III SA/Po 243/10

Dnia 3 stycznia 2013 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione postanawia odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 roku referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego J. M. adwokata, którego w osobie W. G. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. Pismem z dnia 28 września 2010 roku pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną, w której wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości przewidzianej przepisami. Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2012 roku, sygn. akt II GSK 720/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną. Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej prawie nie ma wątpliwości, że pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, ale nie złożył wymaganego oświadczenia w przedmiocie opłacenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w całości lub w części. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest zatem złożenie takiego oświadczenia o wskazanej treści. W przeciwnym razie nie jest możliwe określenie zakresu w jakim wynagrodzenie pełnomocnika powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r. o sygn. akt I OZ 390/08; postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08). Skoro zawarty w skardze kasacyjnej wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu nie zawierał oświadczenia o ich nie uiszczeniu w całości lub w części, ani nie zostało ono złożone oddzielnie, to należy odmówić przyznania kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. tj. poz. 270) orzeczono jak w sentencji postanowienia.