III SA/Po 1891/14

Dnia 10 listopada 2016 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w organizacji na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] października 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.; postanawia umorzyć postępowanie z wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca A. Sp. z o.o. w organizacji, reprezentowana przez R. P. (członek zarządu) wniosła do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.. Skarżąca Spółka wystąpiła także z wnioskiem o przyznanie praw pomocy. Postępowanie w sprawie prawa pomocy z wniosku strony skarżącej zakończyło się prawomocnie z dniem 21 kwietnia 2016 roku na skutek wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny o sygn. akt II GZ 378/16 (k. 111-113 akt sądowych). Pomimo powyższego, R. P., działając w imieniu własnym, wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 51, k. 101, k. 102 oraz k. 119 akt sądowych). Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie R. P. występuje jako podmiot, który działa za stronę skarżącą. On sam nie jest stroną niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Ubiegać się o przyznanie prawa pomocy może tylko strona konkretnego postępowania sądowoadministracyjnego. Osoba działająca jedynie za stronę postępowania nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych. W perspektywie powyższych ustaleń stwierdzić należało, że skoro z treści pism kierowanych do sądu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa R. P. w imieniu własnym, nie zaś w imieniu i na rzecz strony postępowania, to merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest zbędne. Zgłoszenie żądania przyznania prawa pomocy przez R. P. nie zaktualizowało obowiązku przesłania mu formularza wniosku o prawo pomocy dla osoby fizycznej. Podstawą rozstrzygnięcia o żądaniu R. P., nie są dane o jego stanie majątkowym i rodzinnym oraz dochodach w rozumieniu art. 252 §1 oraz art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. 2016, poz. 718 ze zm.). Odpada, więc przyczyna usprawiedliwiająca gromadzenie (przetwarzanie) tych danych w rozumieniu art. 51 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 roku (Dz.U. nr 78, poz. 48 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 249a oraz art. 258 § 1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia