II SO/Po 15/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2012-11-26
Skład orzekający: Referendarz sądowy Katarzyna Witkowicz-Grochowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który twierdzi, że jego jedynym dochodem jest niska renta inwalidzka, a wydatki przekraczają jego możliwości, wykazał brak możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego, uwzględniając obowiązek alimentacyjny żony i dzieci?Ratio decidendi
Wnioskodawca nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Sąd uznał, że obowiązek alimentacyjny żony i dzieci, wynikający z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, nie został należycie uwzględniony we wniosku. Brak informacji o sytuacji finansowej żony i dzieci został zinterpretowany na niekorzyść wnioskodawcy. Ponadto, wnioskodawca nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych, które najpełniej obrazują jego realne możliwości finansowe.Stan faktyczny
Wnioskodawca R. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, argumentując trudną sytuacją materialną i niskimi dochodami z renty inwalidzkiej. Wskazał na wysokie koszty utrzymania, w tym nieruchomości, które pokrywa jego rodzina. Wniosek był niepełny, co skutkowało wezwaniem do jego uzupełnienia. Wnioskodawca przedłożył dodatkowe oświadczenia i dokumenty, jednak nie dostarczył wyciągów z rachunków bankowych. Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał braku możliwości poniesienia kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2012r. sprawy z wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy postanawia oddalić wniosek. /-/ K.Witkowicz-Grochowska
Wnioskodawca R. K. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego domagał się przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Argumentował, że w związku z jego trudną sytuacją materialną nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczył, że sam prowadzi własne gospodarstwo domowe, a otrzymane przychody z niskiej renty inwalidzkiej powodują, że żyje w ubóstwie bez wystarczających środków na konieczne podstawowe wydatki. Jedynym źródłem utrzymania jest od 9 lat renta inwalidzka, która aktualnie wynosi [...] zł netto miesięcznie. Obowiązkowe wydatki przekraczają przychody uzyskiwane z renty, a niedobór pokrywany jest przez najbliższą rodzinę, co tym samym stanowi jego zadłużenie. Dodatkowym olbrzymim kosztem, poza własnym utrzymaniem, jest od 10 lat utrzymanie nieruchomości w stanie niepogorszonym, do czego zobowiązuje prawo i to bez możliwości użytkowania budynku warsztatowo-mieszkalnego. Zmuszony jest w związku z tym do korzystania z dobrodziejstwa rodziny – dzieci. Załączył kserokopię PIT-40 za 2011r. z którego wynika, dochód w wysokości [...] zł.
Oświadczył, że obciążony jest chorobą. Komisja lekarska uznała, że jest całkowicie niezdolny do pracy i trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji. Nie posiada zdolności kredytowej. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności i nie korzysta z kredytów.
Oświadczył, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe obciążone wydatkami w wysokości ½ czynszu mieszkaniowego – 326 zł, ½ kosztów za media – prąd, gaz, telefony, TV, Internet – 295 zł, wydatki na utrzymanie – żywność, ubiór, środki czystości – 490 zł, wydatki na leczenie i rehabilitację – 120 zł, udział w utrzymaniu nieużytkowanej nieruchomości – 550 zł. Powtórzył, że niedobory finansowe na pokrycie powyżej wymienionych koniecznych wydatków ponoszone są przez najbliższą rodzinę – dorosłe dzieci.
W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku oświadczył, że jest najemcą mieszkania o powierzchni 69 m² i obciążony połową kosztów jego utrzymania. Oświadczył, że posiada nieruchomość o powierzchni 1.600 m² zabudowaną budynkiem warsztatowo-mieszkalnym o powierzchni 560 m².
Oświadczył, że nie prowadzą z L. K.. zamieszkująca pod wspólnym adresem, wspólnego gospodarstwa domowego. Od 1994r. dzieli ich intercyza małżeńska i separacja. Oświadczył, że nie posiadają żadnego wspólnego majątku. Prawo do mieszkania własnościowego posiada L.K., a skarżący zajmuje jego część jako najemca i obciążony jest połową świadczeń.
Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny, co do sytuacji finansowej i majątkowej, wnioskodawca został wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) do osobistego uzupełniania wniosku poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.
W piśmie z dnia 14 listopada 2012r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wnioskodawca podał, że otrzymuje przychód wyłącznie z jednego źródła – renty inwalidzkiej w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Jedyny majątek jaki posiada to nieruchomość, która nie przynosi żadnych pożytków, a wręcz wielotysięczne straty finansowe, które z samej tylko amortyzacji budynku wynoszą 5.500 zł miesięcznie.
W odpowiedzi na wezwanie dotyczące opisania wszystkich źródeł przychodów wnioskodawcy i osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe podał, że nie prowadzi z L. K. zamieszkałą pod wspólnym adresem wspólnego gospodarstwa domowego. Od 1994r. dzieli ich intercyza małżeńska i separacja, nie posiadają żadnych wspólnych interesów materialnych. Nie prowadzą wspólnej gospodarki żywieniowej, wszystkie czynności domowe wykonują oddzielnie. Żona w co najmniej 80 % przebywa poza miejscem zamieszkania.
Dzieci są dojrzałe, nie zamieszkują z wnioskodawcą, prowadzą samodzielne gospodarstwa domowe z własnymi rodzinami, a ich status finansowy nie posiada związku z jego sytuacja materialną. Dlatego nie jest w stanie przedłożyć danych o ich stanie majątkowym.
Oświadczył, że nikt z jego najbliższej rodziny (dzieci, ich małżonkowie i żona skarżącego) nie prowadzą działalności gospodarczej.
Oświadczył, że jest współwłaścicielem w połowie samochodu osobowego marki Fiat Punto z 2002r. o wartości około 4.000 zł.
Nadto wskazał, że z tytułu utrzymania nieużytkowanego budynku warsztatowo-mieszkalnego uiszcza 46 zł za prąd, 44,48 zł za wodę i 518 zł podatku od nieruchomości.
Następnie wskazał, że zleca osobom trzecim wykonanie prac związanych z: utrzymaniem terenu i zieleni na kwotę 6.000 zł rocznie; odnowieniem stolarki okiennej, usuwaniem nieczystości pyłowych, myciem okien, konserwacją płotów o długości 140 m, bramy wjazdowej i urządzeń elektrycznych i elektronicznych, wewnętrznych urządzeń podlegających korozji, naprawą dachu, dozorowaniem nieruchomości na kwotę około 2.500 zł; odśnieżaniem na kwotę 3.000 zł, konserwacją stacji energetycznej na wyłączne potrzeby zasilania warsztatu na kwotę 6.000 zł. Nadto skarżący wskazał, że ponosi koszty umowy dzierżawy trafostacji prądowej celem zabezpieczenia odpowiedniego zaopatrzenia w energię elektryczną do prowadzenia zamierzonej działalności produkcyjnej na kwotę 200 zł miesięcznie, którą uiści po uzyskaniu możliwości płatniczych, a także ponosi koszty dojazdu do nieruchomości na kwotę 192 zł miesięcznie.
Wezwany do złożenia zeznań podatkowych PIT za rok 2011, skarżący przedłożył kopię rocznego zeznania o wysokości dochodu, z którego wynika przychód w wysokości [...] zł. Załączył kserokopię decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości położonej w T. P., rachunku za energię elektryczną i wodę dotyczącego tej nieruchomości. Nadto przedłożył kserokopię aktu notarialnego umowy majątkowej małżeńskiej z 1994r.
Pomimo wezwania wnioskodawca nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych, ani nie wskazał, że nie posiada takich bieżących rachunków.
Stosownie do 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć należy, że regulacja zawarta w powyższym przepisie stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dlatego podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem lub następuje to kosztem utrzymania własnej rodziny. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Tak więc, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. Wnioskodawca winien, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe.
W niniejszej sprawie wnioskodawca opierał się na twierdzeniu, że jego jedyny dochód stanowi renta inwalidzka w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Natomiast wydatki konicznego utrzymania wnioskodawcy, w tym utrzymania przedmiotowej nieruchomości w T. P., znacznie przewyższają kwotę uzyskiwanego dochodu. Powstałą różnicę pokrywa rodzina, zwłaszcza dorosłe dzieci. Przy czym wnioskodawca powołuje się na rozdzielność majątkową z żoną oraz na fakt, że prowadzi z nią odrębne gospodarstwo domowe. Wskazał, że nie miał zatem możliwości podania wysokości uzyskiwanych przez żonę i dzieci dochodów i ich sytuacji majątkowej.
W tym stanie rzeczy należy zauważyć, że zgodnie z art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonkowie są zobowiązani do wzajemnej pomocy (z obowiązku tego nie zwalnia nawet pozostawanie w rozdzielności majątkowej, a deklarowania przez wnioskodawcę separacja nie została potwierdzona orzeczeniem sądowym). Zgodnie z treścią art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz zasad współżycia społecznego żona wnioskodawcy obowiązana jest, według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyła z wnioskodawcą. Uwzględniając ten obowiązek należało ustalić, poprzez stosowne wezwanie, jak jest sytuacja finansowa i majątkowa żony wnioskodawcy. Okoliczność, że wnioskodawca nie pozostaje ze współmałżonkiem we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje bez wpływu na obowiązek wzajemnej pomocy (por. post. NSA z 10 marca 2011r., sygn. akt II FZ 67/11, dostępne www.cbois.gov.pl). W tej kwestii podkreślić należy, że obowiązek alimentacyjny obejmuje również wydatki zwiane z prowadzeniem postępowań sądowych (post. NSA z 28 maja 2010r., sygn. akt II OZ 478/10, dostępne www.cbois.gov.pl).
Mając powyższe na względzie, należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nieruchomość, której dotyczy zamierzona skarga jest po połowie we współwłasności wnioskodawcy i jego żony, która bierze czynny udział w postępowaniach administracyjnych i sądowych. Zainicjowane przez wnioskodawcę postępowania dotyczą, więc także sfery majątkowej jego żony.
Nadto nadmienić należy, że obowiązek niesienia pomocy spoczywa także na innych członkach rodziny. Wynika to z przepisów art. 87 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Rodzice i dzieci zobowiązani są wspierać się wzajemnie (post. WSA w Olsztynie z 8 października 2009r., dostępne www.cbois.gov.pl). Wnioskodawca wielokrotnie powoływał się, że to właśnie jego dzieci ponoszą wszystkie, przekraczające jego możliwości, wydatki związane z utrzymaniem wnioskodawcy, a zwłaszcza należącej do niego nieruchomości. Przy czym, jak sam oświadczył pokrywali oni także wydatki przekraczające konieczne koszty bieżącego utrzymania wnioskodawcy (utrzymanie zieleni, mycie okien, dozorowanie nieruchomości, odśnieżanie, konserwacja stacji energetycznej na wyłączne potrzeby zasilania warsztatu, koszty umowy dzierżawy trafostacji prądowej celem zabezpieczenia odpowiedniego zaopatrzenia w energię elektryczną do prowadzenia zamierzonej działalności produkcyjnej). Uzasadnione było więc zasięgniecie informacji na temat sytuacji materialnej dzieci wnioskodawcy.
Brak informacji w zakresie możliwości finansowych do poniesienia kosztów niniejszego postępowania przez żonę i dzieci wnioskodawcy należało, zatem zinterpretować na jego niekorzyść .
Wnioskodawca uchylił się nadto od przedłożenia wyciągów z jego rachunków bankowych, które najpełniej wskazują jakimi środkami rzeczywiście i realnie dysponuje i rozporządza.
Na marginesie należy zauważyć, że wnioskodawca z jednej strony podnosi, że nieruchomość w T. P. jest nieużytkowana, a z drugiej strony przedkłada kserokopie faktur za wykorzystane media na tej nieruchomości, a nadto wskazuje, że ponosi koszty konserwacji obiektu warsztatowo-mieszkalnego, odnowienia stolarki okiennej, odśnieżania dachów i chodników, utrzymania zieleni, konserwacji opłotowania oraz dozoru. W istocie, fakt nieużytkowania nieruchomości jest bez znaczenia dla oceny jego możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego. Z informacji zebranych w ogólnodostępnych internetowych bazach danych wynika, że na nieruchomości położnej w T. P. przy ul. O., działka o numerze ewidencyjnym [...], znajduje się wykończony budynek otoczony zagospodarowanym terenem zielonym i ogrodzeniem (porównaj k.1-3 wydruków z internetowych baz danych załączonych do akt sprawy). Nadto wnioskodawca wraz z żoną zamieszkuje w P.
W tym stanie sprawy nie można wykluczyć, że oświadczenie wnioskodawcy obliczone jest na uzyskanie dobrodziejstwa prawa pomocy. W niniejszej sprawie zarówno wniosek sporządzony na formularzu PPF, jak i jego uzupełnienie, pomimo obszerności, obarczone są brakiem przedstawienia dokładnych informacji skutkujących wykazaniem, że nie ma on możliwości poniesienia kosztów postępowania chociaż w części.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K.Witkowicz-Grochowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło