III SA/Po 1067/15

Dnia 11 grudnia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi spółka A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, skarżąca spółka złożyła wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego, a na wezwanie sądu przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że spółka prowadzi działalność w zakresie handlu, pośrednictwa, usług łączności, obrotu wierzytelnościami. Spółka zadeklarowała, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi [...] zł. Wartość jej środków trwałych (według bilansu za ostatni rok) wyniosła [...] zł, a starta na koniec 2014 roku wyniosła [...] zł. Spółka oświadczyła, że nie posiada żadnych środków na rachunku bankowym. Ponadto wskazała, że w wyniku działań Urzędu Skarbowego w G. zablokowano wszystkie konta bankowe uniemożliwiając pozyskanie i dysponowanie środkami finansowymi. Ich brak natomiast uniemożliwia wniesienie wpisu. Wszystkie środki ruchome zostały zajęte przez komorników. Zgodnie z art. 246 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku t.j. poz. 270), dalej jako P.p.s.a., osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie należy zwrócić uwagę, że spółka deklaruje posiadanie środków trwałych o wartości przekraczającej znacznie wysokość kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jednocześnie należy pamiętać, że koszty prowadzenia postępowań sądowych trzeba traktować jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, co dotyczy także sytuacji, w której spółka uzyskuje dochody jak i sytuacji, w której spółka ponosi straty. W rozpoznawanej sprawie wspólnicy nie postawili spółki w stan likwidacji, a zatem uznali, że ich wspólne przedsięwzięcie finansowe będzie kontynuowane. Skoro skarżąca spółka nadal zgłasza roszczenie do istnienia w porządku prawnym, to powinna realizować swoje cele, w tym pokrywać koszty sądowe, o własnych siłach i w oparciu o własne środki bądź też środki pochodzące z dopłat wspólników (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 532/13 oraz powołane w nim orzeczenie ETPCz z dnia 22 marca 2012 r. 19508/07 w sprawie Granos Organicos Nacionales S.A. przeciwko Niemcom, § 48). Reasumując należy stwierdzić, że nieuzasadniony jest wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Analiza sytuacji spółki nie pozwala bowiem przyjąć, że wykazała ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §2 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.