III SA/Po 1176/14

Dnia 09 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 09 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2014 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2010 roku; postanawia zawiesić postępowanie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270; dalej: P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie na gruncie powyższej regulacji jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca nie wymienił wprost postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również to postępowanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym (porównaj wyrok NSA z 5 sierpnia 2014 r., II FSK 2021/12). W konsekwencji postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości UE jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 §1 pkt 1 P.p.s.a. (porównaj postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11). Z treści art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z powodu wskazanego w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym że rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. W ocenie Sądu sytuacja, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zachodzi w niniejszej sprawie. Należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 562/14) wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści: • "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.? • "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? • "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ". W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie przez Trybunał powyższych pytań prejudycjalnych będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy, z uwagi na tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornej między stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, która dotyczy naruszenia przez organy podatkowe art. 89 ust. 14 - 16 u.p.a. poprzez dokonanie wymiaru akcyzy w oparciu o przepisy sprzeczne z zasadą proporcjonalności podatku akcyzowego wyrażoną w dyrektywie horyzontalnej i dyrektywie w sprawie banderolowania, w związku z uznaniem za naruszenie warunku dotyczącego końcowego zużycia – uchybienie w zakresie przekazania miesięcznego zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego. W tych okolicznościach uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie zawisłej przed Sądem do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości UE (sygn. sprawy przed TSUE: C-418/14 ROZ-ŚWIT), gdyż odpowiedź udzielona na wskazane pytania prejudycjalne będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.