III SA/Po 185/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę F. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w imieniu P. M., skargę na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu, opisane w rubrum. Zarządzeniem z 15 marca 2019 r. wezwano F. M., jako pełnomocnika skarżącego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania P. M. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Nadto, zarządzeniem z 15 kwietnia 2019 r. wezwano P. M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi, przez podpisanie skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie o pełnomocnictwo została doręczona F. M. w dniu 22 marca 2019 (k. 8). Przesyłka zawierająca wezwanie o wpis oraz wezwanie o podpisanie skargi została doręczona P. M. w dniu 17 kwietnia 2019 r. (k. 13). W zakreślonym terminie P. M. przesłał znak opłaty sądowej w kwocie [...]zł. Pismem z 25 kwietnia 2019 r. Sąd zwrócił znak opłaty sądowej, wskazując na art. 219 § 2 P.p.s.a., że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Wspomniane wyżej wymagania zostały określone w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a w myśl którego, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Dodatkowo należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej. Nadto pełnomocnik przedstawiając pełnomocnictwo musi wykazać, że osoba, która je podpisała jest umocowana do reprezentowania strony. Jeżeli natomiast pełnomocnik, mimo stosownego wezwania sądu, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że osoba, która podpisała pełnomocnictwo jest umocowana do reprezentowania strony, to są pełne podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 531/12; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 49 § 2 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Wezwanie o pełnomocnictwo doręczono w dniu 22 marca 2019 r., zatem siedmiodniowy termin upłynął z dniem 29 marca 2019 r. Konkludując, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić, ponieważ w przepisanym terminie nie zostało wykonane wezwanie do uzupełnienia jej braku formalnego. Sąd zaznacza, że skoro to F. M. wniósł skargę w imieniu P. M., to korespondencją należało prowadzić, konsekwentnie, z F. M., nie zaś z P. M.. Wezwanie o pełnomocnictwo zostało doręczone osobie tytułującej się pełnomocnikiem skarżącego, i w zakreślonym terminie nie zostało nadesłane pełnomocnictwo, to już z tego powodu skargę należało odrzucić, co też Sąd uczynił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tego powodu Sąd zrezygnował z wysłania wezwania do F. M. o wpis oraz o podpisanie skargi.