II SAB/Po 9/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant as. sędziego Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2009 r. wniosku W. i C. E. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania w sprawie ze skargi M. E. na bezczynność Wojewody W. w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić W. E. i C.E. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania. /-/ B. Drzazga /-/ W. Batorowicz /-/ A. Łaskarzewska Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wojewody W.. Skarżąca – M. E. - wnioskiem sporządzonym [...].2005 r. zażądała unieważnienia i wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta P. z [...].2005 r. udzielającej pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego przy ul. Z. w P. Przedmiotowy wniosek został złożony w Kancelarii Głównej Urzędu Wojewódzkiego w P. [...].2005 r. i jak wywodzi skarżąca aktualnie wciąż pozostaje niezałatwiony. W toku postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnik skarżącej –W. E. wraz z małżonkiem C. E. wnieśli o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania (k. 239). Wnioskodawcy podnieśli, że są współwłaścicielami nieruchomości nr [...], graniczącej bezpośrednio z działką nr [...] przy ul. Z. w P. W związku z powyższym na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) w zw. z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dn. [...].2006 r., sygn. [...] – W. E. i C. E. zgłosili swój udział w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: O dopuszczeniu konkretnego podmiotu do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika na prawach strony orzeka sąd administracyjny, a wydanie postanowienia o dopuszczeniu bądź odmowie dopuszczenia konkretnej osoby do udziału w postępowaniu uzależnione jest od oceny przesłanek oznaczonych w art. 33 § 2, a mianowicie od tego, czy wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy interesu prawnego podmiotu ubiegającego się o uzyskanie statusu uczestnika (por. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005 r., s. 184 -185). Stosownie do treści art. 33 § 2 ppsa, udział w charakterze uczestnika postępowania - przed sądem administracyjnym - może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W świetle regulacji wyżej powołanego przepisu, dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania, może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Przepis ten odnosi się do takich przypadków w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które było poprzedzone postępowaniem administracyjnym. Redakcja przepisu wskazuje na to, że użyte w nim określenie "tego postępowania" dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, w którym ma być skontrolowany wydany uprzednio akt, czynność lub bezczynność. Uczestnikiem postępowania na podstawie art. 33 § 2 ppsa może zatem stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, bo tylko wtedy wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć jego interesu prawnego (por. postanowienie NSA z 16.12.2008 r., sygn. II OZ 1310/08). Rozpoznając przedmiotowy wniosek podkreślić należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu Sąd dokonuje jedynie kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Skarga na bezczynność jest następstwem milczenia organu, a uruchomione w tym trybie postępowanie nie jest naturalnym następstwem złożonego przez skarżącą wniosku z [...].2005 r. Dla oceny zasadności złożonego wniosku zasadnicze znaczenie ma więc ustalenie czy wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy interesu prawnego wnioskodawców w osobach W. E. i C. E. Pod pojęciem "interes prawny" należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Za interes prawny można uznać tylko taki interes, który stwarza korzystną sytuację prawną dla danego podmiotu. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialno - prawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest stan, w którym obywatel wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z 19.02.2009 r., sygn. II OZ 157/09). Dopuszczenie do udziału w sprawie poprzedzić należy, więc analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 33 § 2 ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez zainteresowanego. Oznacza to, że we wniosku należy, co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 33 § 2 ppsa. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają dopuszczenie do udziału w sprawie. Tymczasem, nie sposób zgodzić się z wnioskodawcami, iż mają oni interes prawny w postępowaniu sądowym dotyczącym skargi M. E. na bezczynność organu w rozpoznaniu jej wniosku. Interes prawny musi być własny i indywidualny oraz znajdować swoją podstawę w przepisach prawa. Brak natomiast przepisu, z którego wnioskodawcy mogliby wywodzić swój interes prawny w postępowaniu sądowym zmierzającym do przerwania milczenia organu w sprawie administracyjnej zainicjowanej wnioskiem innego podmiotu. Nie sposób przyjąć zatem, by wynik tego postępowania sądowoadministracyjnego miałby dotyczyć ich interesu prawnego. Reasumując, nie ma podstaw do przyjęcia, że wynik postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewody, dotyczy interesu prawnego W. E. lub C. E.. W tym stanie rzeczy wobec braku interesu prawnego W. E. i C. E. odmówić należało dopuszczenia ich do udziału w niniejszym postępowaniu. Wobec czego, Sąd na podstawie art. 33 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ B.Drzazga /-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska MK