III SA/Po 1768/14

Dnia 15 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi K K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]2014r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami cofnął K K uprawnienia do prowadzenia pojazdów kategorii A, B, C, B+E. W uzasadnieniu organ stwierdził, że badanie dokonane w Instytucie Medycyny Pracy wykazało u strony istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie wszystkich kategorii prawa jazdy oraz do kierowania tramwajem. Wynika to z orzeczenia lekarskiego z dnia 5.03.2014 r. W odwołaniu strona wskazała naruszenie art. 8, 80, 7, 77 i 84 kpa. W jej ocenie decyzje wydano w oparciu o orzeczenie lekarskie sprzeczne z opiniami neurologicznymi uzyskanymi przez stronę. Zdaniem neurologa odwołujący się nie jest chory na padaczkę. Organ winien powołać dodatkowy dowód z opinii biegłego neurologa. Strona wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania. SKO decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ podkreślił, że podstawą do skierowania na badanie była informacja lekarza specjalisty neurologa z dnia 21.10.2013 r. W Centrum Medycyny Pracy w dniu 17.01.2014 r. wydano orzeczenie o przeciwwskazaniach do kierowania przez stronę pojazdami ze względu na stan zdrowia. Strona wniosła o przeprowadzenie dodatkowego badania, a badanie dokonane w Instytucie Medycyny Pracy ponownie wykazało u strony istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie wszystkich kategorii prawa jazdy oraz do kierowania tramwajem. Wynika to z jednoznacznie z orzeczenia lekarskiego z dnia 5.03.2014 r. Trzech specjalistów w zakresie neurologii stwierdziło niezależnie od siebie chorobę uniemożliwiającą prowadzenie pojazdów. W skardze do WSA w Poznaniu strona wskazała naruszenie art. 8, 80, 7, 77 i 84 kpa oraz art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Wniesiono o uchylenie decyzji organu II instancji. W ocenie strony decyzje wydano w oparciu o orzeczenie lekarskie sprzeczne z opiniami neurologicznymi uzyskanymi przez stronę. Zdaniem neurologa odwołujący się nie jest chory na padaczkę. Stwierdzono to dodatkowo w badaniu z dnia 5.09.2014 r. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 15.12.2015r. strona skarżąca złożyła dokument prywatny- poświadczone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika skarżącego kserokopie orzeczeń lekarskich z dnia 27.03.2015r. wydanych przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami Centrum Medycyny Pracy wskazując, iż ponownie badając skarżącego ten sam ośrodek nie stwierdził u skarżącego przeciwwskazań do kierowania pojazdami kategorii A,B,B+E. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku: 1) stwierdzenia: a) na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, b) na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, c) utraty kwalifikacji, na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3, d) niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b; 2) ponownego przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 5 lat od dnia wydania skierowania na kurs reedukacyjny, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a; 3) popełnienia w okresie próbnym trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub jednego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji; 4) orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów; 5) kierowania pojazdem w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d; 6) uchylenia sposobu wykonywania zakazu prowadzenia pojazdów na podstawie art. 182a § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy. W art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami sformułowanie "starosta wydaje decyzję", wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu. Wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie, co do zasadności wydania takiej decyzji. W przypadku stwierdzenia przez uprawnionego lekarza w orzeczeniu lekarskim istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez kierowcę pojazdami silnikowymi, starosta ma obowiązek wydania decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami. Starosta nie prowadzi żadnych ustaleń co do stanu zdrowia kierowcy. ale w tym zakresie obowiązany jest do uwzględnienia orzeczenia lekarskiego. Organy administracji nie zajmują się oceną przesłanek na podstawie których zostało wydane orzeczenie lekarskie, ale mają obowiązek uwzględnić jego treść ( wyrok WSA w Krakowie, sygn.. III SA/Kr 1589/14, lex nr 1625650 ). W niniejszej sprawie podstawą do skierowania na badanie była informacja lekarza specjalisty neurologa z Szpital w P z dnia 21.10.2013 r. W Centrum Medycyny Pracy w dniu 17.01.2014 r. wydano orzeczenie lekarskie o przeciwwskazaniach do kierowania przez stronę pojazdami kat. A, B i C ze względu na stan zdrowia. Strona wniosła o przeprowadzenie dodatkowego badania, a badanie dokonane w Instytucie Medycyny Pracy w orzeczeniu lekarskim z dnia 5.03.2014r. ponownie wykazało u strony istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie wszystkich kategorii prawa jazdy oraz do kierowania tramwajem. Wynika to z jednoznacznie z treści powołanych orzeczeń lekarskich. Tak więc trzech specjalistów w zakresie neurologii stwierdziło niezależnie od siebie chorobę uniemożliwiającą prowadzenie pojazdów. Z tego względu organ był zobowiązany do cofnięcia uprawnień skarżącemu do kierowania pojazdami. Bez znaczenia dla wyniku sprawy są wyniki badań wykonywane poza postępowaniem przez lekarzy neurologów, gdyż organ był związany wynikami badań wykonanymi przez specjalistyczne ośrodki medycyny pracy. Jednak wątpliwość Sądu orzekającego w sprawie budzi kolejne orzeczenie lekarskie z dnia 27.03.2015r. wydane przez lekarza specjalistę uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami Centrum Medycyny Pracy, w którym po 14 miesiącach stwierdza się , iż u skarżącego brak jest przeciwwskazań do kierowania pojazdami, do których wymagane jest prawo jazdy kategorii m.in. A, B, B+D. Prawdą jest, iż w treści orzeczenia lekarskiego złożonego przed Sądem wskazano termin następnego badania: 27.03.2016r., niemniej należy pamiętać o przyczynie cofnięcia skarżącemu przez organ uprawnień do kierowania pojazdami. Skoro powodem, dla którego skierowano skarżącego na badania było podejrzenie epizodu padaczkowego, należałoby wyjaśnić jakie konkretnie przeciwwskazania zdrowotne odebrały skarżącemu zdolność kierowania pojazdami silnikowymi w dacie badania, którego dotyczy orzeczenie lekarskie z dnia 17.01.2014r. i czy te przeciwwskazania mogły po upływie roku na tyle ustąpić aby orzec o ich braku w ogóle w dacie wydania kolejnego orzeczenia lekarskiego t.j. w dniu 27.03.2015r. Wątpliwości wynikające z treści obu w/powołanych orzeczeń lekarskich należałoby wyjaśnić w tej samej jednostce - Centrum Medycyny Pracy, gdzie winna być przechowywana dokumentacja z przeprowadzonych badań skarżącego. Na tej podstawie lekarze przeprowadzający wówczas badanie skarżącego w wyniku konsultacji mogą udzielić wyjaśnienia, zaś w przypadku braku takiej możliwości, wyjaśnień w oparciu o istniejącą dokumentację medyczną udzielić może inny lekarz specjalista uprawniony do badań lekarskich osób kierujących pojazdami z Centrum Medycyny Pracy. Zwrócić bowiem należy uwagę na fakt, iż już wcześniej skarżący poddał się specjalistycznemu badaniu w Centrum Medycznym i oceniając wyniki tego badania, neurolog nie potwierdził istnienia jakichkolwiek nieprawidłowości mających wskazywać na objawy padaczki u skarżącego. Skarżący od początku zaś twierdził, że utrata przytomności 16.10.2013r. została błędnie wskazana w w Szpitalu w P jako padaczka, co następnie skutkowało wszczęciem postępowania administracyjnego , skierowaniem skarżącego na badania i błędną w ocenie skarżącego, diagnozą. W tym stanie rzeczy materiał dowodowy należy uzupełnić we wskazanym powyżej zakresie celem dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy. Zatem uznając zarzuty skargi za uzasadnione Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z §18 pkt 1 ppkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461).