III SA/Po 163/20

Dnia 19 stycznia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2021 roku sprawy ze skargi J. J. na czynność Starosty z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wydania legitymacji instruktora nauki jazdy 1. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; 2. zasądza od Starosty na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Zaskarżoną czynnością Starosta wydał J. J., urodzonemu [...] marca 1960 r., legitymację instruktora, uprawniającą go do szkolenia kandydatów na kierowców, określając termin jej ważności na [...] lipca 2022 r. Zaskarżonej czynności dokonano w następującym stanie faktycznym. Skarżący wniósł o wydanie legitymacji instruktora, załączając orzeczenie: 1. psychologiczne z [...] stycznia 2020 r. stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania czynności instruktora i instruktora techniki jazdy, określające termin następnego badania psychologicznego na [...] stycznia 2025 r.; 2. lekarskie z [...] stycznia 2020 r. stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy instruktora nauki jazdy i instruktora doskonalenia techniki jazdy, określające termin następnego badania lekarskiego na [...] stycznia 2025 r. Starosta wydał J. J. urodzonemu legitymację instruktora nauki jazdy, określając termin jej ważności na [...] lipca 2022 r. J. J. wniósł skargę na powyższą czynność w zakresie określonego w niej terminu ważności legitymacji podnosząc, że winna być ona ważna do [...] stycznia 2025 r., tj. 5 lat od ostatniego badania psychologicznego, zgodnie z art. 36 ust. 1 w zw. z art. 34 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r., poz. 341 ze zm.), dalej: "ustawa o kierujących pojazdami". Skarżący zarzucił naruszenia: 1. art. 36 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami przez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że organ jest uprawniony do wydania legitymacji z ustalonym przez organ terminem ważności, podczas gdy powinien on określić ten termin na podstawie terminu wskazanego w orzeczeniu psychologicznym i lekarskim; 2. art. 34 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o kierujących pojazdami przez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że okres między badaniami wskazany w art. 34 ust. 5 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami stosuje się również przed ukończeniem przez stronę 60 lat, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów wskazuje, że dopiero po ukończeniu przez stronę 60 lat zmienia się okres między kolejnymi badaniami. Skarżący wniósł o: 1. stwierdzenie, że zaskarżona czynność została dokonana z naruszeniem prawa i uchylenie wskazanego w niej terminu ważności i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, a względnie o 2. uznanie uprawnienia skarżącego do posiadania legitymacji o dacie ważności zgodnej z przedłożonym orzeczeniem psychologicznym i lekarskim, tj. do [...] stycznia 2025 r., 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi przyznając, że wadliwie określił termin ważności legitymacji na [...] lipca 2022 r., jako na 30 miesięcy od badania psychologicznego, podczas gdy prawidłowy termin to [...] września 2022 r., czyli 30 miesięcy od osiągnięcia przez skarżącego 60 lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zaskarżona czynność podlega stwierdzeniu bezskuteczności na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", gdyż narusza art. 34 ust. 5 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 146 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje instruktorowi legitymację instruktora, określając jej ważność na okres wynikający z terminów badań lekarskich i psychologicznych, o których mowa w art. 34 tej ustawy. Stosownie do art. 34 ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami badanie lekarskie, o którym mowa w ust. 1, i badanie psychologiczne, o którym mowa w ust. 4, przeprowadza się przed przystąpieniem do kursu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 6, a następnie okresowo dla osób w wieku: 1) do 60 lat - co 5 lat; 2) powyżej 60 lat - co 30 miesięcy. Skoro po ukończeniu 60 lat instruktor winien poddawać się badaniu psychologicznemu i lekarskiemu co 30 miesięcy, to w sytuacji, gdy skarżący poddał się tym badaniom odpowiednio [...] stycznia 2020 r. i [...] stycznia 2020 r. oraz miał [...] marca 2020 r. ukończyć 60 lat, która to okoliczność powinna być znana i była znana organowi (PESEL widnieje na wydanej legitymacji), to zgodnie z art. 34 ust. 5 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami prawidłowy termin ważności legitymacji to 30 miesięcy od ukończenia przez skarżącego 60 lat, tj. [...] września 2022 r., a nie [...] lipca 2022 r., jak błędnie określił organ (30 miesięcy od orzeczenia psychologicznego). Z tego powodu Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. Niezasadne jest stanowisko skarżącego, że organ powinien był określić termin ważności legitymacji na [...] stycznia 2025 r. (5 lat od badań psychologicznych), gdyż określając ten termin organ stosuje nie tylko art. 36 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami określający ważność legitymacji na okres wynikający z terminów badań lekarskich i psychologicznych, ale również art. 34 ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami stanowiący, że badania te po ukończeniu przez instruktora 60 lat następują co 30 miesięcy (por.: wyrok o sygn. akt II SA/Gl 657/12 - dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z tym niemożliwe było uznanie uprawnienia skarżącego do wydania legitymacji o dacie ważności zgodnej z przedłożonym orzeczeniem psychologicznym i lekarskim, tj. do [...] stycznia 2025 r. Wobec powyższego Sąd w pkt 1. sentencji stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., jako że przepis ten nie przewiduje stwierdzenia jej bezskuteczności w części. W pkt 2. sentencji orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składa się kwota [...]zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kwota [...]zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego.