III SA/Po 1073/13

Dnia 15 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak ( spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Szymon Widłak Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział [...] w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2007 oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 223 § 2 oraz art. 228 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. Burmistrz Gminy i Miasta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. określił "A" Sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w [...] wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2007 w kwocie 44.699,00 zł. Decyzja ta została odebrana przez spółkę dnia 1 marca 2013 r. "A" Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła odwołanie od powyższej decyzji, pismem datowanym na dzień 18 marca 2013 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] dnia 18 marca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi. Nie jest to zależne od uznania organu lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ podniósł, że z akt sprawy wynika, iż decyzję pierwszoinstancyjną podatnik otrzymał w dniu 1 marca 2013 r., co znajduje potwierdzenie w podpisie – potwierdzenie odbioru. Termin do wniesienia odwołania upłynął więc w dniu 15 marca 2013 r. Odwołanie wysłane zostało listem poleconym dnia 18 marca 2013 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła spółka "A" Sp. z o.o., wnioskując o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Powyższemu postanowieniu skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie art. 163 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie w sprawie, w której organ winien był wydać postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, gdyż uchybienie terminowi było niezawinione, 2) naruszenie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pomimo wskazania przez skarżącą, że przedmiotowe uchybienie było niezawinione, 3) naruszenie art. 122, art. 187 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez nieuwzględnienie argumentacji skarżącej przedstawionej we wniosku o przywrócenie terminu z dnia 10 kwietnia 2013 r., która potwierdzała słuszność zajętego stanowiska, a także poprzez pominięcie kwestii odnoszącej się do istoty sporu w zakresie podatku od nieruchomości za 2009 rok, a tym samym zamknięcie drogi do merytorycznego rozpatrzenia odwołania w sprawie, w której stanowisko spółki było prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badając zaskarżony akt według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej zarzutom, zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób powodujący konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] lutego 2013 r., którą określono skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2009. Podstawę prawną kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowi art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest ostateczne (art. 228 § 2 Ordynacji podatkowej). Termin do wniesienia odwołania, do którego odwołuje się ostatnio przywołana regulacja, został unormowany w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia: 1) decyzji stronie; 2) zawiadomienia, o którym mowa w art. 103 § 1 Ordynacji podatkowej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że o ocenie zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (zażalenia) decyduje to, czy według stanu na moment jego podjęcia spełniły się przesłanki przewidziane w art. 228 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej. Skoro przepis ten stanowi, że "Organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania", to koniecznym jest ustalenie, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz ustalenie kiedy zostało wniesione odwołanie od tej decyzji i w rezultacie czy doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania - co jest stanem obiektywnym. Uchybienie terminowi do wniesienia środka odwoławczego jest zatem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania (zażalenia), lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 728/12, z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1487/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia. nsa.gov.pl). Na gruncie kontrolowanej sprawy stan faktyczny, w zakresie istotnym dla podjęcia rozstrzygnięcia o którym stanowi art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, jest bezsporny. Decyzja Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] lutego 2013 r. została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 1 marca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 2 akt administracyjnych), co przez samą skarżącą nie było zresztą kwestionowane na żadnym etapie postępowania. Wypada zatem tylko zauważyć, że doręczenie to nastąpiło w trybie przewidzianym w art. 151 Ordynacji podatkowej, do rąk osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, z zachowaniem pozostałych wymogów przewidzianych w art. 144 i n. Ordynacji podatkowej. Przedmiotowe doręczenie należy zatem uznać za skuteczne. W konsekwencji rozpoczęło ono bieg terminu do wniesienia odwołania, przewidzianego w art. art. 223 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej, który to termin upłynął z dniem 15 marca 2013 r. Tymczasem skarżąca spółka odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nadała w Urzędzie Pocztowym dnia 18 marca 2013 r. (k. 58 akt administracyjnych), a więc z trzydniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia. W tych okolicznościach organ odwoławczy zobowiązany był, w świetle art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, co też prawidłowo uczynił. W tym miejscu warto zauważyć, że argumentacja zawarta w skardze nie zmierza do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, lecz odnosi się do kwestii związanych bezpośrednio z przywróceniem skarżącej terminu do wniesienia odwołania, co nie może być przedmiotem rozważań w ramach niniejszego postępowania. Co więcej analiza skargi prowadzi do wniosku, że skarżąca zgadza się z samym faktem uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, wskazując wprost na to że uchybienie to nastąpiło, a kwestionuje jedynie odmowę przywrócenia tego terminu. Należy zatem wskazać, że ocena merytoryczna przesłanek powoływanych przez spółkę co do tej kwestii nastąpiła wyroku w sprawie III SA/Po 1085/13. Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o treść art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.