III SA/Po 101/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Starosta O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], po rozpatrzeniu sprawy M. G. dotyczącej ubiegania się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, odmówił wydania prawa jazdy kategorii B, C. W wyniku złożenia odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], utrzymało ją w mocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2013 r. wniósł – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – M. G. W petitum skargi, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarżący wniósł o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podnieść należy, że stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszej sprawy wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie z dwóch powodów. Po pierwsze, należy wyjaśnić, że przedmiotem ochrony tymczasowej, o której stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (zob. J. P. Tarno, Prawo ..., s. 186). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącej odnosi się do decyzji odmawiającej wydania prawa jazdy, a więc aktu który ze swej istoty nie nadaje się do wykonania. Akty administracyjne odmowne w żadnej mierze nie określają nakazanego albo zakazanego zachowania, a tym samym nie mogą stanowić podstawy do podejmowania przez organy administracji publicznej czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem. Po drugie, we wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, CBOSA). Strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji – których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę – nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżący nie powołał się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Wobec tego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.