II SPP/Po 41/19

Dnia 9 kwietnia 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia kontroli oraz przedstawienia ekspertyzy technicznej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga M. J. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy dla osób fizycznych w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że M. J. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwoma synami. Wnioskodawca jest właścicielem domu mieszkalno-usługowego (kamienica) o powierzchni [...] m² oraz wyłączonych z użytkowania [...] m² (wartość nieruchomości wnioskodawca oszacował na kwotę [...] zł). M.J. zadeklarował również współwłasność wraz z żoną pawilonu handlowego o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa [...] zł), a także samochód osobowy [...] (rok produkcji [...] – wartość szacunkowa [...] zł). Wnioskodawca uzyskuje miesięczny dochód z tytułu dzierżawy w wysokości [...] zł (roczny przychód w wysokości [...] zł, koszty uzyskania przychodu [...] zł, roczny dochód w wysokości [...] zł) oraz świadczenie 500+ w łącznej kwocie [...] zł miesięcznie, a żona wnioskodawcy uzyskuje miesięczny dochód z tytułu dzierżawy w wysokości [...] zł (roczny przychód w wysokości [...] zł, koszty uzyskania przychodu [...] zł, roczny dochód w wysokości [...] zł). Wnioskodawca zaznaczył, że odwołał się od decyzji wstrzymującej jego prawo do renty w wysokości [...] zł od dnia 1 stycznia 2019 roku. Wnioskodawca określił również swoje zobowiązania i stałe wydatki w następujący sposób: kredyty – [...] zł miesięcznie (I kredyt [...] zł, II kredyt [...] zł, III kredyt [...] zł – łącznie [...] zł od których odliczone zostały odsetki od wynajmu w wysokości [...] zł miesięcznie), leki – [...] zł miesięcznie, ubezpieczenia – [...] zł, opłaty – [...] zł (łącznie [...] zł). Wnioskodawca argumentował wniosek swoją trudną sytuacją związaną ze złym stanem zdrowia, spłatą kredytów oraz niemożnością wynajmowania piętra kamienicy z powodu braku jego remontu. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a." W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca pozostaje w czteroosobowym gospodarstwie domowym, które jest utrzymywane z miesięcznych dochodów wnioskodawcy i jego żony w łącznej wysokości [...] zł. W tym przypadku należy jednak uwzględnić, że zadeklarowany przez wnioskodawcę majątek o znacznej wartości (nieruchomości oraz samochody osobowe) może podlegać zbyciu lub obciążeniu choćby w niewielkim zakresie, aby uzyskać środki na pokrycie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. W sprawie brakuje bowiem argumentów do przyznania pierwszeństwa wydatkom wnioskodawcy o charakterze cywilnoprawnym przed wydatkami o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się należności związane z udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym zakresie prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada stałe dochody lub majątek znacznej wartości. Posiadanie stałych dochodów oraz majątku wyklucza zatem przyznanie prawa pomocy, gdyż pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724). Reasumując należy stwierdzić, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, przez co nie może być przyznane prawo pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga