III SA/Po 1141/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi JP na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego płynęła skarga JP, reprezentowanego przez pełnomocnika – adwokata, na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...], w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W petitum skargi pełnomocnik strony wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez Sąd rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, z uwagi na oczywistą obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego, polegającą na działaniu opisanym szczegółowo w skardze. Pełnomocnik nie przedstawił uzasadnienia powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona uprawdopodobniła istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Owe uprawdopodobnienie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej, majątkowej, osobistej. W niniejszym przypadku skarżący ograniczył się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując enigmatycznie na oczywistą obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego, polegającą na działaniu opisanym szczegółowo w skardze. Zdaniem Sądu, pełnomocnik wnioskodawcy nie uprawdopodobnił jakichkolwiek okoliczności dotyczących wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie tych okoliczności – co uniemożliwiło dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Pod drugie, podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie wstrzymania wykonania aktu Sąd administracyjny nie działa z urzędu, gdyż takie działanie na tym etapie postępowania oznaczałoby w pewnym stopniu konieczność rozpoznania meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku, a więc sąd administracyjny nie jest uprawniony do dokonania oceny "prawdopodobieństwa" uwzględnienie skargi i co za tym idzie, do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania przez pryzmat wad zaskarżonego do sądu aktu (zob. postanowienie NSA z 19 października 2011 r., sygn. akt II OZ 983/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania nie mógł być uwzględniony podnoszony przez skarżącego argument "oczywistej obrazy przez organy podatkowe przepisów prawa". W tym stanie rzeczy Sąd nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.