III SA/Po 1104/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Powiatu A na decyzję Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 31 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty do zwrotu w ramach umowy o dofinansowanie projektu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia 31 maja 2013 r. Zarząd Województwa Wielkopolskiego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 7 lutego 2013 r. określającą Powiatowi A kwotę do zwrotu w wysokości [...] zł wraz z odsetkami tytułem obniżenia dofinansowania o ustalone i nałożone korekty finansowe w ramach środków przekazanych do umowy zawartej 1 lutego 2010 r. W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik strony – radca prawny wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc że z zaskarżoną decyzją związane są znaczne dolegliwości finansowe dla Powiatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego przepisu wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu. Aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik strony, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ograniczył się do ogólnikowego stwierdzenia, że "z zaskarżoną decyzją związane są znaczne dolegliwości finansowe dla Powiatu". Nie wskazał przy tym na żadne okoliczności faktyczne dotyczące sytuacji finansowej powiatu, które pozwoliłyby na ocenę tego wniosku z punktu widzenia ustawowych przesłanek zastosowania omawianej ochrony tymczasowej, tj. niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie powołał się również na żadne dokumenty źródłowe w zakresie istotnej w tym zakresie sytuacji finansowej powiatu. Co więcej, nie sprecyzował nawet, czy w przypadku skarżącego powiatu zachodzi "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody", czy też "niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Tymczasem należy mieć na uwadze, że zasadniczo rodzaj nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku zaś ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast ewentualna nieodwracalność skutków decyzji czy znaczna szkoda winna być w konkretnej sytuacji należycie uprawdopodobniona, czego w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej zaniechał. Należy przy tym wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji będzie powodować znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, Legalis). Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.