III SA/Po 1421/13

Dnia 04 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie o sygn. akt III SA/Po 5/13 ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji dotyczącej wymiaru podatku rolnego na rok 2012; postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie o sygn. akt III SA/Po 5/13, oddalił skargę S. Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji dotyczącej wymiaru podatku rolnego na rok 2012. Skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu (postanowienie z dnia 09 lipca 2013 roku, sygn. akt III SA/Po 5/12) sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Od dnia 15 sierpnia 2012 roku wyrok jest prawomocny (postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z dnia 18 października 2013 roku). Pismem, złożonym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 15 października 2013 roku, Skarżący wystąpił z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Po 5/13; wniósł o uchylenie wyroku i ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania Skarżący wskazał na błędną wykładnię przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym oraz nieważność protokołu komornika dotyczącego czynności egzekucyjnych obejmujących wydanie właścicielce (M. Cz.-P.) ruchomości oraz gruntów wchodzących w skład spornego gospodarstwa rolnego. W ocenie Skarżącego podatnikiem podatku rolnego powinien być posiadacz gruntów rolnych, a nie ich właściciel. Skarżący wskazał również, że wyrok został oparty na protokole komornika z dnia 16 października 2008 roku, który nie stanowi dokumentu urzędowego, gdyż nie został sporządzony w przepisanej prawem formie, a ponadto został wydany bez ustawowego upoważnienia. Komornicy sądowi nie są powołani do modyfikacji treści tytułów wykonawczych. Pismem z dnia 07 listopada 2013 roku S. Z. D. został zobowiązany do sprecyzowania podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego oraz określenia daty, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a nadto pouczony o treści przepisów art. 271-273 oraz art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.). W wykonaniu nałożonych obowiązków Skarżący wyjaśnił, że nie uczestniczył w rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku z przyczyn od niego niezależnych. Stąd nie potrafi podać daty, w której dowiedział się o ustawowej podstawie wznowienia postępowania. Zdaniem strony było to po 16 lipca 2013 roku, gdyż wcześniej nie miał wiedzy na temat tego jak sprawa z jego skargi została załatwiona. Skarżący wskazał również, że w sprawie zachodzą okoliczności określone w art. 273 §1 i §2 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący zażądał wyznaczenia rozprawy w celu ustnego przedstawienia podstaw wznowienia oraz określenia ich kwalifikacji prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu, gdyż strona nie powołała ustawowych postaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjaśnić należy, że samo powołanie się na te przepisy art. 273 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ustawy (porównaj postanowienie NSA z dnia 07 października 2011 roku, sygn. akt I OSK 1722/11). Warunku określenia podstawy wznowienia postępowania nie spełnia ani argumentacja dotycząca błędnej wykładni przepisów ustawy o podatku rolnym, ani argumentacja dotycząca nieważności protokołu z czynności egzekucyjnych wydania gospodarstwa rolnego właścicielowi, ani też, powołany w piśmie z dnia 19 listopada 2013 roku, brak uczestniczenia w rozprawie, czy też brak wiedzy o treści wydanego wyroku. Zarzut błędnej wykładni przepisów ustawy o podatku rolnym nie mieści się w żadnej z przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem oceny sądu administracyjnego były również kwestie związane z czynnościami egzekucyjnymi przeprowadzonymi przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...]. Wskazane okoliczności Skarżący podnosił jako główny zarzut skargi. Sąd odniósł się do tej argumentacji w uzasadnieniu wydanego wyroku. Zgodnie z art. 107 p.p.s.a. nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. W takiej sytuacji przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia sprawozdawca przedstawia ich wnioski, twierdzenia i dowody znajdujące się w aktach sprawy – art. 108 p.p.s.a. Treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2013 roku wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Po 5/13 jest znana Skarżącemu, co najmniej, od dnia 17 czerwca 2013 roku, gdyż taką datą S. Z. D. opatrzył wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 63 akt sądowych o sygn. akt III SA/Po 5/13). Motywy wydanego rozstrzygnięcia znane są Skarżącemu od dnia 15 lipca 2013 roku (dowód doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, k. 89 akt sądowych o sygn. akt III SA/Po 5/13). Stwierdzić zatem należy, że z treści skargi o wznowienie postępowania sądowego oraz odpowiedzi na wezwanie z dnia 07 listopada 2013 roku nie wynika, że strona oparła skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.