III SA/Po 1797/14

Dnia 3 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] października 2014 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2009 roku postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] czerwca 2014 r. określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2009 roku. Podstawę faktyczną opodatkowania olejów opałowych stawką przewidzianą dla paliw silnikowych stanowiło ustalenie, że skarżący nie sporządzał i nie przekazywał właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano ich sprzedaży, miesięcznych, kompletnych zestawień oświadczeń o przeznaczeniu wyrobów na cele opałowe. Jako podstawę prawną organy podatkowe wskazały przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, dalej: "u.p.a."), w tym art. 89 ust. 14-16. Zdaniem strony skarżącej przepisy ustawy o podatku akcyzowym, w zakresie w jakim sankcjonują sam fakt niezłożenia zestawień o przeznaczeniu oleju opałowego, uznać należy za niezgodne z zasadą proporcjonalności wyrażoną w prawie wspólnotowym. W związku z powyższym zauważyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14, wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści: - "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.? - "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? - "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ". W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie przez Trybunał powyższych pytań prejudycjalnych będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy, z uwagi na tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornej pomiędzy stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, która dotyczy błędnej interpretacji art. 89 ust. 16 u.p.a., polegającej na uznaniu, że niezłożenie w terminie miesięcznego zestawienia oświadczeń o sprzedaży oleju opałowego stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania podwyższonej stawki opodatkowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), Sąd uprawniony jest do zawieszenia postępowania, bowiem zgodnie z powołanym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie na gruncie powyższej regulacji, jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również to postępowanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym (zob. m.in. wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2021/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości UE jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. (zob. np. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11, CBOSA). Z tych względów orzeczono zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.