III SA/Po 198/16

Dnia 25 maja 2016 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, adwokata, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego w sprawie ze skargi S.Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2011 roku postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości [...] zł S. Ł. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w wysokości [...] zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości. Ponadto deklaruje, że nie posiada również żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, ani żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych) oraz wierzytelności. Wnioskodawca posiada natomiast trzy ciągniki siodłowe [...] z [...] roku (wartość każdego z nich wynosi [...] zł), a także ciągnik siodłowy [...] z [...] roku (o wartości [...] zł). Wnioskodawca zadeklarował, że zaciągnął kredyt na zakup pojazdów w wysokości [...] zł. Natomiast aktualnie żyje z pożyczonych pieniędzy od matki. Wnioskodawca wskazał na następujące koszty bieżącego utrzymania: prąd – [...] zł, woda – [...] zł, dzierżawa – [...] zł, ogrzewanie – [...] zł, media – [...] zł, wyżywienie – [...] zł, telefony – [...] zł. Dodatkowo zadeklarował inne stałe miesięczne zobowiązania: leasing samochodu osobowego – [...] zł, wynajęcie samochodu ciężarowego – [...] zł, utrzymanie córki na studiach – [...] zł. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a. W rozpoznawanym przypadku wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z dochodów w wysokości [...] zł. Każdego miesiąca wnioskodawca pozostaje w posiadaniu środków finansowych, którymi może dowolnie dysponować decydując o ich przeznaczeniu z uwzględnieniem planowanych i ewentualnych zobowiązań finansowych. Zadłużenie z tytułu zaciągniętych kredytów w wysokości [...] złotych, jakie deklaruje wnioskodawca, niewątpliwie wiąże się z koniecznością bieżącej obsługi i wymaga dodatkowych środków finansowych. Sama realizacja zobowiązań cywilnoprawnych nie może jednak stanowić automatycznie podstawy do przyznania prawa pomocy. Szczególnie w sytuacji, w której zobowiązania wnioskodawcy znajdują pokrycie w posiadanym przez niego majątku (wnioskodawca deklaruje własność czterech ciągników siodłowych o łącznej wartości [...] zł). W rozpoznawanej sprawie brakuje zatem argumentów do przyznania pierwszeństwa wydatkom wnioskodawcy o charakterze cywilnoprawnym przed wydatkami o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się należności związane z udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I FZ 189/12). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpoznawanym przypadku. Wnioskodawca mimo trudności finansowych zachował bowiem płynność finansową, uzyskuje stałe miesięczne dochody w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i w konsekwencji należy uznać, że zachował możliwość partycypowania w kosztach prowadzonego postępowania sądowego. W efekcie należy uznać, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co oznacza, że niezasadny pozostaje jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 § 1 i § 1, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.