III SA/Po 1549/21

WyrokWSA w Poznaniu2022-03-02

Skład orzekający: Izabela Bąk-Marciniak, Maciej Busz, Monika Świerczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy starosta jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na badania psychologiczne, jeśli przekroczył on 24 punkty karne, nawet jeśli kierowca kwestionuje prawidłowość wpisów punktowych lub twierdzi, że został wprowadzony w błąd przez funkcjonariusza policji?
Ratio decidendi
Starosta jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na badania psychologiczne, jeśli przekroczył on 24 punkty karne, ponieważ przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami ma charakter obligatoryjny. Starosta nie jest uprawniony do kwestionowania prawidłowości wpisów punktowych w ewidencji kierowców, gdyż kwestie te rozstrzygane są w odrębnym postępowaniu przed organem policyjnym.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję starosty o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu. Powodem skierowania było przekroczenie przez skarżącego 25 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Skarżący zarzucał, że został wprowadzony w błąd przez policjanta przy przyjmowaniu mandatu, a także podnosił argument o ukończeniu kursu zmniejszającego liczbę punktów, który odbył jednak po przekroczeniu limitu.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 2 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 marca 2022 roku sprawy ze skargi C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę w całości Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] sierpnia 2021 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania C. G. od decyzji Starosty [...] z [...] marca 2021 r. nr [...] o skierowaniu na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami C. G., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 kpa i art.99 ust.1 pkt 3 lit.b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj.Dz.U.2021.poz.1212), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenia na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Z kolei stosownie do art. 99 ust. 2 pkt 2 starosta wydaje powyższą decyzję na wniosek organu kontroli ruchu drogowego. W aktach postępowania znajduje się wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lutego 2021 r. o skierowanie C. G. na badanie psychologiczne w związku z otrzymaniem łącznie 25 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nadto organ wskazał, że uzyskał telefoniczną informację z II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Ż. , że Sąd prawomocnym wyrokiem w sprawie [...] [...] odmówił uchylenia prawomocnego mandatu karnego za wykroczenie drogowe z dnia [...] stycznia 2021 r. Również podnoszony przez odwołującego argument dotyczący ukończenia kursu zmniejszającego liczbę punktów za naruszenia przepisów drogowych nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, że odwołujący liczbę ww. punktów przekroczył w dniu [...] stycznia 2021 r., a szkolenie odbył dopiero w dniu [...] lutego 2021 r., czyli już po przedmiotowym przekroczeniu. W takiej sytuacji odbyte szkolenie nie ma żadnego wpływu na zmniejszenie liczby punktów i jednocześnie na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Kwestie związane z utrudnieniami w życiu zawodowym, czy osobistym związane ze skierowaniem na badania psychologiczne w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów drogowych – nie zostały przewidziane przez ustawodawcę, jako okoliczności pozwalające na odstąpienie od wydawania decyzji o skierowaniu na przedmiotowe badanie. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji, skarżący wskazał, że kiedy przyjmował mandat karny, został poinformowany przez policjanta że nie przekroczy jeszcze limitu punktów karnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. 2021 poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Przyczyną wszczęcia niniejszego postępowania był wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. [...]) informujący, że w okresie od [...] czerwca 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. skarżący C. G. otrzymał 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Podstawę prawną stanowił przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj.Dz.U.2021.poz.1212), który brzmi: Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W myśl natomiast art. 99 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, starosta wydaje decyzję administracyjną, o której mowa w ww. przepisie na wniosek organu kontroli ruchu drogowego lub dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. Na mocy art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 128) ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do wspomnianej ewidencji. W ust. 2 ustawodawca wskazał z kolei, że punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Z regulacji tych wynika, że przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami również ma charakter obligatoryjny, co oznacza, iż w przypadku wystąpienia określonej w nim przesłanki, starosta ma obowiązek wydać decyzję o skierowaniu na badania psychologiczne. Okolicznością faktyczną na podstawie której organ stwierdza wystąpienie tej przesłanki jest przekroczenie przez kierowcę liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ustaleń tych organ dokonuje zaś w oparciu o informację otrzymaną od organu prowadzącego ewidencję (Policji), zawartą np. we wniosku o skierowanie na badanie psychologiczne w związku z przekroczeniem 24 punktów otrzymanych za naruszenia w ruchu drogowym. Powyższe rozwiązania przyjęte przez ustawodawcę nie dają więc organom administracji orzekającym w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne z powodu przekroczenia liczby punktów karnych możliwości prowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie badania prawidłowości dokonanych wpisów, czy też okoliczności będących podstawą tych wpisów. Kwestia wpisu określonej ilości punktów karnych i ich wykreślenia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest dokonywana bowiem w odrębnym postępowaniu, prowadzonym przed organem policyjnym a wydana w tym postępowaniu czynność podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Decyzja organu wydawana na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. ma charakter związany. Treść obowiązujących przepisów ma charakter imperatywny i nie pozostawiający organowi jakichkolwiek możliwości uznaniowego decydowania w przedmiocie wydania skierowania na badania. Zobowiązują one starostę do podjęcia stosownych czynności w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem silnikowym liczby 24 punktów w ewidencji kierowców. Wydanie decyzji jest obligatoryjne w każdym wypadku, kiedy tylko kierowca przekroczy określoną wyżej liczbę punktów w ewidencji kierowców. Z kolei jak wskazał NSA w uzasadnieniu do wyroku z 9 czerwca 2017 r. sygn. I OSK 2358/15 (Lex nr 23140073), starosta nie jest uprawniony do tego, aby podważać skuteczność wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Stanowiska te są ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przede wszystkim jednak samo brzmienie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. ustawy o kierujących pojazdami nie pozostawia żadnych wątpliwości co do takiej jego wykładni. Dlatego też za bezzasadne uznać należy wszystkie zawarte w skardze zarzuty. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie przepisu art. 119 pkt 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło