III SA/Po 1149/15

Dnia 8 października 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] września 2015 roku nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym R. P. już kilkakrotnie występował z żądaniem przyznania prawa pomocy. W kwestii żądania zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu wypowiadał się referendarz sądowy (k.25, k.83, k.183 akt sądowych) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny (k.37, k.93, k.192 akt sądowych). W powyższym stanie rzeczy R. P. kolejny raz wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 285 akt sądowych oraz k. 9 załącznika do akt - prawo pomocy). Pismem z dnia 4 września 2018 roku Skarżący został szczegółowo pouczony o treści oświadczenia majątkowego, które powinno towarzyszyć ponowionemu wnioskowi o przyznanie prawa pomocy (k. 5 załącznika do akt - prawo pomocy). Składając kolejny wniosek na urzędowym formularz Skarżący ponownie w sposób ogólnikowych wskazał, że jest osobą samotną i bezdomną. Natomiast w rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego wpisał: "Nie mam" lub "Nie dotyczy". Wskazać zatem należy, że okoliczności znane z urzędu oraz informacje zamieszczone w serwisach internetowych instytucji państwowych wskazują, co następuje. Wnioskodawca lub podmioty prawa handlowego reprezentowane przez Skarżącego od 2004 roku zgłaszają do systemu dopłat rolniczych grunty o pow. od 100ha do prawie 700ha (treści wniosków pomocowych przekazywanych do tutejszego Sądu wraz ze skargami). Niemniej na potrzeby licznych postępowań o przyznanie prawa pomocy Skarżący deklaruje, że nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie posiada żadnego majątku. W dniu 19 lutego 2014 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęły trzy skargi R. P. na decyzje w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2011, 2012 oraz 2013 rok (sprawy o sygn. akt III SA/Po 252-254/14). W aktach administracyjnych wskazanych spraw zalegała umowa dzierżawy nieruchomości rolnych z dnia 25 października 2011 roku zawarta pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych a Skarżącym, który według treści umowy zamieszkuje pod adresem [...] Aktualnie, jako adres zamieszkania, Skarżący wskazuje nieruchomości pod adresem [...]. Jednocześnie od kilku lat w treści licznych wniosków o prawo pomocy podaje, że "korzysta z noclegowni dla bezdomnych oraz z jadłodajni CARITASU". W dniu 03 sierpnia 2015 roku do sprawy prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 353/15 wpłynął formularz wniosku o prawo pomocy pochodzący od R. Sp. z o.o. w Z. reprezentowanej przez R. P.. Z treści wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalności, a według bilansu za ostatni rok poniosła stratę w kwocie 50.000 zł. Skarżący nadal pełni funkcję prezesa zarządu w A.-Z. Sp. z o.o., a do maja 2012 roku był udziałowcem tej Spółki. Udziały o łącznej wartości 100.000 zł zbył na rzecz brata M. P. (Monitor Sądowy i Gospodarczy z dnia 15 czerwca 2012 roku, Nr [...], poz. [...]). Przy czym jeszcze przed ujawnieniem w Krajowym Rejestrze Sądowym faktu zbycia udziałów, Skarżący został zobowiązany do wyjawienia majątku w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym (postanowienie Sądu Rejonowego w O. W. z dnia [...] sierpnia 2011 roku, sygn. akt [...]). W dniu 27 września 2011 roku, czyli jeszcze przed podpisaniem umowy dzierżawy nieruchomości rolnych z ANR, Wnioskodawca został ujawniony w Krajowym Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych (Nr [...]). W dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęła skarga podmiotu A. Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą reprezentuje R. P.. Z kolei w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Po 499/13 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy A. Sp. z o.o. w organizacji. Z uzasadnienia postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wynika, że udziałowcami A. Sp. z o.o. w organizacji są bracia R. P. i M. P.. Spółkę reprezentuje Skarżący. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000 zł. Wnioskodawca posiada jeden udział o wartości nominalnej 50 zł. Udziały zostały objęte oraz w całości pokryte gotowizną. Spółka wystąpiła do sądu ze zgłoszeniem rejestracyjnym. Za ostatni rok obrotowy Spółka nie odnotowała zysku, a jej zadłużenie wynosi 25.000 zł. Siedziba Spółki znajduje się w dzierżawionym lokalu. Zadłużenie z tytułu czynszu wynosi 23.000 zł. R. P., który jest wspólnikiem i prezesem zarządu A. Sp. z o.o. w organizacji, ponosi w części koszty działalności reprezentowanej Spółki (przesyłki pocztowe). Koszty notarialne poniósł drugi wspólnik (brat wnioskodawcy M. P.), u którego Spółka jest zadłużona. Z informacji znanych z urzędu wynika, że do sądów administracyjnych wpływają skargi jeszcze innych spółek prawa handlowego, które nie tylko są reprezentowane przez R. P., ale wnioskodawca posiada w nich także udziały (A. Sp. z o.o., P. W. Ś. Sp. z o.o.). Z kolei w sprawach o: sygn. akt III SA/Po 337/15, sygn. akt III SA/Po 948/15, sygn. akt III SA/Po 446/16, sygn. akt III SA/Po 348/15 skarżący wskazywał, że bank wypowiedział mu umowy kredytowe wzywając o natychmiastową spłatę kwoty ponad 100.000 zł. Natomiast w sprawie o sygn. akt III SA/Po 948/15 R. P. udokumentował fakt wypowiedzenia umowy rachunku bankowego zgodnie z postanowieniami umowy z dnia 25 stycznia 2008 roku oraz zadłużenie względem banku na kwotę 69.648,80 zł. Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że ponawianie wniosków o przyznanie prawa pomocy bez wyjaśnienia sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy stanowi nadużycie prawa procesowego. Skarżący ma świadomość, że składane przez niego oświadczenia majątkowe są niewystarczające i budzą wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie oddalał zażalenia wnoszone przez Skarżącego na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania mu prawa pomocy. Wnioskodawca konsekwentnie składa kolejne wnioski o prawo pomocy i nie podejmuje próby wyjaśnienia swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej, w tym także na etapie składania środków zaskarżenia, gdzie ogranicza treść pism do zarzutów, że kwestionowane orzeczenia są "niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym". Na gruncie niniejszej sprawy przyjąć należało, że żądanie przyznania prawa pomocy o treści wskazanej w kolejnym formularzu wniosku o prawo pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte w niniejszej sprawie. Zatem rozpoznanie aktualnego wniosku o tożsamej treści jest zbędne w rozumieniu art. 249a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.