III SA/Po 1895/14

Dnia 17 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... z dnia ... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za lata 2007-2012 I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta ... II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... na rzecz skarżącego kwotę ... złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych Burmistrz Miasta .... postanowieniem z dnia ... r. wszczął z urzędu wobec ... postępowanie w sprawie zmiany wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za lata 2007 – 2012. W uzasadnieniu organ wskazał, ze pomimo ciążącego na podatniku obowiązku ... nie naliczył za pojazd marki ... zarejestrowany pod numerem ...należnego podatku za ww. okres. Następnie, decyzją wydaną w dniu ... r. organ określił ... wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za dwa pojazdy tj. ... w następujących kwotach: – ... W uzasadnieniu organ wskazał, że wszczęte z urzędu postępowanie podatkowe potwierdziło, że ... w okresie od 21 marca 2003 r. do 21 lutego 2012 r. był właścicielem samochodu ciężarowego marki ... zarejestrowanego pod nr ... Jako właściciel środka transportowego miał obowiązek naliczyć i uiścić podatek od środków transportowych. Do dnia wydania decyzji podatnik obowiązku tego nie wykonał. W uzasadnieniu organ nie odniósł się natomiast w żaden sposób do kwestii określenia podatku za pojazd o nr rej... W odwołaniu od ww. decyzji ... zaskarżył decyzję w całości, zarzucając, że organ podatkowy wydając decyzję pominął zamieszczoną w dowodzie rejestracyjnym informację o przeznaczeniu pojazdu "pomoc drogowa". Odwołujący wskazał, że pojazd przeznaczony do wykonywania specjalnej funkcji – pomoc drogowa ma dostosowane nadwozie i posiada specjalne wyposażenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Pile decyzją wydaną w dniu 6 marca 2014 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie zgromadzonych danych ustalono, że odwołujący jest właścicielem samochodu ciężarowego ... o dopuszczalnej masie całkowitej 6500 kg, zarejestrowanego pod nr ..., jako samochód ciężarowy i przeznaczeniu – pomoc drogowa. W dowodzie rejestracyjnym nie podano określenia przedmiotowego pojazdu, jako pojazdu specjalnego, czy też stwierdzenia, że jest on przeznaczony do wykonywania specjalnej funkcji, w związku z dostosowaniem nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia. Tym samym, organ podatkowy nie mógł ustalić, że pojazd ten jest zwolniony z opodatkowania podatkiem od środków transportowych, w szczególności w wyniku przeprowadzenia przez siebie postępowania zmierzającego do zmiany kwalifikacji wskazanej przez właściwy organ rejestrujący w dowodzie rejestracyjnym. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając naruszenie art.21 § 3, art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 124 i art. 125 Ordynacji podatkowej poprzez brak ich zastosowania i pominięcie w przedmiotowej sprawie oraz niezbadanie istoty sprawy i nieuwzględnienie okoliczności podnoszonych przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej: p.p.s.a., sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, bądź ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia ..., utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta ... r. wydaną w przedmiocie określenia ... wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za dwa pojazdy tj. ... oraz .... Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, jak wynika zarówno z treści odwołania, jak i wniesionej do Sądu skargi jest to, czy będący własnością skarżącego pojazd ..., zarejestrowany, jako samochód ciężarowy o przeznaczeniu – pomoc drogowa, jest pojazdem specjalnym w rozumieniu art. 12 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych( Dz. U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.), zwanej dalej u.p.o.l, korzystającym ze zwolnienia podatkowego w podatku od środków transportowych. Zakres przedmiotowy podatku od środków transportowych określony został w art. 8 u.p.o.l. Na gruncie tego przepisu, ustawodawca ustanowił zamknięty katalog rodzajów środków transportowych podlegających opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych. Zasadniczo opodatkowaniu tym podatkiem podlegają: samochody ciężarowe, ciągniki siodłowe i balastowe, przyczepy i naczepy o określonej ustawą dopuszczalnej masie całkowitej oraz autobusy. Z kolei, w art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. wskazano, że zwalnia się od podatku od środków transportowych środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne, pojazdy specjalne oraz pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W przedmiotowej sprawie, w ocenie skarżącego, sporny pojazd z uwagi na dostosowanie nadwozia i posiadanie specjalnego wyposażenia do wykonywania funkcji pomocy drogowej, jest pojazdem specjalnym, korzystającym ze zwolnienia od podatku. W dowodzie rejestracyjnym pojazdu, w rubryce przeznaczenie pojazdu wpisano pomoc drogowa. Zgodnie z art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2012.1137 tekst jedn.), zwanej dalej u.p.r.d., za pojazd specjalny uważa się pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone rzeczy lub osoby związane z wykonywaniem tej funkcji. Ustawowa definicja pojazdu specjalnego została zatem oparta na kryterium wykonywania specjalnej funkcji, w efekcie czego konieczne jest dostosowanie nadwozia lub posiadanie specjalnego wyposażenia. Kwestie związane z klasyfikacją pojazdów uregulowano natomiast w wydanym na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 3 u.p.r.d. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 968 ze zm.). Zgodnie z § 7 rozporządzenia: ustala się klasyfikację pojazdów, zawierającą określenia rodzajów, podrodzajów i przeznaczeń pojazdów, zwaną dalej "klasyfikacją", stanowiącą załącznik nr 4 do rozporządzenia. Załącznik nr 4 do rozporządzenia zawiera klasyfikację pojazdów, z podziałem na: rodzaje i podrodzaje pojazdów (tabela nr 1), przeznaczenia pojazdów ze względu na specjalizację – z wyjątkiem pojazdów specjalnych (tabela nr 2), przeznaczenia pojazdów specjalnych (tabela nr 3) i przeznaczenia pojazdów używanych do określonych celów (tabela nr 4). Z tabeli nr 1 (Rodzaje i podrodzaje pojazdów) wynika, że pojazdy pod względem ich rodzajów podzielone zostały m.in. na: samochody osobowe, autobusy, samochody ciężarowe, samochody specjalne, przyczepy lekkie (specjalne i ciężarowe), naczepy specjalne, przyczepy ciężkie, przyczepy specjalne. Niewątpliwie zatem ustawodawca wyraźnie odróżnił samochody specjalne od pozostałych, wskazanych w tabeli nr 1 rodzajów pojazdów. W przedmiotowej sprawie należy jednak zwrócić uwagę na brzmienie tabeli nr 3, w której określono przeznaczenia pojazdów specjalnych, wskazując że są to pojazdy przeznaczone do: oczyszczania dróg, zimowego utrzymania dróg, podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, pomoc drogowa, ambulatorium/laboratorium służby zdrowia, żuraw samochodowy, pożarniczy, pogotowie techniczne/warsztat, kino/wystawa/biblioteka, sklep/bar, radiofoniczny/telewizyjny, do prac wiertniczych, agregat elektryczny/spawalniczy, kempingowy, pogrzebowy, laboratorium techniczne, koparka, koparko-spycharka, ładowarka, bankowóz, sanitarny, inny*. Zasadnicze znaczenie dla zakwalifikowania pojazdu i takiego oznaczenia w dowodzie rejestracyjnym mają więc wskazane wyżej przepisy. Nie ma wątpliwości, że kwestię ustalenia rodzaju danego środka transportowego (jego przeznaczenia i funkcji) rozstrzyga starosta powiatu - jako organ rejestrujący pojazdy, opierając się przede wszystkim na danych wynikających ze świadectwa homologacji lub karty pojazdu, a także stosując klasyfikację pojazdów znajdującą się w załączniku nr 4 do ww. rozporządzenia. Skoro jednak z dokumentu urzędowego w postaci dowodu rejestracyjnego, w ocenie organów, nie wynika jednoznacznie, że przedmiotowy pojazd jest pojazdem specjalnym, bowiem, jak wskazano wyżej, pomimo wpisu przeznaczenia pojazdu –pomoc drogowa, jako rodzaj pojazdu wpisano samochód ciężarowy, to zdaniem Sądu, obowiązkiem organów, w ramach przeprowadzonego postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych, należało wyjaśnić powstałą wątpliwość. Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podziela prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że okoliczność czy pojazd korzysta ze zwolnienia od podatku od środków transportowych, jako pojazd specjalny, powinna być ustalona przy zachowaniu reguł postępowania dowodowego. Dla przesądzenia tej kwestii konieczna jest bowiem ocena, czy w świetle art. 2 pkt 36 Prawa o ruchu drogowym pojazd ten jest pojazdem specjalnym, tak co do specjalnej funkcji, jak i jej związku z dostosowaniem nadwozia, względnie wyposażenia. Fakt zaliczenia środka transportowego do kategorii pojazdów specjalnych nie wynika zatem tylko z aktualnego dowodu rejestracyjnego, ale może być ustalony również na podstawie innych dokumentów jak karta pojazdu, świadectwo homologacji czy zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym (por. wyroki NSA: z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 1914/09; z 25 lipca 2012 r., sygn. akt 2518/10 i z 25 lipca 2012 r., sygn. akt II FSK 2520/10, II FSK 2614/12. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni poczynione wyżej rozważania, które stanowią wskazania do dalszego postępowania. Wobec powyższego, Sąd uznał za uzasadnione podniesione w skardze zarzuty i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 p.p.s.a. oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.