II SAB/Po 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; postanawia I. zasądzić od Wójta Gminy O. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, II. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nienależnie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 zł (sto złotych). /-/ W.Batorowicz Postanowieniem zawartym w punkcie III sentencji wyroku z dnia 4 lutego 2015 r. Sąd zasądził od Wójta Gminy O. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III sentencji wyroku z dnia 4 lutego 2015 r. w przedmiocie kosztów wniósł skarżący P. K. reprezentowany przez r. pr. T. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w punkcie III sentencji wyroku i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I OZ 572/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt III sentencji wyroku z dnia 4 lutego 2015 r. i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia Sąd drugiej instancji wskazał, że (1) nie jest możliwe odstąpienie od zasądzenia kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika; (2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego nie jest możliwe; (3) Sąd pierwszej instancji powinien rozważyć zwrot kosztów uiszczonego przez stronę wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a.") Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt III zaskarżonego wyroku z dnia 12 listopada 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Jednocześnie Sąd drugiej instancji zawarł w postanowieniu wyraźne wytyczne, dotyczące załatwienia wniosków skarżącego. Ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt III zaskarżonego wyroku z dnia 12 listopada 2014 r., tutejszemu Sądowi pozostaje rozpoznanie kwestii związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika oraz kosztami postępowania zażaleniowego. Sąd, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), orzekł, jak w punkcie I sentencji postanowienia. Zasądzona od organu na rzecz skarżącego kwota [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania obejmuje koszty sądowe: (1) wpis od skargi w kwocie [...] zł, (2) koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego reprezentującego skarżącego w kwocie [...] zł oraz (3) opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie [...] zł. Podstawę zwrotu wpisu od zażalenia stanowi z kolei art. 227 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym od zażaleń w przedmiocie kosztów sądowych nie pobiera się opłat sądowych. Należało zatem na podstawie art. 225 P.p.s.a. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia (punkt II sentencji postanowienia). Jednocześnie, w związku z wnioskiem strony skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2015 r. – rozstrzygając w niniejszej sprawie – uznał, że wniosek taki nie może zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł, jak w sentencji. /-/ W.Batorowicz