III SA/Po 1073/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M B na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Uzasadniając ten wniosek strona skarżąca podniosła, że obok zaskarżonej decyzji dotyczącej kwoty [...] zł organ wydał jeszcze dwie decyzje ustalające zaległości podatkowe w podatku akcyzowym, które łącznie opiewają na kwotę [...] zł. Jest to kwota znaczna dla strony, biorąc pod uwagę jej dochody miesięczne osiągane z prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący prowadzi komis samochodowy i z tej działalności utrzymuje rodzinę, w tym dwoje dzieci. W celu jednorazowej zapłaty kwoty [...] zł strona będzie zmuszona do sprzedaży środków trwałych swojego przedsiębiorstwa. Zdaniem skarżącego organy ustaliły zaległy podatek akcyzowy arbitralnie i w sposób niezgodny z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie. Należy wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, ograniczyła się jedynie do oświadczenia, które sprowadza się do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji i dwóch innych decyzji spowoduje konieczność wyzbycia się środków trwałych przedsiębiorstwa skarżącego i będzie stanowiło dotkliwą konsekwencję dla jego dzieci. Skarżący nie wskazał jednak miesięcznego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej, ani nie przedłożył zestawienia miesięcznych stałych wydatków. Nie wyjaśnił, czy jest jedynym żywicielem rodziny, czy jego żona ma stałe źródło dochodu np. z tytułu pracy zarobkowej. Strona nie podała też, czy oprócz środków trwałych swojego przedsiębiorstwa posiada inny majątek ruchomy czy nieruchomy. Z uzasadnienia wniosku nie wynika więc w jednoznaczny i precyzyjny sposób, jaka jest aktualna sytuacja finansowa skarżącego i jego rodziny. We wniosku zawartym w skardze brak jest zatem dostatecznego uzasadnienia wykazującego istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia pełną merytoryczną ocenę wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, CBOSA). W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę. Strona nie przedstawiła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, mając na uwadze podniesione okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.