III SA/Po 1444/14

Dnia 30 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R P na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy Skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku podał m. in., że jest osobą bezdomną, utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych. Postanowieniem z dnia 10.02.2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że strona nie wykazała skutecznie istnienia przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W piśmie z dnia 27.02.2015 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, który nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje : Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub też wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. R wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku i w sprzeciwie skarżący nie podał danych dotyczących jego sytuacji majątkowej. Z okoliczności znanych Sądowi z urzędu wynika, że wnioskodawca lub podmioty reprezentowane przez Skarżącego (x) w latach 2004-2014 nieprzerwanie zgłaszają do systemu dopłat rolniczych grunty o pow. od 100ha do prawie 700ha (treści wniosków pomocowych przekazywanych do Sądu wraz ze skargami). Na potrzeby licznych postępowań o przyznanie prawa pomocy Skarżący deklaruje, że nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie posiada żadnego majątku. Tymczasem w dniu 19 lutego 2014 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęły trzy skargi R P na decyzje w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2011, 2012 oraz 2013 rok (sygn. akt III SA/Po 252-254/14). W aktach administracyjnych wskazanych spraw zalegała umowa dzierżawy nieruchomości rolnych z dnia 25 października 2011 roku zawarta pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych a Skarżącym, który zamieszkuje pod adresem Ż. Aktualnie, jako adres zamieszkania, Skarżący wskazuje nieruchomości pod adresem Ż. Jednocześnie od kilku lat w treści wniosków o prawo pomocy Skarżący podaje, że "korzysta z jadłodajni x i noclegowni dla bezdomnych". Skarżący nadal pełni funkcję prezesa zarządu w y, a do maja 2012 roku był udziałowcem tej Spółki. Udziały o łącznej wartości [...] zł zbył na rzecz brata M. Niemniej jeszcze przed ujawnieniem w Krajowym Rejestrze Sądowym faktu zbycia udziałów, Skarżący został zobowiązany do wyjawienia majątku w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym (postanowienie Sądu Rejonowego w O z dnia 08 sierpnia 2011 roku, ). W dniu 27 września 2011 roku, czyli jeszcze przed podpisaniem umowy dzierżawy nieruchomości rolnych z ANR, Wnioskodawca został ujawniony w Krajowym Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych. W dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęła pierwsza skarga podmiotu Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą reprezentuje R P. Z kolei postanowieniem z dnia 04 grudnia 2013 roku w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Po 499/13, referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy Sp. z o.o. w organizacji. Z uzasadnienia postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wynika, że udziałowcami Sp. z o.o. w organizacji są bracia R i M. Spółkę reprezentuje Skarżący. Kapitał zakładowy Spółki wynosi [...] zł. Wnioskodawca posiada jeden udział o wartości nominalnej [...] zł. Udziały zostały objęte oraz w całości pokryte gotowizną. Spółka wystąpiła do Sądu Rejestrowego ze zgłoszeniem rejestracyjnym. Za ostatni rok obrotowy Spółka nie odnotowała zysku, a jej zadłużenie wynosi [..] zł. Siedziba Spółki znajduje się w dzierżawionym lokalu. Zadłużenie z tytułu czynszu wynosi [...] zł. R, który jest wspólnikiem i prezesem zarządu Sp. z o.o. w organizacji, ponosi w części koszty działalności reprezentowanej Spółki (przesyłki pocztowe). Koszty notarialne poniósł drugi wspólnik (brat wnioskodawcy M ), u którego Spółka jest zadłużona. Twierdzenia wnioskodawcy, że nie pełni on żadnej funkcji w Sp. z o.o. w organizacji pozostają w ewidentnej sprzeczności z treścią pism składanych do akt sprawy ze skargi tej Spółki (sygn. akt III SA/Po 1438/14). W powołanej sprawie złożone zostały dokumenty prywatne sporządzone przez skarżącego i M, a w świetle treści tych dokumentów do skarżącego oraz jego brata ma należeć 100% udziałów Sp. z o.o. w organizacji. Przy czym R utrzymuje, że jest reprezentantem Sp. z o.o. w organizacji (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 06 lutego 2015 roku o sygn. akt III SA/Po 1438/14). W ocenie Sądu oświadczenie majątkowe Skarżącego nie pozwala ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz zdolności płatniczych strony postępowania. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej budzą wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy oraz nie pozwalają wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Skarżący odebrał osobiście wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego skierowane na adres zamieszkania podany we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie Skarżący ma świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych. Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie oddalał zażalenia wnoszone przez Skarżącego na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji nie może budzi żadnych wątpliwości, że strona świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego. Sąd stwierdził ostatecznie, że wnioskodawca nie wykazał, iż spełnia warunki przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.