II SO/Po 11/14

Dnia 30 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2014 roku wniosku P.K. o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia I. wymierzyć Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 100 (stu) złotych; II. zasądzić od Wójta Gminy K. na rzecz P. K. kwotę 340 ( trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ Tomasz Świstak Pismem z 24 października 2014 r. P. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami- dalej: p.p.s.a.) za nieprzekazanie, wniesionej za pośrednictwem tego organu w dniu 20 sierpnia 2014 r. skargi P. K. do tut. Sądu na bezczynność Wójta Gminy K., polegającą na braku rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Strona podniosła, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zdaniem strony nieprzekazanie skargi jest skutkiem celowego działania organu i kontynuacją bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy K.wniósł o nie wymierzanie grzywny wyjaśniając, iż uchybienie piętnastodniowemu terminowi nastąpiło w skutek omyłki i nie było celowym działaniem. Organ omyłkowo uznał, iż zastosowanie znajduje art. 54 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z ogólna zasadą wyrażoną w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie 30 dni od dni jej wniesienia. Niemniej regulacja ta doznaje modyfikacji, w odniesieniu do skarga wnoszonych w ramach postępowania o udzielenie informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W tym miejscu wskazać należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. w oparciu, o który złożony został wniosek o wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Przesłanką do wymierzenia grzywny na jego podstawie jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym ustawą terminie. Z akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Po 116/14 wynika, że P. K. w dniu 25 sierpnia 2014 r. ( data wpływu do organu) złożył za pośrednictwem organu skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Wójta Gminy K. w sprawie udzielenia informacji publicznej. Nie ulega więc wątpliwości, że organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni, który upływał w dniu 8 września 2014 r. Tymczasem skargę wraz z aktami administracyjnymi przesłano do Sądu w dniu 24 września 2014 r. (data stempla pocztowego). Wobec powyższego należy stwierdzić, iż podniesiony przez organ argument, że uchybienie terminowi określonemu w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie było zamierzone i wynikało z omyłki, nie ma znaczenia, a wymierzenie grzywny w tej sytuacji jest zasadne. To jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia dla samego wymierzenia grzywny (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2014 r. w sprawie I OZ 759/14 i z dnia 22 maja 2014r. w sprawie I OZ 382/14 – oba dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a może mieć wpływ jedynie na wysokość wymierzonej grzywny. Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacja art. 154 § 6 wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzonej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, nieznaczny stopień winy organu oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi. Zauważyć należy, iż skargi na bezczynność z uwagi na ich charakter wymagają niezwłocznego rozpoznania przez sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto przedmiotowa skarga dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W związku z powyższym Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż nieterminowe przekazanie akt było zamierzonym działaniem organu. Mając zatem na uwadze okoliczności uchybienia terminowi na przekazania do Sądu skargi z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, celowe jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości jedynie 100 zł. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia – na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej. O kosztach orzeczono w pkt II orzeczenia – stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy p.p.s.a. /-/ Tomasz Świstak