III SA/Po 1109/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu [...] kwietnia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzja Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2016 r., opisana w rubrum niniejszego postanowienia, doręczona została skarżącemu 6 września 2016 r. Skargę skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję skarżący nadał w urzędzie pocztowym 5 października 2016 r. Skarga ta została przesłana przez tut. Sąd do organu podatkowego 7 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 17 listopada 2016 r. odrzucił skargę z powodu uchybienia terminowi do jej złożenia. Zażalenie na to postanowienie zostało odrzucone prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z 20 grudnia 2016 r. (postanowieniem z 7 marca 2017 r., o sygn. akt I GZ 30/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z 20 grudnia 2016 r.). W piśmie procesowym z [...] listopada 2016 r. skarżący zwrócił się do tut. Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2016 r. Uzasadniając ten wniosek podano, że pomimo prawidłowego oznaczenia w skardze za pośrednictwem jakiego organu składana jest ona do sądu, omyłkowo wpisano na kopercie "Wojewódzki Sąd Administracyjny" jako jej adresata. Skarżący nie jest prawnikiem w związku z czym nie zdawał sobie sprawy z konsekwencji niedokładnego sprawdzenia prawidłowego zaadresowania koperty. Na tym etapie nie był on także reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie wiedział, że w takiej sytuacji za datę wniesienia uznana zostanie data przekazania skargi przez sąd do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej z uchybieniem terminu ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie tego terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Innymi słowy, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). Na gruncie niniejszej sprawy skarżący błędnie zaadresował kopertę zawierającą skargę, podając nazwę sądu zamiast organu. Wskazać jednak trzeba, że taka omyłka nie może stanowić o przywróceniu terminu, gdyż wyniknęła z zaniedbania strony skarżącej i nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy uzasadniającego przywrócenie uchybionego terminu. Strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do tego pouczenia, nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności prawidłowo (por. postanowienie NSA z 9 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1211/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z twierdzeń samego skarżącego przyczyną błędnego zaadresowania koperty mogło być "niedokładne sprawdzenie" tej kwestii. Pomyłka, nieuwaga, czy zaniedbanie nie są natomiast okolicznościami wyjątkowymi, którym nie sposób zapobiec lub którym nie sposób przeciwdziałać, a tylko takie uzasadniają przywrócenie terminu. Podstaw do przywrócenia terminu nie sposób doszukiwać się, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy, w samej tylko świadomości, co do konsekwencji prawnych zaniedbania jakiego dopuścił się skarżący. Okoliczności przywoływane w tym względzie przez skarżącego mogą co najwyżej posłużyć do uznania zachowania przez niego terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a., to jest terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie zmieniają one natomiast negatywnej oceny zaistniałej pierwotnie przyczyny uchybienia terminowi do złożenia skargi, to jest błędnego zaadresowania koperty zawierającej to pismo procesowe, wynikłej z zaniedbania skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.