III SA/Po 265/16

Dnia 23 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia solidarnie obowiązku zapłaty kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, zażądał wstrzymania wykonania postanowienia organu administracji publicznej w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji. W ocenie autora skargi brak uwzględnienia wniosku spowoduje zagrożenie egzystencji skarżącego i jego rodziny. Skarżący nie posiada wystarczających środków finansowych na uiszczenie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 – dalej P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek nie może zostać uwzględniony, gdyż dotyczył postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Wskazane postanowienie ze swej istoty nie nadaje się do wykonania, gdyż nie obliguje skarżącego do żadnego działania. Skarżone postanowienie nie wymaga od adresata podjęcia jakichkolwiek działań w celu uzgodnienia stanu faktycznego ze stanem prawnym. Instytucja wstrzymania wykonania aktów, uregulowana w art. 61 § 3 P.p.s.a., może dotyczyć tylko takiej kategorii aktów administracyjnych, które posiadają przymiot wykonalności, tzn. stwierdzają lub tworzą dla swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia. Sądowoadministracyjne środki ochrony praw i wolności, w tym ochronę tymczasową, stosuje się do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga (art. 61 §3 w związku z art. 135 P.p.s.a.). O aktach podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (postanowienie NSA z dnia 08 października 2013 roku o sygn. akt I OZ 851/13). Przedmiotem skargi jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji objętej wnioskiem o ochronę tymczasową, a przedmiotem decyzji jest ustalenie obowiązku poniesienia kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu. Pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a decyzją organu I instancji zobowiązującą Skarżącego do poniesienia kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu nie zachodzi tożsamość ani w zakresie przedmiotu rozstrzygnięcia, ani w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia (porównaj postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 roku o sygn. akt II FZ 818/05). Skoro zaskarżony akt (postanowienie organu odwoławczego) oraz akt wskazany w uzasadnieniu żądania jako podlegający wykonaniu (decyzja organu I instancji) nie zostały wydane w tej samej sprawie, to wniosek o wstrzymanie wykonania podlega oddaleniu także z tego względu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.