III SA/Po 1847/13

Dnia 27 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S w M na uchwałę Rady Miejskiej Międzychodu z dnia 10 lipca 2013 r. Nr XLI/349/2013 w przedmiocie wykazu inkasentów uprawnionych do pobierania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej S uiszczony wpis w kwocie ... . W dniu 10 lipca 2013 r. Rada Miejska Międzychodu podjęła uchwałę nr XLI/349/2013 w sprawie poboru w drodze inkasa, określenia inkasentów i wysokości wynagrodzenia za inkaso opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W dniu 20 września 2013 r. do Urzędu Miasta i Gminy w M wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia w powyższej uchwale, które w imieniu S podpisał Prezes Zarządu – B M. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 6 listopada 2013 r. Przewodniczący Rady Miejskiej M stwierdził w imieniu Rady, że nie doszło do zarzucanych naruszeń. W dniu 5 grudnia 2013 r. S złożyła za pośrednictwem Urzędu Miasta i Gminy w M skargę na powyższą uchwałę – w zakresie jej § 1 ust. 2. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej M wniósł w imieniu Rady o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W przypadku, gdy tak jak w niniejszej sprawie, wezwanie do usunięcia naruszenia wnosi spółdzielnia mieszkaniowa, winno ono zostać sporządzone z zachowaniem właściwych zasad reprezentacji. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1443) oświadczenia woli za spółdzielnię składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik; w spółdzielniach o zarządzie jednoosobowym oświadczenie woli mogą składać również dwaj pełnomocnicy. W aktach administracyjnych brak odpisu z KRS odzwierciedlającego sposób reprezentacji skarżącej S w momencie złożenia wezwania do usunięcia naruszenia. Jednakże w odpowiedzi na wezwanie Sądu w tym zakresie skarżąca S przesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS według stanu na dzień 6.03.2014 r. celem wykazania reprezentacji S w chwili złożenia wezwania do usunięcia naruszenia, tj. na dzień 20 września 2013 r. Powyższe należało zatem potraktować jako oświadczenie skarżącej, że w chwili złożenia wezwania do usunięcia naruszenia reprezentacja S była taka sama jak w przesłanej informacji, a więc dwuosobowa. Do składania oświadczeń woli za S uprawnieni byli dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik. W skład zarządu wchodzili natomiast B M i M P. Tymczasem wezwanie do usunięcia naruszenia w uchwale Rady Miejskiej Międzychodu z dnia 10 lipca 2013 r. nr XLI/349/2013 w sprawie poboru w drodze inkasa, określenia inkasentów i wysokości wynagrodzenia za inkaso opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi podpisał wyłącznie jeden z członków zarządu – B M. Powyższe oznacza, że wezwanie do usunięcia naruszenia w przedmiotowej uchwale zostało wniesione z naruszeniem zasad reprezentacji skarżącej S i tym samym jest bezskuteczne. Wezwania podpisanego wyłącznie przez jednego z członków zarządu przy obowiązującej dwuosobowej reprezentacji nie można bowiem uznać za pochodzące od podmiotu określonego jako wnoszący wezwanie, tj. skarżącej S. W konsekwencji skarga, nie poprzedzona skutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia, podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), o czym Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił w punkcie 2 sentencji postanowienia zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 tejże ustawy. Dodatkowo należy zaznaczyć, że powyższe rozstrzygnięcie Sądu nie pozbawia skarżącej S możliwości zaskarżenia przedmiotowej uchwały Rady Miejskiej. W sytuacji, gdy złożone w imieniu S wezwanie do usunięcia naruszenia okazało się bezskuteczne, S może ponownie złożyć takie wezwanie – zgodnie z obowiązującymi zasadami jej reprezentacji, otwierając tym samym na nowo termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego.