III SA/Po 124/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009r. wniosku o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego; postanawia 1. przyznać adwokatowi A. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 732,00 złotych (siedemset trzydzieści dwa), uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 132,00 (sto trzydzieści dwa), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, 2. odmówić przyznania wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną. /-/M. Ławniczak Na mocy postanowienia referendarza sądowego (k. 25-26) adwokata A. K. została wyznaczona na pełnomocnika Skarżącego (k.31v) w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. W punkcie trzecim wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał adwokat A. K. wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (k.103). Pismem z dnia 06 października 2009 roku (k.142) pełnomocnik Skarżącego wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o ustalenie i zasądzenie wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie wywołanej skargą kasacyjną organu (sygn. akt I GSK 839/08). Postanowieniem z dnia 15 października 2009 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu odmówił przyznania wynagrodzenia, albowiem wniosek pochodzący od pełnomocnika nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (k.146-148). W dniu 28 października 2009 roku adwokat A. K. złożyła sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego (k.153-154). Wniosła o zmianę postanowienia referendarza sądowego i przyznanie jej wynagrodzenia. Zaznaczyła, że brała udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz sporządziła odpowiedź na skargę kasacyjną. Wraz ze sprzeciwem złożone zostało oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny, w odpowiedzi na zapytanie tutejszego Sądu, przesłał dowody potwierdzające świadczenie pomocy prawnej obejmujące: kserokopię odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz kserokopię protokołu z posiedzenia sądu na okoliczność udziału pełnomocnika w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie odpowiadające nakładowi pracy za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli w drugiej instancji sprawę prowadzi ten sam adwokat, wynosi 50% odpowiedniej stawki minimalnej obowiązującej w pierwszej instancji. Podstawa obliczenia stawki minimalnej w niniejszej sprawie, zgodnie z §18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z §6 pkt 4 powołanego rozporządzenia, wynosi 1.200,00 złotych. Zatem należne w niniejszej sprawie wynagrodzenie to 600,00 złotych. Obliczoną w ten sposób kwotę należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług - §2 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163 poz. 1348 ze zm.) w §18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, c i d ustala stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź tylko udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Za inne czynności adwokata podejmowane w tym stadium postępowania sądowoadministracyjnego przepisy powołanego rozporządzenia nie ustalają stawek minimalnych. Z powyższego należy wyprowadzić wniosek, że brak jest podstawy prawnej do przyznania wynagrodzenia za te czynności, podejmowane w drugiej instancji postępowania sądowoadministracyjnego, które nie zostały wymienione w § 18 ust. 1 pkt 2 powołanego powyżej rozporządzenia. Brak podstawy prawnej uniemożliwia wydatkowanie środków publicznych i rodzi prawnoprocesową konieczność odmowy przyznania wynagrodzenia. Stąd należało odmówić przyznania wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/M. Ławniczak