II SO/Po 12/15
PostanowienieWSA w Poznaniu2015-12-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Elwira Brychcy
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor szkoły, który z opóźnieniem przekazał skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, podlega karze grzywny, mimo że opóźnienie wynikało z błędnego przekonania o sposobie procedowania i braku zamiaru naruszenia terminu?Ratio decidendi
Dyrektor szkoły, który z opóźnieniem przekazał skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, podlega karze grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Niewiedza lub błędne przekonanie co do sposobu procedowania nie zwalnia organu z obowiązku terminowego przekazania skargi, choć może mieć wpływ na wysokość wymierzonej grzywny.Stan faktyczny
A.K.-J. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarga została odebrana przez szkołę 12 marca 2015 r., a przekazana do WSA w Poznaniu dopiero 28 sierpnia 2015 r., z 154-dniowym opóźnieniem. Dyrektor szkoły argumentowała, że opóźnienie wynikało z korespondencji z organem prowadzącym w sprawie udzielenia informacji oraz błędnego przekonania, że skarga będzie wnoszona za pośrednictwem tego organu. Wnioskodawczyni wniosła o wymierzenie Dyrektorowi grzywny za naruszenie terminu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił wymierzyć Dyrektorowi Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego grzywnę w określonej wysokości oraz zasądzić od Dyrektora na rzecz wnioskodawczyni zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.K.-J. o wymierzenie grzywny organowi w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę. postanawia 1. wymierzyć Dyrektorowi Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego grzywnę w wysokości [...] złotych. 2. zasądzić od Dyrektora Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego na rzecz wnioskodawczyni kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ E. Brychcy
Pismem z 30 września 2015 r. A. K.-J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego grzywny w związku przekazaniem jej skargi na bezczynność organu z 10 marca 2015r. z rażącym naruszeniem terminu wynikającego z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga została odebrana przez Zespół Szkół w dniu 12 marca 2015r., a przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 28 sierpnia 2015r, tj. z przekroczeniem terminu o 154 dni.
W odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną Dyrektor Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego poinformowała, że w dniu 20 lutego 2015r. do Szkoły wpłynął wniosek skarżącej o udzielenie informacji publicznej i w związku z tym w okresie złożenia przedmiotowej skargi trwała korespondencja Szkoły w organem prowadzącym Szkołę w kwestii udzielenia informacji publicznej. Szkoła uzyskała opinię od organu prowadzącego co do sposobu załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej dopiero 8 maja 2015r. W tej sytuacji Dyrektor Szkoły pozostawała w przekonaniu, że skarga będzie wnoszona za pośrednictwem Miasta, jako organu administracji. Gdy Dyrektor Szkoły dowiedziała się, że skarga do Sądu została złożona za pośrednictwem kierowanej przez nią Szkoły, a nie organu prowadzącego Szkołę, niezwłocznie zasięgnęła porady prawnika i w dniu 28 sierpnia 2015r. przekazała skargę wraz z całością dokumentów i odpowiedzią na skargę do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie 30 dni od dni jej wniesienia. Niemniej regulacja ta doznaje modyfikacji, w odniesieniu do skarg wnoszonych w ramach postępowania o udzielenie informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2014, poz. 782 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W tym miejscu wskazać należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. w oparciu, o który złożony został wniosek o wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Przesłanką do wymierzenia grzywny na jego podstawie jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym ustawą terminie.
Z akt niniejszej sprawy oraz akt administracyjnych przekazanych przez Dyrektora Zespołu Szkół wynika, że wnioskodawczyni w dniu 20 lutego 2015 r. (data wpływu do organu) złożyła do organu wniosek o udzielenie informacji publicznej. Dyrektor Szkoły prowadziła korespondencję z Wydziałem Oświaty Urzędu Miasta co do zakresu i sposobu udzielenia wnioskowanej informacji. W dniu 12 marca 2015r. wnioskodawczyni złożyła w Zespole Szkół skargę na bezczynność Dyrektora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu 1 kwietnia 2015r. Dyrektor Szkoły udzieliła wnioskodawczyni informacji publicznej. Skarga na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 28 sierpnia 2015r. (data stempla pocztowego).
Nie ulega więc, wątpliwości, że Dyrektor Szkoły jako organ administracji zobowiązany był do przekazania skargi na bezczynność do Sądu wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni, który upływał w dniu 28 marca 2015r. Tymczasem skargę wraz z aktami administracyjnymi przesłano do Sądu w dniu 28 sierpnia 2015r.
Wobec powyższego należy stwierdzić, iż podniesiony przez organ argument, że uchybienie terminowi określonemu w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie było zamierzone i wynikało z niewiedzy, nie ma znaczenia, a wymierzenie grzywny w tej sytuacji jest zasadne. To jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi, pozostaje bez znaczenia dla samego wymierzenia grzywny (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2014 r. w sprawie I OZ 759/14 i z dnia 22 maja 2014r. w sprawie I OZ 382/14, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a może mieć wpływ jedynie na wysokość wymierzonej grzywny.
Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzonej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, nieznaczny stopień winy organu oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi.
Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż nieterminowe przekazanie akt było zamierzonym działaniem organu. Mając zatem na uwadze okoliczności uchybienia terminowi na przekazania do Sądu skargi z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, celowe jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a., art. 154 §6 p.p.s.a. oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej orzekł, jak w pkt. 1 postanowienia. O kosztach orzeczono w pkt. 2 postanowienia stosownie do art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.
/-/ E. Brychcy
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło