III SA/Po 1441/14

Dnia 6 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi R P na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2013 rok postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy R wnioskiem z dnia 6 lipca 2015 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (formularz na urzędowym druku został złożony 22 lutego 2016 r.). Postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. starszy referendarz sądowy postanowił umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, albowiem rozpoznanie kolejnego wniosku o prawo pomocy stało się zbędne w rozumieniu art. 249 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm. ) dalej p.p.s.a. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, domagając się jego uchylenia jako niezgodnego ze stanem prawnym i faktycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje : Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). W niniejszym postępowaniu R już wielokrotnie występował z żądaniami przyznania prawa pomocy. W kwestii żądań zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu wypowiadał się referendarz sądowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, a także Naczelny Sąd Administracyjny. Oddalając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał, że twierdzenia zawarte w oświadczeniu majątkowym strony nie zostały poparte żadnymi dowodami, a skarżący nie wykazuje inicjatywy w dążeniu do wyjaśnienia swojej sytuacji majątkowej. Mimo tych okoliczności R kolejny raz wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W formularzu wniosku (k. 130 – 131 akt sądowych), skarżący ponownie w sposób ogólnikowy wskazał, że jest osobą samotną i bezdomną, bez środków do życia i leczenia. Jednocześnie wnioskodawca podał jednak adres zamieszkania. W rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego R wpisał: "Nie mam" lub "Nie dotyczy". Sąd z urzędu dysponuje natomiast informacjami dotyczącymi tego, że wnioskodawca lub podmioty prawa handlowego reprezentowane przez stronę w latach 2004-2015 nieprzerwanie zgłaszały do systemu płatności rolnych grunty o pow. od 100ha do prawie 700ha (treść wniosków pomocowych przekazywanych do Sądu wraz ze skargami). Na potrzeby licznych postępowań o przyznanie prawa pomocy skarżący zaś deklaruje, że nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie posiada żadnego majątku. W tym miejscu wskazać należy, że dnia 19 lutego 2014 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęły trzy skargi R na decyzje w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2011, 2012 oraz 2013 rok (sygn. akt III SA/Po 252-254/14). W aktach administracyjnych powyższych spraw zalegała umowa dzierżawy nieruchomości rolnych z dnia 25 października 2011 roku zawarta pomiędzy Agencją a skarżącym, który zamieszkuje pod adresem Ż. Aktualnie, jako adres zamieszkania, strona podaje Ż. Jednocześnie od kilku lat w treści licznych wniosków o prawo pomocy R wskazuje, że "korzysta z jadłodajni x i noclegowni dla bezdomnych". W dniu 03 sierpnia 2015 roku do sprawy prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 353/15 wpłynął formularz wniosku o prawo pomocy pochodzący od Sp. z o.o reprezentowanej przez R. Z treści wniosku wynika, że spółka prowadzi działalności, jednak według bilansu za ostatni rok poniosła stratę w kwocie [...] zł. Sąd z urzędu posiada też informację, iż skarżący nadal pełni funkcję prezesa zarządu w Sp. z o.o., a do maja 2012 roku był udziałowcem tej spółki. Udziały o łącznej wartości [...] zł zbył na rzecz brata M. Przy czym jeszcze przed ujawnieniem w Krajowym Rejestrze Sądowym faktu zbycia udziałów, strona została zobowiązana do wyjawienia majątku w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...]2011 roku ). W dniu 27 września 2011 roku, (jeszcze przed podpisaniem umowy dzierżawy nieruchomości rolnych z A), R został ujawniony w Krajowym Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych ([..]). W dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III WSA w Poznaniu wpłynęła skarga podmiotu Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą również reprezentuje R. W sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Po 499/13 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy Sp. z o.o. w organizacji. Z uzasadnienia postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wynika, że udziałowcami Sp. z o.o. w organizacji są bracia R i M. Kapitał zakładowy Spółki wynosi [...] zł., a skarżący posiada jeden udział o wartości nominalnej [...] zł. W opinii Sądu nie budzi żadnych wątpliwości, że skarżący świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego, choć strona ma świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych. Naczelny Sąd Administracyjny już bowiem wielokrotnie oddalał zażalenia wnoszone przez R na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. Skarżący konsekwentnie składa jednak kolejne wnioski o prawo pomocy i nie podejmuje próby wyjaśnienia swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Czyni tak także na etapie składania środków zaskarżenia, gdzie ogranicza treść pism do zarzutów, że kwestionowane orzeczenia są niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Oświadczenie majątkowe strony z 16 lutego 2016 r. również nie pozwala ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz zdolności płatniczych skarżącego. Nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej budzą wątpliwości, co do zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy oraz nie pozwalają wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Ponadto żądanie przyznania prawa pomocy o treści wskazanej w kolejnym formularzu wniosku o prawo pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte w przedmiotowej sprawie. Zatem rozpoznanie aktualnego wniosku o tożsamej treści jest zbędne w rozumieniu art. 249 a p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 249 a w zw. art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.