III SA/Po 1245/12

Dnia 6 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2006 roku oddala skargę Naczelnik Urzędu Celnego w L. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 207 w zw. z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 37 h, art. 37 j ust. 1 pkt 4, art. 37 k ust. 1, art. 37 l ust. 1, art. 37 m ust. 4, 37 n ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.U. z 2001r., nr 110, poz. 1192 ze zm.), Obwieszczeniem Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 6 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej na rok 2006 (M.P.Nr 80, poz. 1144) określił T. S. opłatę paliwową za miesiąc styczeń 2006 r. w kwocie [...] złotych. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w wyniku kontroli podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2006 r. przeprowadzonej u podatnika Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. wydał w dniu 2 września 2011 r. decyzję w zakresie podatku akcyzowego za miesiąc styczeń 2006 r. Jak wskazał organ zgodnie z art. 37 h ust. 1 i 2 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych wykorzystywanych do napędu pojazdów podlega opłacie paliwowej. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są paliwa silnikowe. Zgodnie z art. 37 j ust. 1 pkt 4 obowiązek w zakresie opłaty paliwowej od paliw silnikowych ciąży na podmiocie podlegającym obowiązkowi w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej zgodnie z art. 37 k ust. 1 wyżej wymienionej ustawy powstaje z dniem, w którym podmioty są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmiot jest obowiązany zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 l ust. 1 ustawy). Zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego w L. z zebranego materiału dowodowego wynika że T. S. nabył w styczniu 2006 r. z nieustalonego źródła 8.500 litrów paliwa silnikowego w postaci oleju napędowego, które następnie zużył na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Po rozpatrzeniu odwołania T. S. od wyżej wymienionej decyzji Dyrektor Izby Celnej w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), art. 37 j ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym (tj. Dz.U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2571 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że rozstrzygnięcie w przedmiocie opłaty paliwowej jest bezpośrednim następstwem wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania stwierdził, że zarzuty strony w znacznej części odnoszą się do decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w dniu 2 września 2011 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, co do których wypowiedział się Dyrektor Izby Celnej w P. w ostatecznej decyzji z dnia 7 grudnia 2011 r. Skoro zatem stronie określono w sposób ostateczny zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym należało określić także obowiązek zapłaty opłaty paliwowej. T. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 9 grudnia 2012 r. zarzucając naruszenie przepisów mające wpływ na wynik sprawy: - art. 120, 121 i 123 § 1 i art. 187 § 1 ordynacji podatkowej - art. 37 h, art. 37 j, ustawy o autostradach płatnych oraz w Krajowym Funduszu Drogowym. Zdaniem skarżącego decyzja organu odwoławczego opiera się wyłącznie na ustaleniach poczynionych wobec dostawcy – Spółki "A." wynikających z prowadzonego wobec dostawcy postępowania, w którym skarżący nie brał udziału, co narusza przepis art. 123 § 1 ordynacji podatkowej, albowiem zaskarżona decyzja została wydana na podstawie materiału dowodowego zebranego w innym postępowaniu. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu polegającym na kwestionowaniu faktur zakupu paliwa. Podnosi, że obowiązkiem organu w sytuacji zakwestionowania faktu zakupu paliwa od "A." Spółki z o.o. było ustalenie skąd paliwo faktycznie pochodziło oraz czy ponad wszelką wątpliwość akcyza we wcześniejszym etapie obrotu nie została zapłacona. Skarżący w skardze kwestionuje ustalenia faktyczne związane z powstaniem po jego stronie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za miesiąc styczeń 2006 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (tj. Dz.U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2571 ze zm.). Stosownie do art. 37 h ust. 1 tejże ustawy opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych wykorzystywanych do napędu silników spalinowych. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych, o których mowa w ust. 1 rozumie się – zgodnie z art. 37 h ust. 2 ww ustawy – czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są paliwa silnikowe. W myśl art. 37 j ust. 1 pkt 4 ww ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych, o których mowa w art. 37 h, ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym, obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmioty, o których mowa w art. 37 j ust. 1 są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych (art. 37 k ust. 1 ustawy), a podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37 j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 l ust 1 ustawy). Z powyższej regulacji wynika, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Wobec powyższego bezzasadne są zarzuty strony dotyczące ustaleń faktycznych sprowadzające się do tego, że skarżący w styczniu 2006 r., na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nabył olej napędowy z nieznanego źródła, od którego nie została zapłacona akcyza we wcześniejszym etapie obrotu. Ustalenia te były zasadniczo podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego w postępowaniu w przedmiocie podatku akcyzowego, a w konsekwencji – na podstawie art. 37 h, art.. 37 j i art. 37 k ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym – również obowiązku zapłaty opłaty paliwowej. W postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej organy nie dokonywały jednak ponownie tego rodzaju ustaleń, lecz odwołały się do tych ustaleń, które były podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego strony skarżącej w zakresie podatku akcyzowego, a które z uwagi na ostateczne zakończenie postępowania w tym przedmiocie uznały za wiążące na gruncie sprawy w przedmiocie opłaty paliwowej. Według Sądu organy słusznie stwierdziły brak podstaw do powtarzania szczegółowych ustaleń postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego w decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Należy zauważyć, że skarżący uczestniczył w postępowaniu w przedmiocie podatku akcyzowego, w którym mógł zgłaszać odpowiednie zarzuty w zakresie ustaleń faktycznych. Wskazać trzeba w tym miejscu, że skarżący złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] r. określające zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc styczeń 2006 r. na kwotę 8.908 złotych, a następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. a dnia [...] r., którą to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję wymiarową. Skarga strony została oddalona prawomocnym wyrokiem z dnia 11 lipca 2012 r. (sygn. akt III SA/Po 338/12). Oznacza to, że decyzja wymiarowa w przedmiocie podatku akcyzowego z dnia 2 września 2011 r. jest ostateczna i prawomocna. W rezultacie w odrębnie przeprowadzonym postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej – w świetle powołanej regulacji prawnej – wystarczające było ustalenie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem był olej napędowy oraz ilości tego oleju, od którego podatnik był zobowiązany zapłacić podatek akcyzowy. W niniejszej sprawie powyższe okoliczności wynikały z prawomocnej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] r. określające stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc styczeń 2006 r. Okoliczności te były wystarczającą podstawą wszczęcia postępowania w przedmiocie opłaty paliwowej i stwierdzenia obowiązku jej zapłaty. W ocenie Sądu organy obu instancji – wbrew zarzutom skargi – zgodnie z art. 37 h, a także art. 37 j ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym prawidłowo orzekły o powstaniu obowiązku zapłaty opłaty paliwowej i określiły skarżącemu wysokość tej opłaty za styczeń 2006 roku, co było następstwem stwierdzonego uprzednio obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i to bez konieczności dokonywania odrębnych ustaleń, czy akcyza została zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu, czy też winna zostać uiszczona przez inny podmiot aniżeli skarżący. Tego rodzaju ustalenia – jak wskazano powyżej – istotne dla ustalenia obowiązku w podatku akcyzowym – były przedmiotem odrębnego postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego, które zostało ostatecznie (a aktualnie również prawomocnie) zakończone, tym samym byłyby niedopuszczalne w postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej. Należy zauważyć, że strona skarżąca nie wykazała, że dokonała wcześniej zapłaty opłaty paliwowej, a ponadto nie kwestionowała przyjętej przez organy podstawy wyliczenia oraz ustalonej wysokości opłaty paliwowej. Mając na uwadze powyższe, skoro decyzje organów obu instancji odpowiadały prawu, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku.