokuratury Apelacyjnej z dnia (...) lutego 2012 r., kserokopię pisma z Prokuratury Apelacyjnej z dnia (...) stycznia 2013 r., kserokopie swoich wniosków o udostępnienie informacji publicznej skierowanych do Prokuratury Rejonowej w K. w dniach (...) lipca 2013 r. i (...) sierpnia 2013 r. oraz płytę CD z nagraniem rozmowy przeprowadzonej w Prokuraturze Rejonowej w K. w dniu (...) marca 2013 r. Obecny na rozprawie skarżący wnosił i wywodził jak w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się jedynie częściowo zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ administracji (względnie inny podmiot zobowiązany do określonego działania) miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem Kodeks nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wprawdzie art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro ustawa nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. I OSK 601/05, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uznając, że niniejsza skarga jest dopuszczalna, stwierdzić należy, iż przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie jest ocena czy Prokurator Rejowy w K. pozostawał w bezczynności w związku z wnioskami skarżącego o udostępnienie mu informacji publicznej z dnia (...) marca 2013 r., (...) marca 2013 r., (...) kwietnia 2013 r., (...) maja 2013 r. oraz (...) maja 2013 r. Przed przystąpieniem do dalszych rozważań stwierdzić należy, iż biorąc pod uwagę ustawowe zadania prokuratury, nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że choć nie stanowi ona elementu administracji publicznej, to jednak jest ona organem władzy publicznej o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W realiach niniejszej sprawy istota sporu pomiędzy skarżącym, a organem władzy publicznej – Prokuratorem Rejonowy w K. sprowadza się do oceny, czy wszystkie informacje o jakie wnosił on w swoich pismach stanowią informacje publiczną w rozumieniu ustawy oraz czy wnioski jego rozpoznane zostały przez organ w sposób przewidziany przez prawo. Biorąc pod uwagę sposób formułowania przez A. B. wniosków o udostępnienia informacji publicznej, które to wnioski cechują się znacznym stopniem nieporadności językowej istotnym dla sprawy jest także prawidłowe, zgodne z intencjami wnioskodawcy odczytanie ich treści, co warunkuje prawidłowe ich rozpoznanie. W ocenie Sądu treść wniosków o udostępnienie informacji publicznej składanych do Prokuratora Rejonowego w K. w dniach (...) marca 2013 r., (...) marca 2013 r., (...) kwietnia 2013 r., (...) maja 2013 r. oraz (...) maja 2013 r. pozwala na bezsporne ustalenie, iż domagał się on w tych pismach wglądu do akt głównych i podręcznych sprawy sygn. (...) i kserokopii określonych dokumentów z tych akt. W tym tez zakresie wnioski A. B. zostały do dnia złożenia skargi rozpoznane, albowiem udostępniono mu do wglądu akta podręczne sprawy sygn. (...) oraz wydano wszelkie wnioskowane kserokopie dokumentów znajdujących się w tych aktach. Gwoli wszechstronnego wyjaśnienia sprawy Sąd pragnie wskazać, iż sprzeczna z prawem jest praktyka organu sprowadzająca się do uzależniania wydania odpisów żądanych dokumentów stanowiących informację publiczną od uprzedniego uiszczenia kosztów sporządzenia kserokopii. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.d.i.p., jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany do udostępnienia informacji ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek (art. 15 ust. 2). Ustawa przewiduje określoną w niej chronologię czynności, a mianowicie w sytuacji, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, powiadomienie o wysokości opłaty jest obligatoryjnym i wstępnym etapem postępowania, poprzedzającym samą czynność materialno-techniczną udostępnienia informacji publicznej, chociaż jej nie warunkującym. Przepisy komentowanej ustawy nie uzależniają udostępnienia informacji publicznej od uprzedniego wniesienia opłaty (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 września 2012 r., sygn. IV SA/Po 475/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro bowiem art. 15 ust. 2 ustawy wskazuje jedynie, że zawiadamia się wnioskodawcę o wysokości opłaty, a udostępnienie informacji następuje po upływie 14 dni od tego powiadomienia, w którym to czasie wnioskodawca może bowiem wycofać lub zmienić wniosek, to nie można od wniesienia opłaty za czynności materialno – techniczne uzależnić dalszego postępowania organu. Opłaty nieuiszczone pomimo udostępnienia żądanej informacji podlegają natomiast ściągnięciu w drodze ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powyższe uchybienie nie miało jednakże wpływu na wynik postępowania w niniejszej sprawie, albowiem organ wydał skarżącemu kopie posiadanych dokumentów i co za tym idzie na dzień złożenia skargi nie pozostawał w bezczynności. Udzielono mu także informacji, iż Prokurator Rejonowy w K. nie może udostępnić mu akt głównych tej sprawy, albowiem nie znajduje się w ich posiadaniu, ze względu na przekazanie ich Sądowi Okręgowemu w K. Zauważyć zaś należy, iż w sytuacji gdy organ nie posiada żądanych informacji również zobowiązany jest do załatwienia sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Jeżeli podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie dysponuje daną informacją, winien zawiadomić o tym wnoszącego, nie ma natomiast obowiązku wydania decyzji. Powyższe wynika z faktu, iż forma decyzji została przewidziana przez ustawodawcę wyłącznie dla rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji, względnie o umorzeniu postępowania, zaś w przypadku gdy podmiot zobowiązany nie posiada żądanych informacji, to nie może odmówić ich udzielenia, albowiem pojęcie odmowy zakłada istnienie po stronie odmawiającego elementu wolicjonalnego, sprowadzającego się do tego, iż ma on możliwość zadośćuczynienia prośbie, acz tego nie czyni. W sytuacji zaś, gdy podmiot zobowiązany nie posiada wnioskowanej informacji, nie może on podjąć władczego rozstrzygnięcia co do jej udostępnienia. Przekazanie informacji o nieposiadaniu żądanych dokumentów stanowi w świetle orzecznictwa i doktryny, formę "udzielenia informacji" odnośnie zasobu danych jakim dysponuje podmiot zobowiązany (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2002 r., sygn. II SAB 289/02, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Po 384/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 25 maja 2004 r., sygn. II SAB/Wa 83/04 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż organ władzy publicznej nie pozostawał na moment wniesienia skargi w bezczynności odnośnie wniosków skarżącego o udostępnienie mu do wglądu akt głównych i podręcznych sprawy sygn. (...) i kserokopii określonych dokumentów z tych akt, co uzasadniało oddalenie skargi w tym zakresie. Bez znaczenia dla oceny czy Prokurator Rejonowy w K. pozostawał w bezczynności odnośnie wniosku o udostępnienie informacji publicznej poprzez wgląd do akt głównych sprawy (...) pozostaje podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż udzielona mu przez organ informacja, co do tego gdzie akta te się znajdują była nieprecyzyjna, albowiem nie znajdowały się one w Sądzie Okręgowym w K., lecz w Sądzie Apelacyjnym. Bezspornym bowiem pozostaje, iż akta te na moment składania wniosku nie znajdowały się w dyspozycji organu, do którego wniosek został skierowany i co za tym idzie rozpoznanie wniosku mogło przybrać wyłącznie formę poinformowania skarżącego o tej okoliczności. Nie można przy tym także pominąć okoliczności, iż jak wynika chociażby z twierdzeń samego skarżącego zawartych jego pismach procesowych ostatecznie uzyskał on wgląd do akt głównych postępowania sygn. (...). Podkreślić należy, iż przekonanie skarżącego, że udostępniane mu akta są zdekompletowane nie uzasadnia przyjęcia, że żądana informacja odnośnie zawartości tych akt nie została mu udzielona. Postępowanie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczyć bowiem może jedynie informacji faktycznie posiadanej przez organ, a nie informacji, które w ocenie wnioskodawcy winien on posiadać, zaś w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym ze skargi na bezczynność organu w związku z żądaniem udzielenia informacji publicznej ocenie podlega wyłącznie kwestia, czy i w jaki sposób wniosek taki rozpatrzono, a sąd administracyjny nie może weryfikować twierdzeń organu, co do kompletności akt postępowania i posiadania określonych dokumentów. Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, iż we wnioskach o udostępnienie informacji publicznej z dnia (...) i (...) maja 2013 r. skarżący, aczkolwiek powoływał się na sygnaturę sprawy (...), to jednocześnie wyraźnie wskazywał, iż ma świadomość, że w aktach tych nie ma dokumentów, których kserokopii żąda, to jest dokumentów z korespondencji prowadzonej pomiędzy Komendą Wojewódzką Policji w P., a Prokuraturą Rejonową w K., dotyczącej prowadzonego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w P. postępowania skargowego ze skargi A. B. na działania funkcjonariuszy Policji. Niezależnie zatem od sugestii A. B. jakoby dokumenty te uprzednio znajdowały się w aktach sprawy (...) i zostały z niej usunięte, względnie winny się w nich znajdować, jego wnioski z dnia (...) i (...) maja 2013 r. winny zostać zinterpretowane nie jako Kolejne wnioski o udostępnienie dokumentów z akt sprawy (...), lecz jako wniosek o udostępnienie mu informacji publicznej w postaci kopii nieznajdujących się w aktach głównych i podręcznych sprawy sygn. (...) dokumentów z korespondencji prowadzonej pomiędzy Komendą Wojewódzką Policji w P., a Prokuraturą Rejonową w K., dotyczącej prowadzonego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w P. postępowania skargowego ze skargi A. B. na działania funkcjonariuszy Policji. Skoro bowiem wnioskodawca we wnioskach o udostępnienie mu informacji publicznej w postaci kopii określonych dokumentów wyraźnie wskazuje, iż dokumentów tych nie ma w aktach głównych i podręcznych sprawy (...), to nie sposób przyjąć, iż domaga się udostępnienia informacji z tych akt. Co za tym idzie nie sposób uznać za prawidłowe rozpoznanie wniosków skarżącego z (...) i (...) maja 2013 r. przekazania mu kserokopii innych, także żądanych dokumentów z akt podręcznych sprawy (...), czy też odpowiedzi udzielonej mu pismem z dnia (...) maja 2013 r., gdzie odniesiono się jedynie do informacji znajdujących się w aktach (...). Również we wcześniejszych kierowanych do skarżącego pismach (jak i materialno-technicznych czynnościach udostępniania mu informacji) ograniczano się jedynie do dokumentów z akt sprawy (...), co było prawidłowe odnośnie jego wniosków z (...) marca 2013 r., (...) marca 2013 r. i (...) kwietnia 2013 r., bowiem we wnioskach tych żądał udostępnienia materiałów z akt tej sprawy, a stało się niewystarczające, gdy wyraźnie wskazał, iż domaga się udostępnienia kopii dokumentów w aktach tych się nie znajdujących. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż Sąd w żadnym razie nie przesądza, czy dokumenty, których kserokopii skarżący zażądał w pismach z (...) i (...) maja 2013 r. faktycznie istnieją, czy znajdują się w posiadaniu organu i czy winny być skarżącemu udostępnione, a jedynie wskazuje na brak rozpoznania jego wniosku w tym zakresie. Podnoszona przez organ okoliczność, że skarżącemu udostępniono do wglądu całość dokumentacji znajdującej się w aktach (...), w żaden sposób nie przesądza o tym czy dokumenty, których udostępnienia żąda skarżący nie znajdują się w innych zbiorach dokumentów prowadzonych w Prokuraturze Rejonowej w K. Zauważyć należy, iż z akt sprawy, w tym w szczególności z pisma Prokuratora Rejonowego w K. z dnia (...) kwietnia 2013 r. wynika, że w tej jednostce organizacyjnej prokuratury, poza postępowaniem sygn. (...) prowadzone było co najmniej kilka innych postępowań o sygn. (...), (...),(...) i (...) w jakiś sposób powiązanych z osobą A. B. Niezależnie od powyższego zauważyć także należy, iż w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury prowadzonych jest szereg urządzeń ewidencyjnych, w tym poza sprawami rejestrowanymi w repertoriach Ds (dla postępowań i czynności w sprawach karnych, karnych skarbowych i w sprawach o wykroczenia prowadzonych przez prokuratora, Policję i inne organy uprawnione do prowadzenia postępowań) i Pc (dla spraw cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych, rodzinnych i opiekuńczych, a także spraw gospodarczych oraz spraw o przyznanie lub zwrot kompensaty pieniężnej i innych spraw wynikających z podejmowanej działalności pozakarnej) prowadzone są również inne repertoria i rejestry, jak na przykład rejestr Ko (dla korespondencji ogólnej w sprawach karnych, cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych, rodzinnych, opiekuńczych i o czyny karalne rozpoznawane przez sąd rodzinny oraz korespondencji w sprawach profilaktycznych i innych, nierejestrowanej w pozostałych urządzeniach ewidencyjnych). Co za tym idzie dla prawidłowego rozpoznania wniosków A. B. o udostępnienie informacji publicznej z (...) i (...) maja 2012 r. koniecznym było zweryfikowanie przez prokuratora czy żądane przez niego dokumenty nie znajdują się w aktach innych spraw karnych i pozakarnych prowadzonych w Prokuraturze Rejonowej w K., względnie w materiałach wpisanych do rejestru Ko. Powyższe wymagało będzie także dokonania przez organ oceny czy informacja żądana przez skarżącego stanowi w tym zakresie informację prostą czy przetworzoną, co determinuje dalszy tryb postępowania w sprawie. Podkreślić w tym miejscu należy, że zakwalifikowanie żądanej informacji do informacji o charakterze prostym bądź przetworzonym, nie może odbywać się w sposób automatyczny i wymaga szczegółowego rozważenia okoliczności konkretnej sprawy. Na obecnym etapie postępowania nie można wykluczyć ani sytuacji, w której powyżej wskazane informacje zostaną zakwalifikowane do informacji o charakterze prostym, ani też sytuacji w której informacje te przybiorą charakter informacji przetworzonych. Choć sama treść określonych przez wnioskodawcę dokumentów niewątpliwie ma charakter informacji publicznej prostej (nieprzetworzonej), to jednak o ile jej udostępnienie wiązać się będzie z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, czy też wykazów spraw, może to skutkować uznaniem takich informacji za informację przetworzoną. Organy prowadzą bowiem ewidencję zawisłych spraw w formie odpowiednich urządzeń biurowych, w których zapisuje się dane dotyczące rozpatrywanych spraw, to jednak każdorazowej indywidualnej oceny w ramach rozpoznawania danego wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga czy analiza samego wykazu spraw pozwala na pełne wyselekcjonowanie spraw spełniających kryteria opisane w danym wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Dopiero po poczynieniu takowych ustaleń możliwym będzie udostępnienie A. B. wnioskowanych informacji, względnie poinformowanie go o nieposiadaniu przez organ żądanych dokumentów, albo wydanie jednej z decyzji przewidzianych przepisami u.d.i.p. Stąd też uznać należało, iż zarówno na moment wniesienia skargi jak i wyrokowania w niniejszej sprawie Prokurator Rejonowy w K. pozostawał w bezczynności co do rozpoznania wniosków A. B. z dnia (...) i (...) maja 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii nieznajdujących się w aktach głównych i podręcznych sprawy sygn. (...) dokumentów z korespondencji prowadzonej pomiędzy Komendą Wojewódzką Policji w P., a Prokuraturą Rejonową w K., dotyczącej prowadzonego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w P. postępowania skargowego ze skargi A. B. na działania funkcjonariuszy Policji. Dalej zauważyć należy, iż jak wynika z przedstawionych Sądowi akt postępowania w przedmiocie udostępnienia A.B. informacji publicznej Prokurator Rejonowy w K. nie udzielił mu jakiejkolwiek odpowiedzi na zawarte w piśmie datowanym na (...) marca 2013 r. (a złożonym w Prokuraturze w dniu (...) kwietnia 2013 r.) pytanie czy Prokuratura Okręgowa w K. sprawowała nadzór nad postępowaniem prowadzonym w Prokuraturze Rejonowej w K. pod sygn. (...). Informacja o sprawowaniu nadzoru nad danym postępowaniem przez prokuratora nadrzędnego stanowi zaś niewątpliwie informację publiczną, albowiem jest informacją o funkcjonowaniu organów władzy publicznej i jako taka podlega udostępnieniu w trybie przewidzianym w u.d.i.p. Nie mogą być natomiast uznane za wnioski o udostępnienie informacji publicznej te fragmenty pism A. B., w których dokonuje on oceny praworządności działania prokuratorów, funkcjonariuszy Policji i innych osób oraz domaga się ustosunkowania do przedstawianych przez siebie pod adresem tych osób zarzutów oraz poinformowania o działaniach podjętych dla naprawy zaistniałych jego zdaniem uchybień (pkt 1 i 3 do 12 wniosku z dnia (...) marca 2013 r., fragment wniosku z dnia (...) maja 2013 r., w którym skarżący domaga się "dokumentacji podjętych przez prokuraturę działań w zakresie wyjaśnień poświadczania nieprawdy, zatajania prawdy, ukrywania notatek policyjnych i spreparowania dokumentacji urzędowej w dniu (...) grudnia 2011 r. przez funkcjonariuszy Policji", pkt 5 do 7 wniosku z dnia (...) maja 2013 r.). Zauważyć trzeba, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym ustawą. W art. 6 u.d.i.p. ustawodawca doprecyzował powyższą definicję poprzez wyliczenie, jaki informacje i dokumenty podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. W szczególności wskazał, iż informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Z treści przywołanego przepisu wynika więc, iż organy władzy publicznej obowiązane są udostępnić "oceny dokonywane", a więc takie, którymi dysponują już w dacie otrzymania żądania strony. Z przepisu tego nie wynika natomiast, iż w trybie i na zasadach przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej organ jest obowiązany dokonywać ocen dotyczących prawidłowości realizowania zadań przez pracowników tegoż organu, względnie innych przedstawicieli władzy publicznej. Inaczej rzecz ujmując, na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej nie można domagać się dokonywania przez organ oceny prawidłowości funkcjonowania tego, bądź innych organów władzy publicznej, a do tego sprowadzały się wskazane powyżej pytania skarżącego zawarte we wnioskach z (...) marca, (...) maja i (...) maja 2013 r. Podkreślenia wymaga, iż aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się ona odnosić do sfery faktów (czyli do istniejącego już stanu rzeczy oraz do czynności dokonanych już przez organ, czy też strony danego postępowania), a nie do sfery przypuszczeń, bądź podejrzeń podmiotu domagającego się udostępnienia informacji. Z tych też powodów za trafny uznać należy pogląd przedstawiony w tym zakresie w udzielonej skarżącemu przez Prokuratora Rejonowego w K. odpowiedzi, iż poruszone w piśmie złożonym (...) kwietnia 2013 r. (a datowanym na (...) marca 2013 r.) zagadnienia, jak i forma ich przedstawienia, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Co za tym idzie, nie sposób przyjąć by Prokurator Rejonowy w K. pozostawał w tym zakresie w bezczynności w rozpoznaniu wniosków skarżącego, albowiem przepis art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ustanawiający decyzyjną formę odmowy udostępnienia informacji publicznej znajdzie zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną. W sytuacji gdy żądana informacja (jak miało to miejsce odnośnie pkt 1 i 3 do 12 wniosku z dnia (...) marca 2013 r., fragmentu wniosku z dnia (...) maja 2013 r., w którym skarżący domaga się "dokumentacji podjętych przez prokuraturę działań w zakresie wyjaśnień poświadczania nieprawdy, zatajania prawdy, ukrywania notatek policyjnych i spreparowania dokumentacji urzędowej w dniu (...) grudnia 2011 r. przez funkcjonariuszy Policji" oraz pkt 5 do 7 wniosku z dnia (...) maja 2013 r.) nie posiada przymiotu informacji publicznej, prawidłowym będzie poinformowanie o powyższym wnoszącego podanie w formie pisma, co też Prokurator Rejonowy w K. w niniejszej sprawie uczynił. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może być zgodnie z prawem załatwiony przez udzielenie informacji (w formie czynności materialno-technicznej), poprzez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy, bowiem nie stanowi informacji publicznej, poprzez zawiadomienie wnioskodawcy, iż organ nie jest w posiadaniu żądanej informacji, bądź poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, względnie umorzeniu postępowania. Mając na względzie powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 149 p.p.s.a., w punkcie I sentencji wyroku zobowiązał Prokuratora Rejonowego w K. do załatwienia wniosków skarżącego z dnia (...) marca 2013 r., (...) maja 2013 i (...) maja 2013 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej we wskazanym w sentencji orzeczenia zakresie, w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Załatwienie tego wniosku powinno nastąpić w sposób przewidziany prawem, to jest o ile organ posiada żądane przez skarżącego informacje poprzez udostępnienie ich, względnie poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji albo o umorzeniu postępowania. Prokurator Rejonowy w K. uwzględni przy tym rozważania poczynione przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu, w szczególności poczyni ustalenia w zakresie charakteru poszczególnych wnioskowanych przez skarżącego informacji, konieczności poniesienia dodatkowych kosztów związanych ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku. Sąd w punkcie II sentencji, stwierdził że bezczynność Prokuratora Rejonowego w K. nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie pozostawił bowiem wniosków skarżącego bez jakiejkolwiek odpowiedzi, a pozostawanie przez Prokuratora Rejonowego w stanie bezczynności wynikało nie z lekceważenia przepisów prawa, lecz z niezrozumienia treści żądania skarżącego. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie III sentencji na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego (...) zł (słownie: [...]) tytułem zwrotu kosztów sądowych (wpis od skargi).