III SA/Po 23/07

Dnia 25 stycznia 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2007 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2006 roku, Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia należności celnych i podatkowych postanawia odrzucić skargę /-/ M. Lorych-Olszanowska KP Dnia 2 listopada 2006 roku S.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2006 roku, Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia należności celnych i podatkowych oraz na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2006 roku Nr [...] stwierdzające, że odwołanie z dnia 10 kwietnia 2006 roku wniesione od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2006 roku, nr [...] zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2006 roku (sygn. akt III SA/Po1124/06) S.S. został wezwany do wyjaśnienia czy skarży również decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2006 roku, Nr [...] w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest zarówno postanowienie Dyrektora Izby Celnej jaki i decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. Pismem z dnia 4 stycznia 2007 roku S.S. wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest zarówno postanowienie Dyrektora Izby Celnej jak i decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. W tej sytuacji skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2006 roku, Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia należności celnych i podatkowych zarejestrowano do oddzielnego rozpoznania (sygn. akt III SA/Po 23/07). Kluczową kwestię w tej sprawie stanowi dopuszczalność skargi wniesionej na decyzję wydaną przez organ I instancji. Jak wynika z akt sprawy S.S. wniósł środek zaskarżenia od tej decyzji. Odwołanie to nie zostało jednak rozpatrzone, bowiem opisanym wyżej postanowieniem z dnia [...] września 2006 roku, Nr [...] Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Postanowienie to zostało objęte wyżej opisaną skargą i zarejestrowane pod sygnaturą akt III SA/Po 1124/06. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W świetle powyższego należy uznać, że warunkiem koniecznym skutecznego złożenia do sądu administracyjnego skargi na decyzję w sprawie załatwionej przez organy administracji jest merytoryczne rozpoznanie jej przez organ II instancji. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej nie rozpoznał przedmiotowej sprawy co do istoty, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy wobec tego, że nie został spełniony warunek formalny, od którego zależy dopuszczalność wniesienia skargi do sądu, podlega ona odrzuceniu z mocy art. 58 §1 pkt 6) w związku z art. 52 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego na podstawie cytowanych przepisów Sąd odrzucił skargę S.S. jako niedopuszczalną. /-/ M. Lorych-Olszanowska K.P.d