II SO/Po 16/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. i A. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia: 1. wymierzyć Radzie Miasta P. grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych) 2. zasądza od Rady Miasta P. na rzecz M. M. i A. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ B. Drzazga M. M., A. M., Ż. N., A. W., S. B., A. Ł., R. Ł., M. M., A. D., J. K., M. J., A. Z., W. M. i A. M. złożyli w dniu 20 listopada 2012 r. wniosek o wymierzenie Radzie Miasta P., na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywny w kwocie 29 746,90 zł za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w ustawowym terminie skargi wnioskodawców na uchwałę Rady Miasta P. Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 11 maja 2012 r. wnioskodawcy złożyli skargę na ww. uchwałę, a organ przekazał ją Sądowi dopiero w dniu 31 października 2012 r., po interwencji wnioskodawców. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2013 r. wnioski Ż. N., A. W., S. B., A. Ł., R. Ł., M. M., A. D., J. K., M. J., A. Z., W. M. i A. M. zostały odrzucone. W odpowiedzi na wniosek Rada Miasta P. przyznała, że skarga na uchwałę z dnia [...] lutego 2012 r. została przesłana do sądu administracyjnego po upływie ustawowego terminu, ale było to działanie niezamierzone, a Prezydent Miasta P. przeprosił wnioskodawców za zwłokę. W konkluzji organ wniósł o niewymierzanie grzywny, ewentualnie o jej wymierzenie w minimalnej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy II SA/Po 926/12 skarga na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] lutego 2012 r. złożona została w organie w dniu 11 maja 2012 r., a jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nastąpiło w dniu 31 października 2012 r., a więc ze znacznym przekroczeniem trzydziestodniowego terminu. W tej sytuacji, mając na względzie treść art. 55 §1 p.p.s.a. oraz wniosek o wymierzenie grzywny, stwierdzić należy, iż w sprawie zostały spełnione warunki nałożenia na organ grzywny z uwagi na nieprzekazanie do Sądu skargi w ustawowym terminie. W postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie I OZ 212/12 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz złożenie wniosku o wymierzenie grzywny po przekazaniu skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny. Mogą mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż ustawodawca pozostawił sądowi orzekającemu w przedmiocie grzywny swobodny zakres ustalania jej wysokości, ograniczony górną jej granicą. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie II GPS 3/09, podniesiono z kolei, że grzywna o której mowa w art. 55 §1 p.p.s.a obok funkcji dyscyplinującej, polegającej na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz akt sprawy, spełnia również funkcję represyjną za niedopełnienie czynności w przepisanym terminie, oraz funkcję prewencyjną polegająca na zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Ustalając wysokość grzywny na kwotę 500 zł. Sąd miał na względzie nie tylko wyznaczoną przepisem art. 55 §1 p.p.s.a. w związku z art. 154 §6 p.p.s.a. granicę grzywny, w tym obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M.P. poz. 94)), ale i znaczne przekroczenie ustawowego terminu przez organ oraz wykonanie obowiązku dopiero po interwencji skarżących. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. w związku z i art. 154 §6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 § 1 p.p.s.a. /-/ B. Drzazga